ita reſpondit ꝙ ip̄m ad fidem cōuertit ⁊ cumomni familia baptizauit. Secundo cōſideremus beati laurentij conſtantiam quā habuit in tormentis: poſt omnia quidem ſupradicta mandauit valerianus ad hypolitum vtlaurentiū preſentaret. cui laurentius ait. ambulemus pariter quia mihi et tibi gloria p̄paratur. ad tribunal igitur ambo veniunt etfit iterum inquiſitio de theſauris: laurētiusautem triduo inducias petijt: quas valerianus eidem ſub hypoliti pollicitatione cōceſſit: in hoc triduo laurentius pauperes claudos cecos et alios collegit: et eos in palatioſaluſtiano coram decio preſentauit dicens.Ecce iſti ſunt theſauri eterni qui nunqͣꝫ minuuntur ſed creſcunt: qui in ſingulis diſperguntur ⁊ in omnibus inueniunt̉. horum enīmanus theſauros in celum deportauerunt.Ualerianus preſente decio dixit. Quid variaris per multa: iam nunc ſacrifica et magicam artem depone. Cui laurentiꝰ. Quis debet adorari qui factus eſt an qui fecit. Iratꝰdecius iuſſit eum ſcorpionibus cedi: ⁊ omnegenus tormentorū ante ipſum afferri: quemcum ſacrificare iuberet et hec tormēta euaderet. reſpōdit infelix: has epulas ſemper optaui. Tunc iubente decio nudus fuſtibꝰ ceditur et ardentes lamine ad latera opponunturDixitqꝫ laurentius. Domine ieſu chriſte deus de deo miſerere mihi ſeruo tuo quia accuſatus nō negaui: interrogatus te dominū cōfeſſus ſum. Dixitqꝫ ei decius. ſcio ꝙ per artēmagicam tormenta deludis: me tamen deludere nō valebis. Iuſſitqꝫ eum plumbatis duriſſime cedi: laurentius autem orauit dicensDomine ieſu chriſte accipe ſpiritum meum:tūc audiēte decio vox inſonuit. Adhuc multa certamina tibi debentur. Tunc decius furore repletus dixit: viri romani audiſtis demones iſtum ſacrilegum cōſolantes: qui necdeos colit nec tormēta metuit: nec iratos pͥncipes expaueſcit. Iuſſitqꝫ iterū eum ſcorpionibus cedi. Subridens autem laurentiusgratias egit: et pro aſtantibus exorauit: eadēhora romanus in chriſtum credidit. Recluſus poſt hec iterū laurentius in cuſtodia hypoliti: nocte ſequenti laurentius ad deciumadducitur. cui decius: aut inquit dijs ſacrificabis aut nox iſta in te cum ſupplicijs expendetur. Cui laurentius: mea nox obſcurū nōhabet: ſed omnia in luce clareſcunt. Dixitqꝫdecius: afferatur lectus ferreus vt requieſcatin eo cōtumax laurentius: miniſtri ergo eumexuentes ſuper craticulam ferream extendūtet prunis ſuppoſitis eum cum furcis ferreiscōpreſſerunt. Dixitqꝫ laurentius valerianodiſce miſer: quia carbones tui mihi refrigerium: tibi autem eternuꝫ ſupplicium preſtant:quia ipſe dominus nouit ꝙ accuſatus nō negaui eū: interrogatus chriſtum ꝯfeſſus ſumaſſatus gratias ago: dixitqꝫ hilari vultū addecium. Ecce miſer aſſaſti vnam parteꝫ giraaliam et manduca. deinde ſubdidit. gratiasago tibi domine qꝛ ianuas tuas ingredi merui: et ſic ſpiritum emiſit. Cōfuſus decius cūvaleriano ambulauit in palatium tyberij relicto corpore ſuper igneꝫ. Quod hypolitusmane rapuit et cum iuſtino preſbytero in agro verano cōditum aromatibus ſepeliuit.¶ Tercio cōſideremus gloriam quam aſſecutus eſt beatus laurentius poſt ſuſceptummartyrium et illa que in celis eſt et nobis eſtinperſcrutabilis obmiſſa tantum ad eam dirigamus mentem quā tribuit illi deus in fuaeccleſia militante fecit quidem deus ſanctuꝫſuum martyrem multis miraculis coruſcarede quibus pro deuotione noſtra aliqua pauca narremus. Refert Gregorius turonenſisꝘ dum quidam ſacerdos quandam eccleſiam ſancti laurentij repararet et trabes quedānimium breuis eſſet: rogauit beatum laurentium vt qui pauperes fouerat ſue inopie ſubueniret. Que ſubito ſic excreuit vt pars nonmodica abundaret Quam partem ſacerdosminutatim incidit et multas inde infirmitates ſanabat Quidā inſuꝑ p̄ſbyter noīe Santulus beati laurentij eccleſiam a longobardis incenſam reparare volens artifices multos conduxit. Quadā autem vice dum quideis apponeret nō haberet p̄miſſa oratione reſpexit in clibanū et ibidem candidiſſimū panem inuenit. Sed cum vix ad vniꝰ prandijeſum tribꝰ ꝑſonis ſufficere videret̉ laurentiꝰartifices ſuos nolens deficere ſic predictumpanem multiplicari fecit ꝙ in alimentum decem dierū operarijs cunctis ſuffecit. Suntet alia huius ſancti miracula que cauſa breuitatis omittimus. igitur deuotōne qua poſſumus beatuꝫ laurentiuꝫ deprecemur vt ſuainterceſſione nos dignos efficiat qua mediante peruenire valeamus ad illam gloriā ſempiternam in qua ipſe letatur cum domino ieſu chriſto. Cui ſit honor et gloria in ſecula ſeculorum. Amen.SSermo quinquageſimuſquintus de ſancto Auguſtino preclariſſimo lumine eccleſieſancte dei.