mentis ambigit. Nonne apl̓oꝝ predicatōneidolatrie ꝑnicies q̄ totū pene vaſtauerat orbem vndiqꝫ ē eiecta. Inſuper tot inſurgentes hereſes quisⁱ expugnauit qͥs euertit qͥspenitus ſuffocauit. niſi virtus ⁊ ſapientia eorum qui ſe doctrine firmiter dedicarunt. audeo dicere ꝙ ſi doctores vtriuſqꝫ lingue grece .ſ. ⁊ latine hereticoruꝫ venenatas fraudesoppugnaſſent. xp̄iana religio foret extincta.Obmitto quāta facta ſint ab inquiſitoribꝰ heretice prauitatis. precipue predicatoꝝ ⁊ minorum ordinū contra perditiſſimas hereſesmanicheoꝝ. arrianoꝝ. legardoꝝ. fraticellorūaliorūqꝫ quoꝝ vocabula cauſa breuitatis ſubticemus. Et vt partē iſtam breuiꝰ expediamꝰdicimꝰ. Ꝙ ſcīa viros doctos reddit ī vtroqꝫſeculo glorioſos. Nā ſocrates magnū nomēadeptus ē. de quo Tullius in queſtionibꝰ tuſculanis ait. Socrates primus ph̓iam vocaui. e celo quā locauit in vrbibꝰ introduxitin domos ⁊ coegit de vita ⁊ moribꝰ rebuſqꝫbonis ⁊ malis qͣrere. Et Hiero. ꝯtra iouinianū dicit de ſocrate. Hūc oīm ph̓oꝝ ſecte tanqͣꝫ ſapientie ⁊ virtutis vnicū fontē venerant̉.Is tamē vt Ualerius meminit de his qͥ humili loco nati clari euaſerunt. Matre obſtetrice patre marmorario genitus eſt. cuius nomen ſplendet ꝓpter ſcīam. Demoſtenes inſuꝑprinceps oratorū grecie humilimos habuitgenitores. Auluſgelius etiā li. ij. noctiū acticarū refert ꝙ phebon cuius nomē plato. illūlibrum diuinū de immortalitateaime dedit.ſeruus fuit emptus a cebe ſoratico. cuiꝰ ſociꝰfuit in ph̓ie diſciplinis. ex poſt ph̓s illuſtrisfuit. menippus fuit ẜuus poſtea ph̓us. Pōpilius ſeruꝰ theofraſti peripatetici poſtea ph̓usPerſeus cenonis ſtoici ſeruus ph̓us. Diogenes cinicus ſeruus ⁊ ex ſeruitute in libertatēvenit tandē ph̓us. Epicteus ẜuus poſtremoph̓us. qͥ oēs ex ph̓is ꝓpter ꝑitiam litteraꝝ gloriam ſibi ampliſſimā vendicarūt. Nec ſoluꝫip̄i qui doctrina pollent clariſſimi habenturQuinimmo ciuitates ⁊ regna in quibꝰ lr̄aꝝſtudia freq̄ntantur miro fulgēt decore. Un̄Auguſ. xviij. li de ci. dei. ait. qͣꝫuis atheniēſesin greciā plurimū claruiſſe fateat̉. Etiā ſaluſtius romanus hiſtoricus plus tn̄ fama qͣꝫ reip̄a. Nā loquēs de illis. athenienſiū inqͥt resgeſte ſicut ego exiſtimo ſatis ample magnifice fuere verū aliquāto minores qͣꝫ fama ferūtur. Sed qꝛ prouenere ibi ſcriptoꝝ ingeniaper terraꝝ orbem athenienſium facta ꝑmaxima celebrantur. Ita eoꝝ qui fecerunt virtustanta habetur quantū verbis potuerunt extollere preclara ingenia. Accedit huic ciuitati non parua etiā ex litteris ex ph̓is gloria. ꝙibi potiſſimū talia ſtudia viguerunt. hec ille.In regno vero celoꝝ viri docti fulgebūt qͣſiſplendor firmamēti ⁊ quaſi ſtelle in ꝑpetuaseternitates. vt d̓r Daniel̓. xij. ca. ideo Hiero.aſſerebat. Diſcamus in terris quoꝝ ſcīa nobiſcū ꝑſeuerat in celo. magna itaqꝫ ſcīe ⁊ doctrine ē excellentia. In qua ſingularis inuētus eſt beatus Thomas. Neqꝫ tm̄ viribꝰ ingenij ⁊ exercitij illū acqͥſiuit. ſed munere diuino poſt factā quidē profeſſionē ſuā in ordine p̄dicatoꝝ. Frater Ioannes Theutonicusmagiſter ordinis ip̄m ſecū pariſius duxit. deinde coloniā vbi ſub fratre Alberto magiſtroin theologia eiuſdē ordinis florebat ſtudiuꝫgenerale. Studio aūt vacans orationi ⁊ ſilētio quantū poterat adeo ſe dabat. vt vocarēteū frates bouē mutū. Cū aūt magiſter Albertus librū dionyſij de diuinis nominibus legeret quidā ſtudens tardus ingenio ad ſanctum thomam ſe cōtulit vt ei lectionem repeteret. quod ſanctus tho. libēti animo fecit nōſine admiratione illius. qui mox magiſtro ꝑſpicacitatem ingenij ſancti thome reuelauit.Cōtigit aūt illis diebꝰ dictū magiſtrū diſputare quādā queſtionē difficilem. quā cum frater thomas collectā ſcripſiſſet in cedula. ⁊ qͥdam ſtudēs caſu ip̄am ante eius cellulam inueniens magiſtro alberto oſtendit. qui mandauit magiſtro ſtudētiū vt q̄ſtionē ſatis difficilem ei cōmitteret de qua in craſtino reſponderet. quā ex obedientia ſuſcepit. Et ad orationē cōfugit atqꝫ in craſtino ita rn̄dit vt diceret ei magiſter frater thoma. Tu nō videris tenere locū reſpondentis ſed determinātis. fecitqꝫ ſibi quattuor argumēta tam ſubriliſſima vt crederet omnino illū cōcluſum. adque cū frater thomas ſufficiētiſſime reſpondiſſet. dixit magiſter albertus. Nos vocamꝰiſtū bouē mutū. ſed ip̄e talē mugituꝫ dabit. qͥſonabit in toto mūdo. Tandē cū in breui plurimū ꝓfeciſſet factus fuit baccalarius parilinus. Et ibi pariſius gradū magiſterij cū humilitate ſuſcepit. Om̄ī qͥppe tꝑe dū legere veldiſputare debebat orare ſolebat deum ⁊ hacorationē dicebat. Creator ineffabilis qui detheſauris tue ſapientie nouē angeloꝝ ierarchias noſti. ⁊ eas ſupra celū empirreū miroordine collocaſti atqꝫ elegantiſſime ꝑtes vniuerſi diſpoſuiſti. Tu inqͣꝫ qͥ verus fons luminis diceris atqꝫ ſuperem inēs principiuminfundere digneris ſuꝑ intellectꝰ mei tenebras lumē claritatis ⁊ iuſticie duplicē ī qͣ natus ſum remoueas pͥuatōem tenebraꝝ. pctmſ. ⁊ ignorantiam. Qui linguas infantiū facis