eius eſt ſingulariſſimū. Nec tercio modo qꝛnon procedit per regulas quas alijs ſcientijs tradat. Sed quarto modo qꝛ fines aliarum ſunt ꝓpter finem iſtius. medius tamē dicitur ſubordinatio qͣꝫ ſubalternatio. hec frāciſcus. ¶ Terciū dubiū fuit vtrū ſcientia ingenerali ſumpta ſit magnifacienda. Et vt refert Tho. iij. parte. q. ix. ſcientia large accipitur pro qualibet cognitione intellectus. ſuntergo nonnulli qui ſcientiā reprobant viroſqꝫ doctos aſpernātur. Contra quos duo adlaudem ſcientie merito duximus inſpiciēdaPrimū in quibꝰ ſcientia reꝑitur cuꝫ decore ⁊ornamento maximo. Secūdū quantā hūano generi ſcientia attulit vtilitatem. Acceditquidē primo ad ꝯmendationem ⁊ extollētiāſcientie. ꝙ ip̄a reꝑitur in deo ⁊ in quibuſlibetab eo ꝓductis electiſqꝫ creaturis. De conditore ſiqͥdem oīm aiūt theologi in rebꝰ diuinis exercitati. ꝙ ſicut bonus ē eternus immēſus incōmutabilis ⁊ beatiſſimus. Ita ⁊ oīaſciens. Scientia tn̄ vt ponit tho. i. ꝑte. q. xiiijnon eſt in eo qualitas vel habitus. ſed actuspurus. ⁊ ſubſtantia. qm̄ nō per aliud a ſe intelligit. Et qͣꝫuis alia a ſe cognoſcat. tamē vtſcripſimus in ſermone primo de timore iudicioꝝ dei. intellectus ille diuinus infinitꝰ nōrecipit aliūde ꝑfectionē. cuius ꝑfectio eſt ſoladiuina eſſentia. Quo fit vt materialia immaa de marraniditerialiter diuiſibilia indiuiſibiliter ⁊ multaſiper libūūvnitiue cognoſcat. qꝛ ip̄e immaterialis ē ſimplex ⁊ vnus. vn̄ qualis ē ip̄e. talis ⁊ cognitioxtr ilera nalū ſibaliemiacius. Et ne in his diutius īmoremur. in deoē ſcīa qua cognoſcit ſeip̄m. Et quicqͥd ē in relio vmiibus creatis ſiue in celo ſiue in terra ſiue ī mari. qͥnimmo ſapīa ſua ꝯdidit tam varias diſtinctas ordinataſqꝫ reruꝫ naturas vniuerſacōſtituēs in pondere. numero. ⁊ menſura. nouit oīa anteqͣꝫ eſſent qͥ numerat multitudineꝫſtellaꝝ ⁊ gutullas occeani. Sꝫ taceamus ſtupenda q̄ dici poſſent de ſcīa dei. Et ad aliosvertamus ſermonē. Fecit ille artifex ſapientiſſimus angelos a ſue creationis primordiotanta luce ſcie preditos. vt intellectuales ſubſtantie ſpūales mentes ⁊ immaterialia lumina a ſanctis intelligētieqꝫ a philoſophis nūcupent̉. At ⁊ homī primo hoc donū ampliſſimū tradit̉ fuiſſe tributū. ꝙ reꝝ oīm propterip̄m cōditaꝝ cognitionē acceꝑit vt mgr̄ ſentētiaꝝ refert di. xxiij. ij. li. cūctiſqꝫ aīantibꝰ nomina ẜm ſuā ꝓprietatē deſignauit. Nō eſt p̨̄tereūdum ſilentio. ꝙ dū verbū caro factū eſt ⁊habitauit in nobis. aīam de nouo creatā plenam ſcīa ⁊ gr̄a ſibi vinculo indiſſolubili copulauit. omni ignorātia ſecluſa. vt diximꝰ inſermone. v. huiꝰ oꝑis. Apoſtoli inſuꝑ militantis eccleſie fundatores cum litteris operānon dediſſent. ⁊ ad predicationem euangelijforent deſtinandi a ſpirituſancto illuminatiſunt. vt ſic doctiores effecti euangelicam tubam ſonarent. Inde moti patres antiqui ſtatuerūt. vt nullus officium predicationis exerceat. niſi ſit apprime eruditus ⁊ doctus ſicut in quadrageſimali ſcripſi in ſermone deverbo dei. Cur ergo non erit extollenda ſciētia. cur non ſtudioſe querenda. Cur nō a cūctis mortalibꝰ auidiſſime exoptāda. facit aūtad eius ꝯmendationē p̄ter illa q̄ ꝯmemorauimus. ꝙ oēs homīes natura ſcire deſiderāt. vtdicit Ariſto. Et oēs ducimur ⁊ trahimur adcognitionis ⁊ ſcīe cupiditatē ẜm ꝙ ait Cicero. Propter q̄ oīa plato in thimeo dixit. Scientia ē diuina dei. quo nil maius diuina magnificētia humano generi ꝯmēdauit. Scd̓operſcrutari debemus. quāto ſit ſcīe altitudoſublimis ex vberrima vtilitate quā ꝯtulit humano generi ⁊ in dies afferre nō deſinit. ⁊ inprimis a iuris cōſultis viris clariſſimis initiū ſumendi duxi. ip̄i nanqꝫ legibꝰ ab eis conditis. ex qͥbꝰ inſimul collectis tam grādia volumina cōplent̉ gētes populoſqꝫ inſtruxerūtvt humanā celibēqꝫ vitā excolerēt. Quiſnamhoīes rōne p̨̄ſtantes. nō ex iſtimet brutis deteriores vilioreſqꝫ pecudibꝰ. ſi paſſionibꝰ vitioſis nō dn̄ent̉. Ideo lex prodit̉ vt appetitusnoxius ſub iuris regula limitet̉ ꝑ quā genꝰhumanū vt honeſte viuat. alteꝝ nō ledat: iusſuū cuiqꝫ tribuat informat̉. ſicut ponit̉ in ꝓlogo decretaliū. ſummo igit̉ īgenio fctē ſuntleges vt ſcribit̉. di. iiij. ca. facte ſunt aūt legesvt earū metu humana coherceat̉ audacia. tutaqꝫ ſit inter improbos innocentia. Ciues pacifice viuant. maiores minoribꝰ fauorē impēdant. minores maioribꝰ reuerentiaꝫ exhibeant. pares paribꝰ cōcordiā donēt. Et oēs immortali deo pie religioſeqꝫ famulēt̉. De ipſisvero medicis qͥd referemus. nō tacet ſcriptura ſacra dignitatē eoꝝ. dū ſnīa illa grauiſſima ſapiētis oblectat̉. Honora inqͥt medicū.ꝓpter neceſſitatē em̄ creauit altiſſimus. Et iterū diſciplina medici exaltabit caput illius. ⁊in ꝯſpectu magnatoꝝ collaudabit̉ altiſſimꝰ.De terra creauit medicinā. ⁊ vir ſapiens nōabhorrebit illam. Que verba ponūtur Eccleſiaſtici. xxxviij. ca. Profecto corpora noſtra anime intellectiue inſtrumenta ⁊ organa delicata a quibus exeunt tanta morboruꝫmala perſepe medicorum p̄ſidio curata. gratiſſime ſanitati redduntur. ⁊ que ſalua ſunt⁊ robuſta ne in graues egritudines incidantpreſeruantur. Sed his omnibus maius eſtꝙ theologorum opera factum eē nemo ſanA