falſa vl̓ dicit Nicola. de lira ſuper primo caMarci. Et. iiij. ca. Luce. Dicta ſunt iſta vtſciamus vera eſſe q̄ de apoſtoloꝝ victoria p̄miſimus qui deo reuelante imminentē futuram pacē illi duci predixerūt cū tn̄ demonescontrariū mentiendo ſuaſiſſent.¶ Qualiter Simon et Iudas deuiceruntmagos. Et qui dicunt̉ magi: atqꝫ de dr̄a miraculoꝝ dei ⁊ ſanctoꝝ a miraculis magoꝝ.¶ Capitulū. ij.Ecundi aduerſarij Simonis et Iudequos ip̄i deuicerūt fuerūt magi. Et hictria cōſiderare debemus.Primū qui dicunt̉ magi.¶ Secundū quō magoꝝ miracula apparētia averis miraculis diſtinguunt̉.¶ Terciū qualiter hi apl̓i magos ſuperarūt.¶ Ad primū reſpondet Iſidorꝰ. viij. li. ethi.magi ſunt qui vulgo malefici vocant̉ ob facinorum magnitudinē: hi ⁊ elemēta cōcutiuntturbant mentes hominū ac ſine vllo venenihauſtu violētia tn̄ carminis interimūt. Un̄et Lucanus. Mens hauſti nulla ſanie polluta: veneni incantata perijt. Magorū autēprimūſ Zaroaſtes rex batrianoꝝ fuit de quoAugꝰ. li. xxi. de ciui. dei ait. Ꝙ quando primo natus eſt riſit. hūc poſtremo Ninus rexaſſiriorum interfecit. licet pleriqꝫ teneant illūa demone ſuffocatum. Artem vero magicammulta poſt ſecula democritus ampliauit. qn̄et Hīpocratis medicine diſciplina effloruit:Hec autē vanitas magicarū artium: ex traditione angelorum malorū in toto terrarumorbe plurimis ſeculis inualuit. Nec mirumde magorum preſtigijs quādo intantū prodiere maleficorū artes vt etiam moīſes ſimilimis ſignis reſiſtere vertentes virgas in dracones aquas in ſanguinē. hec Iſidorꝰ. Sedvt Augꝰ. li. x. de ciui. dei. ca. viij. aſſerit. faciebant illi veneficijs et incantationibus magicis quibus ſunt angeli mali .i. demones dediti. Moiſes autē tanto iuſtius quanto potentius dei noīe qui fecit celuꝫ et terram eosfacile ſuꝑabat. Deniqꝫ in tercia plaga deficiētibus magis decē plage ꝑ Moiſen magnamyſterioꝝ diſpenſatōne complete ſunt. HecAugꝰ. Quāta vero ſit virtus demonū cuma deo permittunt̉ ſiue ad deludendū humanos ſenſus: ſiue ad operandū licet ẜm naturam effectus mirabiles ſiue etiaꝫ ad corporavexandū ⁊ moleſtandū dixi plene. In tractatu de timore iudicioꝝ dei. Ueruntū hic narrabo qd̓ ſuꝑioribus diebꝰ legi ī quodā libronouiter cōfecto qui vocat̉ fortalitiū fidei. Inregno francie: cum iudei maleficijs vterent̉.accidit ſemel ꝙ iudeus quidā crudeliſſimusfactus eſt amicus cuiuſdaꝫ miniſtri iuſticie.Quadā vero die rogauit eū inſtantiſſime vtvnius hoīs daret ei cor fingens ſe illo egereꝓ medicina. Et colorādo factū ſuū dixit. Ꝙquidaꝫ homo dabat viginti coronas auri ſieum ſanaret. Et ꝙ ip̄e daret ſibi decē illarūſi ei tribueret cor ſupradictū. Ille tum ex cupiditate: tū amicitia ꝓmiſit Extrahēſqꝫ illudcor a quodā xp̄iano: quē iuſticia exigente: inꝑtes diuiſerat tradidit vxori ſue cuſtodiendum dicens ei. ꝙ decē coronas eſſet recepturus ꝓ illo: quas ſibi iudeꝰ ꝓmiſerat ſe daturum. Cū ergo mulier illa cognouiſſet iudeūillū relatu multoꝝ fore maleficū dure reprehendit maritū. Ille vero ecōtrario eā arguebat dicēdo: ꝙ ip̄a faceret eū ꝑdere decē coronas et alia ꝓmiſſa. Tandē deduxit virū mulier vt iudeo cor porci tribueret̉. Adimpleuitvir qd̓ vxor conſuluit: iudeus vero cor hoīsxp̄iani credens ſe accepiſſe tradidit illi decēcoronas. Quo facto: iudeꝰ hilaris ſuis vtēsmaleficijs ſepeliuit cor illud in quodā campo latiſſi: no. In quo poſt paucos dies congregata eſt innumerabilis multitudo porcorum: nō ſolū domeſticorū ſed etiā ſilueſtriū.Et tāta fuit lis et preliū inter eos: ꝙ oēs mutuo rabidis morſibꝰ ſe dilacerātes occiderūtſic vt nec vnus remaneret viuus. Qd̓ factuꝫa rege francie qͥ tūc erat cognitū iudeo captoaꝑta eſt veritas: ꝙ ſic fuiſſet factū de hominibus xp̄ianis illius ꝓuincie ſicut de porcis ſicor ſepeliſſet hoīs xp̄iani. Profecto niſi manu dei diabolica poteſtas cōpeſceret̉ multaincredibilia mala malefici oꝑa diabolis cōoperantibꝰ exercerēt. Secundū qd̓ erat cōſiderandum quomodo diſcernunt̉ miraculademonū a miraculis veris. Et dicuntur illamiracula largo modo: quia licet eſſe poſſintmira oꝑa nō tamē miracula. Ideo dn̄s Bonauen. in. ij. di. vij. ait. Ꝙ differunt illa a miraculis veris.¶ Primo ex ꝑte principalis agentis. Nam inmiraculis diuinis operat̉ agens potētie infinite et ſupra naturā. In miraculis demonum operat̉ virtus nature multipliciter adiute ꝑ naturas alias.¶ Secundo differunt ex parte finis: quia miracula dei fiūt ad vtilitatē hominū et diuinagloriā ſed magorū ſiue demonū: ad deceptionem et gloriā vanā.¶ Tercio differunt ex parte facti: quia demones faciunt hmōi vilia et inutilia .ſ. ranas etſerpentes: quia hec de facili ꝓducuntur operatione nature: nō autē pn̄t facere ea in qͥbus