natura ſuccumbit ſicut facit deus .ſ. illuminare cecum a natiuitate reſuſcitare mortuoset huiuſmodi.Terciū cōſiderandū qualiter ſimon et iudas magos ſuperarūt. Et de hoc ita ſcribit̉in legenda. Ꝙ in perſide erāt duo famoſi magi. ſcꝫ Zares et Arfaxat quos Mattheusfugauerat de ethiopia. Cū vero apl̓i ꝑ Baradach corā rege adducti fuiſſent. et pn̄tibus illis magis dixiſſet Baradach. Iſti o rex ſuntdij latētes in effigie hoīm: zelo inuidie magicōmoti dixerūt illos malignos eſſe et contraregnū ſubtilit̓ cogitare. dixit baradach Siaudetis cū eis ꝯfligite. Cui magi. Si vis videre qꝛ nobis pn̄tibus loqui nō poterūt veniant huc viri eloquētiſſimi et ſi corā nobisloqui auſi fuerint: nos ꝑ oīa imperitos ꝓbabis. Cū aūt plurimi adducti eſſent cōtinuocorā magis ita muti facti ſunt: vt nec nutibꝰquidē qd̓ loqui nō poterāt indicarēt: dixerūtqꝫ magi ad regem: vt ſcias nos deos eſſe permittemus eos loqui ſed ambulare nō poſſe.Iterūqꝫ reddemꝰ eis greſſum. Sꝫ faciemuscos aꝑtis ocul̓ nihil videre. Qui cū hec oīafeciſſent dux aduocatos illos turpiter cōfuſos ad apoſtolos duxit. Quibꝰ apl̓i idolorūcultum diſſuadentes vt in xp̄m crederēt monuerunt. Quod cum illi ex corde ſe facturosꝓmiſiſſent apoſtoli ſigno crucis in frontibꝰeos munierunt. Et ſtatim liberi ab omni moleſtia: ad regē corā magis iterū ingreſſi ſuntQuare irati magi multitudinē ſerpentū aduenire fecerunt. Statimqꝫ ad iuſſum regisveniētes apoſtoli pallia ſua de ſerpentibusimpleuerūt et in magos ꝓiecerunt dicentes.In nomine dn̄i nō moriemini. ſed a ſerpentibus lacerati doloꝝ veſtrorū mugitus dabitis. Cum ergo magi ſic cruciarent̉: rex et ceteri rogabāt apoſtolos: vt eos a ſerpentibusoccidi ꝑmitterent. Quibus apoſtoli reſpondere ſe miſſos reducere a morte ad vitā nonaūt a vita p̄cipitare in mortē. Cum autē magi in malitia ꝑſeueraſſent ab apoſtolis ſanidimiſſi inde aufugerūt. Poſt hoc filia cuiuſdam ducis ex fornicatōne cōcepit et filiū parturiens: quendā ſanctū diaconē infamauit.Cum autē parētes puelle diaconē occiderevellent. Aduenientes apoſtoli infantē adduci fecerūt: qui die illa natus fuerat. Et coraꝫdiacone interrogauerūt dicētes: dic infansin noīe dn̄i ſi iſte diaconus hoc preſumpſit.adhec infans iſte inquit: diaconus caſtus etſanctus eſt nec vnqͣꝫ carnē ſuā coinquinauitCum aūt parentes inſtarent vt apoſtoli quererent quis actor huius ſceleris fuiſſet. Reſponderunt apoſtoli Nos innocentes abſoluere decet: nocētes vero ꝑdere nō debemus.Manſerunt poſt hec et alia multa apoſtoliin eodē loco ꝑ annū et tres menſes. In quoſpacio pluſqͣꝫ ſexaginta milia hominū exceptis paruulis cum rege et principibꝰ baptizati ſunt.¶ QualiterSimon et Iudas debellarunt̉pontifices idoloꝝ patiētes mori potiꝰ qͣꝫ ſtatuam ſolis adorare.¶ Capitulū. iij.Ercij aduerſarij Simonis ⁊ Iude qͦsip̄i debellarunt fuerunt idoloꝝ pontifices. Eum enī veniſſent ad quandā ciuitatēnoīe ſuamay: inuenerūt ibi magos ſuperiusnoīatos qui pontifices idoloꝝ ⁊ populū cōtra apoſtolos concitauerunt. capientes veroip̄os ad templū ſolis deduxerunt: vt aut eosſacrificare cōpellerent aut penitus necarentFacto autē ſilentio apoſtoli dixerunt. vt ſciatis ꝙ hec idola plena ſunt demonibus. ecceeis imperamus vt exeant et ſingula ſimulacra cōfringant Statimqꝫ de ſimulacris exierunt et cōfractis illis cū diris vocibꝰ abſceſſerūt. Qd̓ videntes pōtifices in apl̓os irruerunt et eos trucidauerūt. In ip̄a auteꝫ horacū nimia ſerenitas eſſet tanta fulgura extiterunt vt templum ip̄m trifarie ſcinderet̉ et illiduo magi in carbones ictu fulguris verterētur. Rex aūt corꝑa apl̓oꝝ ad vrbē ſuā tranſtulit et in honorē eoꝝ ecc̄iam mire magnitudinis fabricauit. Notandū ꝙ de beato Simone in pluribus locis inuenitur ꝙ crucis patibulo ſit affixus. Quod etiā Iſidorꝰ librode obitu apoſtoloꝝ. Et Cuſebius in hiſtoria eccleſiaſtica. Et Beda ſuꝑ actus apoſtolorū. Et magiſter Iohānes Beleth in ſumma ſua teſtat̉. Cū enī vt aiunt in egypto predicaſſet hieroſolymā redijt. Et poſt mortemIacobi minoris in ep̄m hieroſolymitanumab apoſtolis vnanimiter eſt electus. Et antemortē ſuam triginta mortuos ſuſcitaſſe narratur. Cum autē eccleſiā hieroſolymitanā ꝑannos multos rexiſſet et centeſimū atqꝫ vigeſimum annū etatis ageret tempore Traiani imperatoris Atticus cōſularis ip̄m cruciaffigi iuſſit: omnibus qui aderant et ip̄o iudice admirantibus. ꝙ centū viginti annorūſenex crucis ſuppliciū pertuliſſet. Nonnullivero dicūt ſicut eſt rei veritas. Ꝙ nō fuit ſimon chananeus qͥ fuit crucifixus. ſed fuitalius filius cleophe. Qd̓ etiā Euſebius ceſarienſis ep̄s in ſua cronica teſtat̉. Idē dicuntIſidorꝰ et Beda in ſuis cronicis. Nā Iſidorus et euſebius qd̓ prius dixerūt poſtmodum in cronicis correxerunt. Quod ptꝫ etiāt iiijL 6