Seo pleni. diuinitate enī ſe plenos ſimulāt etaſtutia quadā fraudulētie hoībꝰ futura cōiectāt: diuinatio gͦ nō dicit̉ ſi qͥs p̄nunciet ea q̄ex neceſſitate eueniunt. vel vt in pluribꝰ q̄ humana ratione cognoſci poſſunt Neqꝫ etiā ſiqius futura aliqͣ ꝯtingentia deo reuelāte cognoſcat et nunciet. tunc enī ille nō diuinat .i.qd̓ diuinū eſt facit: ſed qd̓ diuinū ē ſuſcepit.Tūc enī ſolū d̓r diuinare qn̄ ſibi ī debito mōvſurpat p̄nunciationē futuroꝝ euentuū. vn̄Hiero. ſuꝑ Lucā dicit ꝙ diuinatio ſꝑ in malam ꝑtē accipit̉. qꝛ nō d̓r ab ordinata ꝑticipatione alicuiꝰ diuini. ſꝫ ab indebita vſurpatione. hec tho. ſequit̉ Bonauē. ꝙ qͣꝫuis demōesnō poſſint ꝑ ſeip̄os futura ꝯtingētia ſcire certitudinaliter. Tn̄ frequēter vero p̄dicūt. hocaūt eſt quadrupliciter ẜm Auguſti. in tercioſuꝑ Geneſim ad litteraꝫ. Aut enī ſenſus velingenij acrimonia: aut multa experiētia. autdoloſa cautela. aut aliena doctrina Senſusacrimonia vt qn̄ vidēt diligēter et cōſiderantad quid inclinat̉ affectio noſtra. vel que ſintinducentia vel retrahentia. Experientia temporum. quia ex talibus viderunt accidere talia doloſa cautela quando ꝓponunt aliquidfacere ⁊ predicunt. Aliena doctrina qn̄ iuſtoulam indattma.dei iudicio permittunt̉ addiſcere ab angelis.nt andluliDe aſtrologis ergo ꝙ frequēter vera predicut tenendū eſt. ꝙ hoc ſolū eſt cōiecturandoſiue ẜm legē aſtroꝝ: ſiue ẜm diabolica cōmertia. Scd̓m legē aſtroꝝ vtpote qn̄ dn̄atur ſtella q̄ habet impreſſionē ſuꝑ diuerſos humores diſponēs ẜm hoc hoīeꝫ ad diuerſos mores ⁊ affectiones. Scd̓m diabolica cōmertiavt qn̄ volūt vim aſtroꝝ vltra ꝓtendere qͣꝫ adillud ſuꝑ qd̓ pn̄t. Tunc enī niſi diabolꝰ adeſſet ita frequēter falſum ſicut verū dicerent.licet frequēter falſa predicāt ⁊ decipiantur.Hinc Augꝰ. li. v. de ci. dei. c. vij. ait. Nō immerito credit̉ cū aſtrologi mirabiliter multavera rn̄dent occulto inſtinctu fieri ſpirituūnō bonoꝝ quorū cura eſt. falſas ⁊ noxias opiniones de aſtralibꝰ fatis inſerere hūanis mētibus atqꝫ firmare. Sil̓r ⁊ malefici ſiue diuini: qn̄qꝫ vera p̄dicūt. q̄ p̄cognoſci in ſuis cauſis naturaliter pn̄t. Futura vero cōtingentianō certitudinaliter ſed ex cōiectura qn̄qꝫ prenunciant. ¶ Secundū dubiū fuit vtrū a demonibꝰ eſſe poſſit aliqͣ ꝓphetia. Ad qd̓ rn̄dettho. ẜa ẜe. q. clxxij. ꝙ ꝓphetia importat cognitionē quandā ꝓcul exiſtentē a cognitōe humana. Manifeſtū eſt aūt ꝙ intellectu ſuꝑioris ordinis aliqͣ cognoſcere poteſt q̄ ſunt remota a cognitōe intellectus inferioris. Supra intellectū aūt humanū eſt nō ſolū intellectus diuinus: ſed etiā intellectus angeloruꝫbonoꝝ ⁊ malorū: ẜm nature ordinē. Et ideoquedā cognoſcunt demones ſua naturali cognitione q̄ poſſunt hoībus reuelare. tanqͣꝫ remota a cognitōe hominū. Simpliciter aūtet maxime remota ſunt: q̄ ſolus deus cognoſcit. Et ideo ꝓphetia ꝓprie et ſimpliciter dictafit ſolū ꝑ reuelationē diuinā. Sꝫ etiā ip̄a reuelatio facta per demones p̄t ẜm qͥd dici ꝓphetia. vn̄ illi quibus aliqͥd ꝑ demones reuelatur: nō dicunt̉ in ſcripturis ꝓphete ſimpliciter ſed ꝓphete falſi fiue idoloꝝ fictio ſiue cūaliqua alia aditione. Un̄ Augꝰ. xij. ſuꝑ Geneſim ad litterā ait. Cū malus ſpiritus arripit hoīes in hac vita: aut demoniacos facitaut arrepticios: aut falſos ꝓphetas. Notandum ꝙ demones ea q̄ ſciūt hoībꝰ manifeſtātnō quidē ꝑ illuminationē intellectus ſed peraliquā imaginariā viſionē aut etiā viſibilitercolloquendo. ¶ Terciū dubiū fuit vtrū demones ꝑ ſe vel ꝑ alios poſſint veritatē fateriEt videt̉ ꝙ nō. Nā dicit̉ Io. viij. ca. de diabolo. mendax eſt et pater eius .ſ. mendacij. etxxij. q. v. c. cauete fratres. Omnes qui amātmendaciū filij ſunt diaboli. Cū ergo diabolus ſit veritatis inimicus: ergo illum cōfiterirefugit. Ad qd̓ rn̄demus: ꝙ licet diabolo veritas ſit exoſa tn̄ illā quādoqꝫ p̄dicat et cōfitetur ꝓpter tria.¶Primo ꝓpter coactionē.Scd̓o ꝓpter accuſationē.¶ Tercio ꝓpter deceptionē.Primo diabolus veritatē fatet̉ ꝓpter coactione: qn̄ cogit̉ ab ip̄o deo. Sicut factū legimus qn̄ clamās in idolis ſanctoꝝ apoſtolorum virtutē et gratiā ſuis cultoribꝰ ſignificabat. Sic etiā in virtute xp̄i a ſanctis demones interrogati ſepe in obſeſſis corporibusvera reſpondēt licet inuiti. ¶ Scd̓o diabolus veritatē fatet̉ ꝓpter accuſationē dum .ſ.hominū peccata ad cōfuſionē illoꝝ accuſat.Nā licet deus hoīm peccata cognoſcat: vulttamen vt diabolus illa declaret ad maiorempeccantium exprobrationē. Ille vero hoſtismalignus tunc veritatē quā odit ꝓpter odiūanimarū fatetur.Tercio diabolus veritatē loquit̉ ꝓpter deceptionē. Nam vt inquit Tho. vbi. sͣ. intellectus ad falſum deducit̉ ꝓpter apparentiā veritatis: ſicut voluntas ad malū per apparentiam bonitatis. Interdū igitur diabolus veritatem oſtendit: vt ſic falſitas eius ſecuriusacceptetur. Hinc chriſtus nō ſinebat loquidemones qui erant in corporibꝰ obſeſſis: etdicebāt ip̄m eſſe chriſtum: ne miſcerent verist iijC