ꝓpheta: ſed chriſtus maior ⁊ ſummus ꝓphetarum natus ex maria ꝟgine virtute dei abſqꝫhoīs ſemine. Sꝫ venenū immiſcuit: qꝛ xp̄mnō vere paſſum nec vere reſurrexiſſe dixit: ſꝫaliū quendaꝫ hoīem ſibi ſil̓em hoc egiſſe velpaſſum eſſe docuit. Tercio ip̄e maximus fuitdeceptor qui rudes ppl̓os facile ꝑuertere potuit. Nam ſecutus Epicuri doctrinā cū finxiſſet multa falſa: ſibi credētibꝰ indulget oēꝫlaſciuiā. De epicuro quippe ſic ait Lactantiꝰli. diui. inſtitu. Epicuri diſciplina multo celebrior ſemꝑ fuit qͣꝫ ceteroꝝ: nō qꝛ veri aliqͥdaffert: ſꝫ qꝛ multos ad populare nomē voluptatis inuitat. Nemo enī nō in vicia ꝓnuseſt. Preterea ad ſe multitudinē ꝯtrahat: oppoſita ſingulis quibuſqꝫ moribꝰ loquit̉ deſidioſum. Uetat lr̄as diſcere: auarū populari largitione liberat: ignauum ꝓhibet accedere adrempublicā: pigrū exercere: timidū militare:hec ille. Pari modo magumeth ſeq̄ntibꝰ illūad luxuriandū ⁊ fornicandū liberā licentiaꝫlargitur. Fuit aūt tꝑe bonifacij quarti ⁊ Heraclij imꝑatoris ex gente arabū qui vt aiuntconſilio cuiuſdā Sergij monachi apoſtate:multa calliditate ⁊ aſtutia decepit arabes: deinde vſqꝫ ad tꝑa nr̄a: neſcimus quo iudiciodei maximā orbis ꝑtem corrupit. Cui nihilefficacius obijcere poſſum qͣꝫ ſua deliramētaq̄ in libris ſarracenoꝝ inueniunt̉ deſcripta.In alcorano quippe Magumethꝰ ait. Lauſeius ſit qui tranſire fecit ſeruū ſub vna nocteab oratorio hellaꝝ que eſt domus Mecquevſqꝫ ad otatoriū remotiſſimū que eſt domusſancta in hierl̓m quā bn̄diximus Expoſitiohuius ſnīe eſt in li. qui d̓r arabice halmaeriſqd̓ latine interp̄tatur in altū aſcendere. Et iōvulgariter d̓r ſcala magumeth. Ibi inducit̉magumeth qui de ſe loquens dicit ridendasac deteſtandas fatuitates. Prima ꝙ cum dormiret ⁊ in lecto iuxta vxoreꝫ in Mecqua inarabia apparuit ei gabriel angelus et dixit eiSurge ⁊ veni poſt me. cūqꝫ ſurrexiſſet et veniſſet ad portā domus vidit ꝙ gabriel tenebat ꝑ habenas quandā beſtiā cui nomē eratAlborath q̄ erat grandior aſino: et habebatfaciē hoīs: et crines de perlis: pectus de ſmaraldo: caudā de rubino: oculos clariores ſole: pedes ⁊ vngulas ad modū cameli: Sellāp̄cioſam de perlis et auro. Et erat illa beſtiacircūdata angelis qui cuſtodiebant eam. Etcum dixiſſet angelus Magumeth aſcende ⁊equita. beſtia ſtare nolebat. Cui dixit angelꝰ.Alborath ſta in pace: qꝛ nunqͣꝫ talis hō equitauit ſuꝑ te nec equitabit. Tūc beſtia interrogauit. Quis eſt iſte? et gabriel rn̄dit. Hic eſtmagumeth dei nuncius et ꝓpheta magnus.vt hec audiuit beſtia ſtetit ⁊ magumeth equitauit: et gabriel tenuit ſibi ſcandile ſiue ſtaffam. Scd̓a fatuitas ꝙ alborat ꝯfeſtim ire cepit cito ⁊ ſuauiter: Et paſſus eius ita magnierāt ꝙ inter vnū paſſum ⁊ aliū erat tantū ſpacij quantū poſſit hō longius ꝓprijs oculis reſpicere a remotis. Tercia fatuitas ꝙ ſic aſſociatuſ ab angelo ꝑuenit ad templū in hierl̓met inuenit oēs ꝓphetas ſtantes ibi quos deusfecerat exire de ſepulchris vt honorarēt ip̄mmagumeth: qui ſalutauerūt cum gaudētes etamplexantes. Quarta fatuitas ꝙ exuntes tēplum angelus oſtendit ei quandā ſcalā quedurabat a terra vſqꝫ ad primū celū et erāt gradus illius de lapidibꝰ p̄cioſis ⁊ angeli circūdabant eam. Tūc gabriel dixit illi. Aſcendemagumeth: et aſcendit: et gabriel ⁊ alij angeli aſſociabāt eum. Cūqꝫ aſcendiſſꝫ inuenit invia vnū angelū ita magnuꝫ ꝙ tenebat caputſuū ſupra celū et pedes eius in abyſſum. Eterat factus ad modū galli: cui deus oſtendebat qn̄ erat orandū. nam veniebat ad eū quedam vox de celo dicēs. Tu creatura que deoes obediens lauda deū. Et mox ille angelusdicebat alta voce. Bn̄dicat̉ deus rex ſanctiſſimus. quo dicto: galli qui ſunt in terra cantabant. Quinta fatuitas. ꝙ vidit quendā alium angelū cuius medietas erat ignis ⁊ medietas nix: nec ignis deſtruebat niuē nec ecōtra. qui etiā laudabat deū orans ꝙ ſicut in eoꝯiunxerat igneꝫ et niuē ſic cōiungeret cordagentiū que ip̄i deo eſſent obedientes. Sextafatuitas ꝙ ꝑuenit ad celū lune qd̓ erat totuꝫferreū. Et cū pulſaret gabriel ad portā: venitquidā angelus ita magnus ꝙ ip̄e habebat inlongitudine ſpaciū itineris hoīs ꝑ milleannos et tantundē in latitudine. Et portis aꝑtis ab iſto angelo magumēth intrauit. Septima fatuitas ꝙ cū intraſſet ibi vidit angelos qui habebāt facies hoīm ⁊ corꝑa ad modū vaccaꝝ ⁊ alas ad modū aquilaꝝ. Et erātin numeeo ſeptuaginta milia capita. Et qd̓libet caput ſeptuaginta milia cornua. Et qd̓libet cornu ſeptuaginta milia nodoꝝ: ⁊ intervnū nodū ⁊ aliū erat ſpaciū itineris hoīs perquadraginta annos Et in quolibet p̄dictoꝝcapitū erant ſeptuaginta milia facies. Et qͣlibet facies habebat ſeptuaginta milia ora Etquodlibet os ſeptuaginta milia linguas: et qͥlibet ex illis linguis ſciebat ſeptuaginta milia loquelas ⁊ laudabāt deū ſeptuaginta milibus horis in die. Octaua fatuitas ꝙ ꝑuenit ad ſcd̓m celū qd̓ erat eneū. inde ad terciūqd̓ erat argenteum poſtea ad quartū qd̓ erat