alius philippus vnus ex ſeptem diaconibusde quo ſcribitur in actibꝰ apl̓oꝝ: de quo dicitHiero. in martilogio ꝙ octauo idus Iulijſignis ⁊ virtutibꝰ inclitus apud Ceſareā requieuit: iuxta quem filie eius tres tumulateſunt nam quarta apud epheſum requieſcit.Primus ergo philippus ab iſto differt: quiaille fuit apl̓s iſte diaconꝰ. Ille quieſcit apudieropolim. Iſte apud ceſareā Ille habuit duas filias ꝓphetiſſas. Iſte quattuor: licꝫ hiſtoria eccliaſtica videat̉ dicere ꝙ fuit philippusqui habuit quattuor filias ꝓphetiſſas. ſed inhoc magis Hiero. eſt credendū. De philippoitaqꝫ apl̓o ita ſcribit Ambroſius in li. de vita et obitu ſcōꝝ. Philippus gentilibꝰ p̄dicatxp̄m: barbaraſqꝫ gentes vicinaſqꝫ tenebris etmari occeano ꝯiunctas ad ſciētie lumē fideiqꝫ portū deducit: demū in Ierapoli frigie ꝓuincie vrbe crucifixus: lapidatuſqꝫ obijt ſimulqꝫ cū filiabꝰ ſuis ibi requieſcit. Diximusiam ꝯuerſionē ſcitaꝝ aliarūqꝫ gentiū factamp̄dicante philippo: apl̓iſqꝫ ceteris. Qd̓ vtiqꝫſine deo adiuuāte ꝑfici minime potuiſſet. vtenī ſcribitur Marci vlti. c. Apl̓i p̄dicauerūtvbiqꝫ dn̄o cooꝑante ⁊ ſermone ꝯfirmante ſex. iiquentibꝰ ſignis. Non ꝯfirmaſſet deus illoꝝſermonē: neqꝫ ſigna fuiſſent ſecuta: niſi fidesquā p̄dicabāt vera fuiſſet. Propterea Augꝰ.li. xxij. de ciui. dei inquit. Tria eſſe magna etẜm naturā incredibilia. Primū eſt xp̄m deifiliū de virgine natū ⁊ paſſuꝫ ⁊ in cruce mortuum atqꝫ in ſepulchro poſitum: reſurrexiſſetercia die: ⁊ quadrageſima poſtqͣꝫ ſurrexit adcelos aſcendiſſe. Dum ph̓i: Stoici: Epicuriet reliqui audiebāt Athenis paulū iſta p̄dicantem. Aliqui dicebāt eum ſemiuerbiū. ideſt ſeminatorē verboꝝ. Alij vero addebant:annunciatorē nouoꝝ demonioꝝ id eſt nouarum ſcientiaꝝ videtur eſſe. vt dicitur Actuūxvij. c. Scd̓m magnū et incredibile eſt totūmundū credidiſſe illud primū. Nam vt patet om̄es natōes relictis ſuꝑſtitionibꝰ idolatrie crediderūt in chriſtū. Quod etiā ꝯfirmari p̄t: quia Roma abiecta idolatrie ſpurciciaxp̄m ꝯfeſſa eſt et vſqꝫ in pn̄s illum crucifixūadorat. Neqꝫ vt quidā aiunt indocta plebsſuaſioni apl̓oꝝ conſenſit: quinimo ⁊ ph̓i clariſſimi ⁊ ciues honoratiſſimi ⁊ reges ⁊ principes ac ſapientiſſimi viri xp̄m ſunt venerati. Terciū magnum ⁊ ẜm naturā incredibileeſt mundū totū primū incredibile credidiſſep̄dicatione apl̓oꝝ qui neqꝫ pollicebant̉ temporalia bona: neqꝫ voluptati fauebant: neqꝫvitam tꝑalem tuendam dicebāt. Sed p̄dicabant mundi ꝯtemptū: paſſionū tolerantiā: etmortis violente deſiderium: non in pulcritudine ⁊ elegantia orōis: nō in vi armoꝝ populos attraxerūt vt crucifixo ieſu chriſto diuinum exhiberēt honorē. O res admodumſtupendiſſima. O inuicta virtus oīpotentisdei duodecī ſimplices hoīes a xp̄o electi potuerunt in oēs ppl̓os et nationes veritatē euangelicam diſſeminare. Aut igitur miraculis et ſignis fidē quā p̄dicabant vt infidelesillam acceptarent ꝯfirmauerunt. Et ſic apparet ꝙ in eis tanqͣꝫ fidelibꝰ nuncijs eterne vite effluxit diuina gr̄a. Aut ſi abſqꝫ miraculisid fuit effectū: et hoc vtiqꝫ miraculū ꝑmaximū erit cenſendū: vt ſimplici ꝑſuaſioni apl̓orum crediderit totus mundus: rem primamtam grandē et vt predictū eſt ẜm naturā incredibilē. Sed quidā inſenſati obijciūt nobis. ꝙ ſi ideo eſt vera fides chriſti qꝛ ab om̄ibus nationibꝰ fuit ſuſcepta: pari modo dicere poſſumꝰ ſꝙ ſecta Magumethi iam quaſivbiqꝫ dilatata fuerit a deo: et ꝑ ꝯſequens magumetani pn̄t ſperare futurā ſalutē. Ad hocrn̄demus. Primo qꝛ ſecta illa multa cōtinetſtulta ⁊ irrōnabilia et p̄ter illa que vitā Magumēthanoꝝ voluptuoſam ⁊ brutalē oſtendunt: id maxime eſt attendendū: videlicet ꝙilloꝝ beatitudo adhuc in voluptate finieturNam vt aſſerunt: ꝓmiſit deus ſeruantibꝰ legem Magumeth ꝑadiſum .i. hortū delitiaꝝaquis preterfluentibꝰ irrigatuꝫ: in quo ſedeshabebūt ꝑpetuas: nec frigore aut eſtū aliquoaffligentur: omnibꝰ ciboꝝ veſcent̉ generibꝰSericis veſtimentis oīs coloris induent̉: etvirginibꝰ ſpecioſiſſimis cōiungent̉. In delitijs oībꝰ accumulabūt: quibꝰ angeli pincernarum more cū vaſis aureis ⁊ argenteis miniſtrabunt offerentes eis vinū lac et mel. dicentes. comedite et bibite in leticia. Tria nanqꝫ flumina ſcꝫ lactis et mellis et vini optimiaromatici eos habere dixit Magumeth inparadiſo: et ꝙ angelos pulcerrimos ſunt viſuri adeo magnos ꝙ ab vno oculo angelivſqꝫ ad celū ſit ſpacium vnius diei. Contraquas fatuitates inquit Auicenna. ix. metaphyſice. c. vij. lex nr̄a quā dedit Magumetus oſtendit diſpoſitionē felicitatis ⁊ miſerieque ſunt ẜm corpus. Sed eſt alia ꝓmiſſio q̄apprehendit̉ ab intellectu. Sequitur. Sapientibus multo magis fuit cupiditas ad cōſequendum hanc felicitatē qͣꝫ corpoꝝ: que qͣꝫuis daretur eis tn̄ non attenderūt nec appreciati ſunt eam ꝯꝑatione felicitatis que eſt coniuncta prime veritati. Scd̓o lex illa multoveneno cōmixta eſt. Nam aſſerit in ſuo alcorano Magumeth. ꝙ Moiſes fuit magnuss ij