ciuitatis narrauimus in tractatu de timoreiudiciorū dei. Nunc vero ſufficit intellexiſſequantū beatuſ Iacobꝰ deo celi fuerit gratusquē in hoc ſeculo tot virtutibꝰ pollere fecit ⁊in futuro eterno bono donauit. Ad qd̓ nosꝑducat clemētia xp̄i. Qui eſt bn̄dictus ⁊ laudabilis in ſecula ſeculoꝝ. Amen.Sermo quadrageſimus de laudibꝰ fideichriſtiane: q̄ veriſſima ꝓbatur extra quā nullus ꝯſequi p̄t eternā ſalutē. In feſto ſanctoꝝPhilippi et Iacobi recitandus.N me credite. ſunt reverbademptoris nr̄i. Ioh̓. xiiij. c. ⁊ in euangelio pn̄tis ſolennitatis. deceptipleriqꝫ a ſuo debili paruiſſimoqꝫ ingenio nolunt acceptare illa q̄ deus nobis ſua benignitate reuelauit. Reputāt quippe ſtultū fore acſatis leue ſi credant̉ pure ⁊ ſimpliciter altiſſima fidei chriſtiane myſteria. Cōtra qͦs loquitur ſcriptura on̄dens qͣꝫ ſit laudabile qͣꝫqꝫ vtile ⁊ meritoriū credere diuinis abſqꝫ inquiſitōe curioſa vel ꝯtradictōe. Scribit̉ nāqꝫ Geneſis. xv. c. Credidit abraā deo ⁊ reputatū eſtei ad iuſticiā. Et. ij. Paralip. xx. c. Credite indn̄o deo vr̄o ⁊ ſecuri eritis. et Ecc̄i. ij. c. Quitimetis deū credite illi ⁊ nō euacuabitur merces vr̄a. Et ad Adma. x. c. Corde enī credit̉ad iuſticiā. et Marci vlti. c. Qui crediderit ⁊baptiſatus fuerit ſaluꝰ erit. qui vero nō crediderit ꝯdemnabitur. Et Ioh̓. i. c. Dedit eisptātem filios dei fieri his qui credūt in noīeeius. Et. iij. c. Sic deus dilexit mundū vt filium ſuū vnigenituꝫ daret: vt oīs qui creditin illū nō pereat ſꝫ habeat vitā eternā. Et. vijca. Qui credit in me ſicut dicit ſcriptura flumina de ventre eius fluēt aq̄ viue. Et. viij. c.Si nō credideritis moriemini in pcc̄o vr̄o.Et. xi. c. Qui credit in me etiā ſi mortuus fuerit viuet. Et. xx. c. Btī qui nō viderūt ⁊ crediderūt. Et vlti. c. Credentes vitā habeatisin noīe eius. Et Luce. ij. ca. Elizabeth a ſpūſcō mota dixit immaculate virgini. Btā quecredidiſti. Et licꝫ iſta ſufficerēt ad extinguēdam nequiciā hoīm elatoꝝ. verūtn̄ on̄demꝰin pn̄ti ſermone fidei nr̄e clariſſimā veritateꝫ.Hanc p̄dicauerūt philippus ⁊ iacobꝰ apl̓iqꝫceteri. hāc didicerūt a xp̄o: hanc deniqꝫ ꝓprioſanguine defender̄t. Neqꝫ dari p̄tʳ alia fidesp̄ter iſtam in qua ſperari poſſet eterna ſalus.Una inquit textus in. c. firmiter. de ſum. tri.et fi. ca. eſt fideliū vniuerſalis ecc̄ia extra quānullus oīno ſaluat̉. Et apl̓s ad Epheſios. vc. ait. Unus deus vna fides q̄ ſcꝫ credit xp̄mdeū ⁊ hoīem de virgine natū ſaluatorē mundi Ꝙ aūt iſta fides veriſſima ſit ⁊ indubitataꝓbare poſſumus triplici rōne.¶ Prima dicitur mundialis acceptatōis.¶ Scd̓a paſſionalis toleratōnis.¶ Tercia diuinalis magnificatōis.¶ Ꝙ fides xp̄i vera ſit oſtendit̉ eo ꝙ mūdustotus illā acceptauit mediante p̄dicatōe apl̓orum qd̓ fieri nō potuiſſet abſqꝫ virtute dei etmiraculis euidentibꝰ.¶ Capitulū .i.Rima rō qua ꝓbat̉ ꝙ vera ſit fides xp̄id̓r mūdialis acceptatōis. Nō enī abſqꝫvirtute dei fides iſta acceptata fuit in toto terrarum orbe a ppl̓is: a ph̓is: a regibꝰ ⁊ imꝑatoribus. Clarū quippe eſt ꝙ ante p̄dicatōꝫ apoſtoloꝝ mundus totus ſuꝑſtitōibꝰ varijs noxijſqꝫ erat immerſus. Et vt in ſermone ſcd̓ohuius oꝑis diximus. Alij colebat ꝓ deo celeſtia corꝑa. Alij elementa inſenſibilia. Alijcorruptibiles hoīes ac mortales. Alij beſtias ⁊ ſerpentes. Alij deniqꝫ idola vana ſurdaet muta. Ob qd̓ et innumera flagicia ꝑpetrabant atqꝫ ritus deteſtabiles obſeruabāt. Nāvt inquit Luſebeus panphili li. i. de euangelica preparatōe. Perſe mr̄es ꝓprias nephandis nuptijs cognoſcebāt. Scite carnibꝰ veſcebantur hūanis. Maſſagete ⁊ derbices ꝓpinquos ⁊ affines ſuos ſenectute ꝯfectos miſerrimos putantes interficiebāt immolandoip̄os idolis: deniqꝫ comedebāt. Tibareni ſeniores ſuos viuos p̄cipitabāt. Et vt traduntManethus hiſtoricus Egyptius ⁊ Apollodorus: ⁊ Philo qui fenicū ſcripſit hiſtoriāEt Dioniſius alicarnaſea vir romane hiſtorie ac italice ꝑitiſſimus: ita pr̄ vnicū filiū dilectum: mater filiā demoni tanqͣꝫ ouē ſacrificabant. Oīa tn̄ iſta ⁊ ſil̓ia p̄dicatōe apl̓oꝝ penitus ſunt deleta. O miſſis aūt ceteris. Nōnephilippus apl̓s Scitaꝝ gentes ad xp̄m conuertit? Ipſe quidē illis euangeliū xp̄i ꝑ annos. xx. feruentiſſime p̄dicauit. Ubi quattuor miranda fecit. Primo draconem expulit:nam cum aīal illud immaniſſimū ſub ſtatuamartis lateret indeqꝫ exiuiſſet interfeciſſetqꝫfiliū pontificis et duos tribunos: iuſſu beatiphilippi in locū deſertū deſcendit: nulliqꝫ decetero nocuit. Scd̓o idolū martis cōfringiiuſſit: et loco eius crucē xp̄i erexit quā oēs fideliter adorauerūt. Tercio om̄es morbidosflatu draconis perfecte ſanauit: et illis tribusmortuis vite beneficiū reſtituit: qui oēs crediderūt in xp̄m et baptiſati ſunt. Quarto hereſim ebionitaꝝ qui carnē xp̄i fantaſtica dogmatiſabant extinxit. Erant aūt illi due filieſacratiſſime virgines ꝑ quas dn̄s multos adfidē conuertit. Notandū tn̄ hoc loco ꝙ fuit1 2