eſſet.Sicut verbum iocoſum eſt peccatū veniale: qn̄ abſqꝫ vtilitate dicit̉. Si aūt ex cauſa rōnabili ꝓferatur nō eſt ocioſum neqꝫ peccatū. Quare ſi pcc̄m veniale remaneret peccatum nō deberet fieri vt ꝓximus liberaret̉ apcc̄o mortali: diximus iſta exemplo btī Iacobi vnuſquiſqꝫ quantū p̄t conetur cum deiadiutorio venialia peccata effugere ac declinare. ¶ Tercio btūs Iacobus iuſtus ⁊ ſcūsab omnibꝰ ꝓbatus eſt ꝓpter orōis freq̄ntatōꝫUt enī tradit Hiero. in li. de vi. illuſtri. Totiens in orōne genua flectebat vt calos in genibus ſicut calcaneis videret̉ habere. Ob nimiam aūt ſanctitatē ſuā ſolus inter apl̓os ꝑmittebatur in ſancta ſanctoꝝ intrare: nō qͥdem immolatōis cauſa: ſꝫ orōis. Tante etiāreuerentie in ppl̓o extitit vt fimbriā veſtimētieius certatim tangere cuperēt. Hic primusinter apl̓os miſſam celebrauit hieroſolymisUn̄ de ꝯſe. di. i. c. iacobꝰ. ita d̓r Iacobꝰ fraterdn̄i cui primū credita eſt hieroſolymitana eccleſia: tradidit nobis miſſe celebratōꝫ .i. ordinem celebrādi miſſe. Qd̓ nō eſt intelligendūde oībꝰ miſſe ſolennitatibꝰ ⁊ ordinatōibꝰ: ſedde aliquibꝰ. Qm̄ vt ſcribit Hugo li. ij. de ſacramentis. Introitū in miſſa poſuit Celeſtinus. Gloria in excelſis deo. decreuit ꝯciliū.vt ponit̉ d̓ ꝯſe. di. i. c. d̓ hymniſ. dn̄s vobiſcūd̓r ex antiquiſſimo vſu. Collcās ordinauitGrego. et pr̄ nr̄ Grego. et ſic a diuerſis vidētur diuerſa ⁊ multa addita.¶ Qualiter beatus Iacobus ꝓpter veritateꝫquam predicabat martyrio coronatus eſt.¶ Capitulum. iij.Erciū myſteriū ꝯtemplandū de iuſticiabtī Iacobi d̓r ꝯſummatōis. Cōſummata quippe fuit dum violentā mortē ꝓ xp̄o nōhorruit: de qua ꝯſideremus tria. videlicꝫ:Cauſam.Penam.¶ Uindictam.¶ Primo ꝯſideremus de morte Iacobi violenta cauſam. Et hec fuit libera atqꝫ publicap̄dicatio veritatiſ. Hec eſt nanqꝫ illa veritasquā deus in nobis diligit: qꝛ ip̄e veritas eſt.ad Ro. iij. c. Eſt aūt deus verax. De hac inqͥtEſaias. xxxiij. c. Qui loquit̉ veritatē in excelſis habitat. Et ſapiens Sapīe. iiij. c. Nōcōtradicas verbo veritatis vllo modo. Heceſt que ꝯſuetudini iure p̄ponitur: de qua Auguſti. di. viij. c. veritate. ait. Cedat ꝯſuetudoveritati. Et eadē di. ca. ſi ꝯſuetudinē. ſubdit̉vſus qui veritati eſt ꝯtrarius abolendus eſt.Idem ꝯfirmat̉ in. c. qui ꝯtempta. et in. c. conſuetudo. Hec ē quā Xorobabel tā ampliſſime ꝯmendauit corā Dario ꝑſaꝝ rege. Namvt colligit̉ ex. iij. li. Eſdre. ca. iij. dum ꝓpoſitafuiſſet corā Dario queſtio. Quid de tribꝰ fortius videretur. Rege vino ⁊ muliere. Unusrn̄dit ꝙ rex: qꝛ cum hō preſit ceteris aīantibꝰrex p̄eſt homini ⁊ ad nutū eius oīa diſponūtur. Quidā alius p̄tulit vinū: eo ꝙ vinū animi fortitudinē ſuꝑat. Zorababel vero mulierem vtroqꝫ fortioreꝫ aſſeruit. Nam regibꝰ ethis qui vitē plantant mulieres dn̄antur. Etꝓ mulieribꝰ hoīes cuiuſcūqꝫ ſtatus aīas ponere nō formidāt. Suꝑ hec aūt oīa veritateꝫdixit eſſe fortiorē: quā oīs terra inuocat: et celum bn̄dicit: et manet ineternū. Propter hācaūt veritatē ꝓferendā hortatus eſt chriſtꝰ diſcipulos: vt mori nō ꝑtimeſcerēt: dixit enimMatth̓. x. c. Nolite timere eos qui occidūtcorpus: aīam aūt nō pn̄t occidere. Sꝫ ve nobis: nos ſumus in quos fines ſeculoꝝ deuenerunt. Ab omnibꝰ ꝓ maiori ꝑte veritas cōculcatur. Cūcta mendacijs: dolo: fraude: deceptionibꝰ: et falſitatibꝰ fedata cernunt̉: vbiqꝫadulatōes: iuſticiā ⁊ veritatē deijciūt. Nō eſthec doctrina ph̓oꝝ. inquit Ariſto. iiij. Topicoꝝ. et. iiij. Ethicoꝝ. ꝑ ſe mendaciū prauū etfugiendū eſt: verū aūt et bonū ⁊ laudabile eſtSed mundi redemptor veritatē nos excolere docuit. qꝛ ip̄e eſt veritas ⁊ vita. Hinc ⁊ beatus Iacobꝰ illā ſuo ſanguine defendere nōrecuſauit. dum enī vt Egiſippus refert. Iudei requiſiuiſſent eū vt ꝯtra xp̄m p̄dicaret indie ſolenni paſce. aſcendēs ſupra pinnaculūtempli voce magna rn̄dit. Quid me interrogatis de filio hoīs. Ecce ipſe ſedet in celis adextris ſumme virtutꝭ: viuos ⁊ mortuos iudicare venturus. Que verba et ſil̓ia iudeosin tantū leſerūt: vt exclamantes dicerēt. O oet iuſtus errauit: interficiamus eū. ¶ Scd̓oꝯſideremus de morte Iacobi penā. Statimquidē aſcendētes iudei p̄cipitauerūt eum: deinde lapidauerūt. Ip̄e vero ſuꝑ genua ꝓcūbens dicebat. Rogo dn̄e dimitte eis: qꝛ neſciunt quid faciūt. Quidā vero ſacerdos exclamauit ꝑcite queſo quid facitis? ꝓ nobis hicorat: iuſtus: quē lapidatis. Tūc vnus ꝑticāfullonis arripiēs valido ictu caput eius impetijt ⁊ cerebrū excuſſit. Taliqꝫ martyrio migrauit ad dn̄m. anno trigeſimo ep̄atus eiusSepultuſqꝫ eſt ibidē ꝓpe templū. Cū autemppl̓s mortē eius vindicare ⁊ malefactores capere ac punire vellet protinus aufugerunt.¶Tercio ꝯſideremus de morte iacobi vindictā. Nam iudei et ꝓpter hoc peccatū ⁊ principalius qꝛ xp̄m occederūt diuina vltione ꝑcuſſi fuerūt: qͦꝝ deſolationē ac deſtructionēs i