vt dicit glo. in. c. qꝛ ex eo. de pactis. li. vi. ordo p̄dicatoꝝ prius fuit ab ecc̄ia approbatusqͣꝫ ordo minoꝝ. Et ſic in textu ſepius inuenimus p̄poſitū p̄dicatoꝝ ordinē ſiue p̄dicatores vt patꝫ in. c. quorundā. de elect. li. vi.Ubi p̄ponunt̉ in lr̄a p̄dicatores minoribꝰ ⁊minores heremitanis. Idē habet̉ in. c. cū exeo. de exceſſibꝰ p̄la. et de pͥuileg. in. c. in his.Et in cle. dudū. de ſepulturꝭ. Ad Iacobumiam redeundo dicimꝰ eū minorē vocatū nonqꝛ minoris ſctītatis extiterit qͣꝫ alter iacobꝰ qͥin ſanctitate vt videbit̉ apl̓is ceteris eſt p̄ponendus. Nā vt pleriqꝫ dicūt frater dn̄i noīatur ꝓpter p̄rogatiuā et excellentiā ſcītatis obquā p̄ ceteris apl̓is hieroſolymis eſt ep̄us ordinatus vt ſcribitur. lxvi. di. in. c. porro. Ueruutū ſunt ⁊ alie cauſe p̄ter iſtā quibꝰ ip̄e dn̄ifrater eſt nūcupatꝰ ſiue qꝛ ex ſorore virginiserat natus ſiue qꝛ xp̄o ſil̓imus eſſe ꝑhibebat̉.Ob qd̓ iudei caꝑe volentes xp̄m ſignū petierūt a iuda vt oſcularet̉ eū ne decepti iacobūcepiſſent. hͦ etiā teſtat̉ Ignatius in epl̓a ad iohannē euangeliſtā ſic dicēs Si licitū eſt mihi apud te ad hieroſolyme ꝑtes volo aſcēdere vt videā illū venerabilē iacobū qͥ cognoīatur iuſtuſ quē referūt xp̄o ieſu ſimilimū facievita ⁊ modo ꝯuerſatōis ac ſi eiuſdē vteri: frater eſſet geminus. Quē dicūt ſi videro: videro ⁊ ip̄m chriſtū ẜm oīa corꝑis lineamenta.¶ Terciuꝫ radicale priuilegiū iuſticie beatiiacobi d̓r ſpecialis ſanctificatio: vt enī colligitur ex dictꝭ Hiero. in li. de viris illuſtribꝰet egeſippi qͥ fuit apl̓oꝝ ꝯtemporaneus fuitbtūs iacobꝰ in vtero mr̄is ſcīficatꝰ. Ex quaſcīficatōe ꝯſecutus eſt mundatōꝫ ab originali culpa debilitationē fomitis ⁊ p̄ſeruatōꝫ apcc̄o mortali. Et licet dicat̉ ꝙ in morte xp̄ioēs apl̓i peccauerūt. Forte ab iſta generalitate iacobꝰ excipit̉. Nam videtur ꝙ fidē reſurrectōis xp̄i nunqͣꝫ amiſerit. Inqͥt enī Hiero.in li. de viris illuſtribꝰ. Ꝙ votū vouit ſe nōꝯmeſturū donec videret dn̄m a mortuis ſurrexiſſe. Ip̄a aūt die reſurrectōnis apparuit eidn̄s ac eis qui erāt cū eo ⁊ dixit ponite menſam et panē: deinde panē accipiēs bn̄dixit etdedit iacobo dicens: ſurge frater mi comedeqꝛ filius hoīs a mortuis reſurrexit. Et hͦ eſtqd̓ aſſerit paulus. i. ad Corint̓. xv. c. deindeviſus eſt iacobo. Concurrerūt ita in illo oīatria p̄dicta ꝓpter q̄ iuſte et ſancte mundiſſimeqꝫ viuere iuuentus eſt. Cuiꝰ ſanctitatē admirabilē explicabimus in ſeq̄nti myſterio.¶ Qualiter btūs Iacobus fuit ꝟgo puriſſimus qui carnē ſuā mortificauit et oratōniaſſiduus fuit.¶ Capitulum. ij.Ecundū myſteriū ꝯtemplandū de iuſticia btī Iacobi dicit̉ determinatōis. vbideterminandū eſt in quo p̄cipue ip̄e iuſtus etſanctus fuit exiſtimatus. Et dicimus ꝙ ſingulariter in tribus.Primo in virginitatis obſeruatione.¶ Scd̓o in carnis mortificatōne.Tercio in oratōnis exercitatione.¶ Primo quidē in virginitatis obſeruatōe.vt ait Hiero. in li. de viris illuſtribꝰ. Iacobꝰin ꝑpetua ꝟginitate ꝑmanſit. In hoc ſeq̄nsredemptorē mundi qui virgo de virgine naſci dignatus eſt Nec audiendi ſunt illi qͥ virginitati detrahūt aſſerentes illā aut nulliusaut parui fore p̄mij: qm̄ vt Hiero. inquit inepl̓a ad filiā Mauritij de ꝯmendatōe virginitatis. Quiſquis pudicitiā aūt nulliꝰ p̄muaut ꝑui fore exiſtimat: certū eſt illū aut ignorare aut non voluntariū eius ferre laborem.Quiſnā nō ꝯſideret: ideo de ꝟgine natū xp̄mvt virginitatis amplitudinē ſic mortalibusoſtentaret. Hinc Hieroꝰ. ad filiā Mauritijvbi. sͣ. ait. Ut illuſtrius virginitatis meritūclareat et qͣꝫdigna ſit deo manifeſtius poſſitintelligi illud recogitet̉ ꝙ dn̄s ⁊ ſaluator nr̄:cū ꝓpter hūani generis ſalutē hoīeꝫ dignaretur acciꝑe nō aliū qͣꝫ virginalē elegit vteruꝫ:virginē habuit mr̄eꝫ: virgo manſurꝰ: in ſe viris: et in mr̄e feminis: ꝟginitatis p̄buit exēplū. hec ille. Sꝫ de virginitatꝭ p̄conijs alioloco cōpioſius diſſeremꝰ. ¶ Scd̓o btūs Iacobus iuſtus ⁊ ſanctꝰ valde viſus eſt in carnis mortificatōne. Nā vt Hiero. refert li. deviris illuſtribꝰ. Uinū et ficerā nō bibit: carnes nunqͣꝫ comedit ferrū in caput eiꝰ nō aſcēdit: oleo nō eſt vnctꝰ: balneo nō eſt vſus. Exquibꝰ verbis apparet ip̄m in cūctis curā corporis neglexiſſe. Faciebat quidē hoc ne leniſaltē maculare vitā famine poſſet. Pcc̄a nāqꝫvenialia ⁊ ſi charitatē nō extinguat illius tn̄feruorē diminuūt. Ideo et ſcī viri adhuc ingr̄a ꝯfirmati euitare illa totis viribꝰ ſtuduerunt. Et vt imquit Tho. ẜa ẜe. q. xliij. ar. vijad vltimū argumentū. Quāuis ꝑ pcc̄m veniale gr̄a nō tollat̉ ꝑ quā eſt hoī ſalus: inquātum tn̄ veniale diſpōit ad mortale: vergit indetrimentū ſalutꝭ. Huius rei gr̄a: queritur amultis an peccatū veniale ſit cōmittendū vtꝓximo ſubueniat̉ ne mortale incurrat Et vtrefert Tho. quidā dixerūt ꝙ ſic. Sꝫ hoc implicat ꝯtradictoriā. Si enī ꝯmittendū eſt: iānō eſt malū neqꝫ peccatū. Nam pcc̄m etiā veniale nō p̄t eſſe eligibile. Cōtingit tn̄ aliquidꝓpter aliquā circūſtantiā nō eſſe peccatū veniale: qd̓ illa circūſtantia ſublata: pcc̄m veniale