oīm linguaꝝ ſcientiā dedit. Rn̄det ergo ſanctus Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. clxxvi. ꝙ primi diſcipuli chriſti ad hoc fuerūt ab ipſo electi vt ꝑvniuerſuꝫ orbem fidem eius p̄dicarent. Nōaūt erat ꝯueniens vt qui mittebant̉ ad aliosinſtruendos indigerent ab alijs inſtrui qualiter alijs loquerent̉ vel qualiter que alij loq̄bantur intelligerent: p̄ſertim qꝛ iſti qui mittebantur erant alterius gentis ſcꝫ iudee. Erātetiā pauꝑes et impotentes nec de facili a pͥncipio repperiſſent qui eoꝝ verba alijs fideliter interp̄tarentur: vel verba alioꝝ eis exponerent: maxime qꝛ ad infideles mittebantur.Et ideo neceſſariū fuit vt ſuꝑ hoc eis diuinitus ꝓuideretur ꝑ donū linguaꝝ: vt ſicut gentibus ad idolatriā declinātibꝰ introducta eſtdiuerſitas linguaꝝ: ita etiaꝫ qn̄ erant gentesad cultū vnius dei reuocande: ꝯtra hmōi diuerſitatē remediū adhiberet̉ ꝑ donū linguarum. Ad primū ergo dicendū ꝙ ſicut ſcribit̉i. ad Corinth̓. xij. c. Manifeſtatio ſpūs datur ad vtilitatē. Et ideo ſufficienter et Paulus et alij diſcipuli fuerunt inſtructi diuinitus in linguis oīm gentiū: quantū requirebatur ad fidei doctrinā. Sꝫ quantū ad quedam que ſuꝑadduntur hūana arte ad ornatum et elegantiā lectōis: apl̓s inſtructus eratinꝓpria lingua nō aūt in aliena. Sicut etiaꝫin ſapientia ⁊ ſciētia fuerant ſufficiēter inſtructi quantū requirebat doctrina fidei: nō autēquantū ad oīa que ꝑ ſcientiā acquiſitam cognoſcuntur: puta de ꝯcluſionibꝰ ariſmetricevel geometrie. Ad ſecundū argumentū rn̄detur ꝙ qͣꝫuis vtrunqꝫ fieri potuiſſet ſcꝫ ꝙ pervnā linguā apl̓i loquētes ab omnibꝰ intelligerentur: aut ꝙ om̄ibꝰ ip̄i loquerent̉: tn̄ ꝯuenientius fuit ꝙ ip̄i oībus linguis loquerent̉qꝛ hoc ꝑtinebat ad ꝑfectōnem ſciētie ip̄oꝝ ꝑquā intelligere nō ſolū loqui: ſed intelligerepoſſent ea que ab alijs dicebant̉ Si aūt oēsvnā eoꝝ linguā intellexiſſent: hoc vel fuiſſetꝑ ſcientiā illoꝝ qui eos intelligerēt: vel fuiſſꝫquaſi quedā illuſio dum aliorū verba aliterad alioꝝ aures ꝑferrent̉ qͣꝫ ip̄i ea ꝓferrēt. Etideo glo. Actuū. ij. c. dicit ꝙ maiori miraculo factū eſt ꝙ apl̓i oīm linguaꝝ generibꝰ loq̄rentur. Et Paulus dicit. i. ad Corinth̓. xiiij.ca. Gratias ago deo ꝙ oīm veſtruꝫ linguasloquor. Ad terciū dicendū ꝙ chriſtus in ꝓpria ꝑſona vni ſoli genti p̄dicaturus erat ſcꝫiudeis. Et ideo qͣꝫuis ip̄e ſine dubio ꝑfectiſſime haberet ſcientiā oīm linguaꝝ nō tn̄ oportuit ꝙ oībꝰ linguis loqueret̉. Et vt refert auguſti. ſuꝑ Iohannē. Cum et modo ſpūs ſanctus accipiatur nemo loquitur linguis oīmgentium qꝛ iam ipſa eccleſia linguis oīm getiū loquit̉: in qua qui non eſt nō accipit ſpm̄ſanctū. ¶ Terciū qd̓ inueſtigandū eſt de p̄dicatōe Thome: qua efficia verbū dei ſeminauerit. Et licꝫ fructū attulerit ſua p̄dicatio copioſum in oībꝰ ꝓuincijs ⁊ regnis ſuꝑius nominatis: tn̄ quid in india fecerit audiamus.Peruenit nāqꝫ ad ciuitatē quandā in qͣ rex filie ſue nuptias celebrabat. Cū ꝟo ex aſpectuiex geſtu ⁊ vultu agnoſceret̉ vir grauis integer ⁊ deo deuotꝰ a rege licet infideli requirit̉vt ſponſuꝫ ⁊ ſponſam bn̄dicat qd̓ apl̓s adimpleuit dicēs. Da dn̄e adoleſcētulis his bn̄dictioneꝫ tue dextere: et in eoꝝ mentibꝰ ſeminaſemē vite. Abeūte apl̓o: in manu iuuenis eſtreꝑtus ramus dactilis plenus de quibꝰ ſpōſus ⁊ ſponſa dulcit̉ comederūt: ſtatimqꝫ dormierūt ⁊ ſomniū ſil̓r habuerūt: videbat̉ etenīeis ꝙ rex gēmatus eos amplecteret̉ et diceretApl̓s meꝰ bn̄dixit vos vt eterne vite ꝑticipeſſitis. Euigilantibꝰ ⁊ mutuo ſibi ſomniū reuelātibꝰ: apl̓s ad eos ingredit̉ dicēs eis. Rexmeus mō vobis apparuit et me clauſis ianuis huc adduxit vt ſuꝑ vos bn̄dictio mea fructificet: habeatis carnis integritatē q̄ eſt oīmregīa v̓tutū et fructꝰ ſalutꝭ ꝑpetue: ꝟginitasſoror eſt angeloꝝ: poſſeſſio bonoꝝ: victorialibidinū: fidei triūphus: expugnatio demonum: eternoꝝ gaudioꝝ acquiſitio hec ⁊ ſil̓iaillo referente duo angeli apparuerūt dicēteseis. Nos ſumus angeli vobis ad cuſtodiamdeputati. Si apl̓i monita ſeruaueritis offeremus deo oīa vota vr̄a. Eos igit̉ apl̓us baptiſauit et de fide eos diligēter docuit. Poſtmodū ꝟo ſponſa noīe pelagia ſacro velamine ꝯſecrata martyrium paſſa eſt. Et ſponſusnoīe Dioniſius illi ciuitati in ep̄m ordinatꝰDeinde cū Thomas indiam circūiret: multos ſanauit debiles ⁊ infirmos: multoſqꝫ cōuertit ad dn̄m. Et vna die ad p̄dicatōeꝫ eiusbaptiſati ſunt nouē milia viroꝝ exceptꝭ mulieribus et paruulis.¶ Qualiter btūs apl̓us Thomas glorioſomartyrio vitā ꝯſummauit. ¶ Capitulū. iij.Erciū p̄conium btī Thome d̓r paſſio.Nō recuſauit pati ꝓ xp̄o q̄cūqꝫ dura etexqͥſita ſupplicia. Nā iratꝰ cōtra eū rex indieex eo ꝙ vxorē eiꝰ ⁊ vxorē cariſij cognati ſuiꝯuertit ad fidē: iuſſit afferri ardētes laminasferreas ⁊ apl̓m ſtare nudis pedibꝰ ſuꝑ eas: ſꝫnutu dei ꝓtinꝰ ibi fons erupit: et eas extinxitTūc rex eū in fornacē ardentē miſit q̄ ſic refrigerata eſt vt die altera ſanꝰ in̄ exierit ⁊ illeſus. Deductꝰ tandē eſt vt ſacrificaret idolo.flectēs aūt genua dixit. ego adoro: ſꝫ n̄ idolū44 5