mittam digitum meū in locū clauoꝝ ⁊ mittāmanū meā in latus eius nō credā. Sed poſtdies octo dū erāt oēs vndecim ꝯgregati apparuit illis ieſus. Ubi Criſoſt. inquit. Nonſtatim xp̄s apparuit ſꝫ poſt dies octo vt interim Thomas a diſcipulis ammonitus attēdat in maius deſideriū ⁊ fidelior fieret in futurū. Stans ergo ieſus in medio dixit eis.Pax vobis: deinde dicit Thome. Infer digitum tuū huc ⁊ vide manus meas: et affer manum tuā ⁊ mitte in latus meū: et noli eſſe incredulus ſꝫ fidelis. Cōſideremus quāta fuitbenignitas ieſu xp̄i qͥ nō expectauit ꝙ interrogaret̉ a Thoma ſꝫ ex ſua miſcd̓ia quaſi eūp̄ueniens inuitat ad ſe cognoſcendū. Rn̄ditvero Thomas iam in fide firmatus: dn̄s meus ⁊ deus meꝰ. Cui xp̄s dixit. Quia vidiſtime Thoma credidiſti: btī qui nō viderunt etcrediderūt. Sꝫ vt p̄dicta ſine aliqͦ errore intelligant̉ opus eſt vt tria dubia declaremꝰ.¶ Primum vtrū corpus glorificatū palpabileſit a tactu nō glorificato.¶ Scd̓m vtrū Thomas tetigit corpus xp̄i.¶ Terciū vtrū de eodē poſſit eſſe fides ⁊ viſio:¶ Ad primū dubiuꝫ dixerūt aliqͥ ꝙ corpusglorificatū eſt intangibile. qd̓ ꝓbare ꝯtendūtqudeiqꝛ Grego. in omelia inquit. Corrumpi neceſſe eſt qd̓ palpat̉: ſꝫ glorioſuꝫ corpus eſt incorruptibile: ergo et impalpabile. InſuperCriſoſto. in O mel̓. ait. Dignū eſt querere qͣliter corpꝰ incorruptibile tangibile fuit mortali manu ſꝫ ne tumultuerꝭ ꝯdeſcēſionis enīfuit. Tn̄ ꝯtrariū ꝓbari p̄t. Nam Luc̄ vlti. c.xp̄s dixit apl̓is. Palpate ⁊ videte. Et Greḡ.in O melia. Palpabile fuit ꝑ veritatē natureet ſubtile ꝑ effectū ſpūalis potentie. Pretereain corꝑe glorioſo erit veritas oſſis et carnis.Caro eſt mollis ⁊ os durū: ſed durū ⁊ molleſunt obiecta tactus: gͦ corpus glorioſum eſttangibile. Ad habendā huiꝰ veritatis exp̄ſſam noticiā. ſciendū ẜm doctrinā Bonauē.in. iiij. di. xlix. ꝙ cū dico tangibile duo dico:ſcꝫ qd̓ p̄t immutare ſenſuꝫ ⁊ hoc eſt ꝑfectōis.Et qd̓ nō p̄t latere tactū nr̄m: et hoc eſt imꝑfectōis. Et qꝛ remanebit qd̓ eſt ꝑfectōis ⁊ tolletur qd̓ eſt imꝑfectōis. Ideo dicendū ꝙ corpus glorioſum p̄t ſe p̄bere tangibile et p̄t nōp̄bere ſiue latere. Et hͦ hꝫ ꝟitatē ẜm diuerſasꝯditōes. Nā tangi p̄t qꝛ p̄t impellēti reſiſtere cū ſit corpus verū nō vanū vel fantaſticū:latere p̄t qꝛ p̄t penetrare organū tactus. Primum habet ꝑ veritatē nature. Scd̓m ꝑ effectū ſpūalis potētie. Et hec duo ꝯtraria ſuntin nobis ſꝫ nō in corꝑe glorioſo. Et ad illudqd̓ obijciebat̉ qꝛ qd̓ palpat̉ eſt corruptibile.Dicendum ꝙ verū eſt de eo qd̓ et factui ſubiectum ſed illud nō erat in corꝑe dn̄i: ideo cōdeſcenſionis fuit. ¶ Scd̓m dubiū erat vtrūThomas tetigit chriſtū. Et quidā dicunt ꝙnō: ex eo ꝙ qn̄ vidit immediate credidit: et p̄reuerentia nō fuit auſus tangere tantū dn̄m:ideo xp̄us dixit ei. Quia vidiſti me Thomacredidiſti: nō dixit qꝛ me tetigiſti. Alij aūt aſſerunt ꝙ Thomas tetigit xp̄m vt ſic verbiseiuſ obediret qui dicebat ei. Infer digitū tuūhuc. Et qn̄ xp̄s poſtea retulit: qꝛ vidiſti meaccipit̉ viſus ꝓ tactu. Nam viſus ꝓpter ſuūnobilē modū cognoſcendi tranſfert̉ multotiens ad actū aliaꝝ potentiaꝝ ſenſitiuaꝝ. Un̄.Augꝰ. nō ait tetigiſti ſed vidiſti me qm̄ generalis quodāmodo ſenſus eſt viſus. Nam ⁊ ꝑalios qͣttuor ſenſus noīari ſolet: velut cū dicimus audi et vide qͣꝫ bene ſonet: olfatet videqͣꝫ bn̄ oleat. Guſta et vide qͣꝫ bn̄ ſapiat. Tange ⁊ vide qͣꝫ bene caleat. Unde et hic dn̄s dicit. Infer digitū tuū huc et vide manus meas: vbi nil aliud ait qͣꝫ tange ⁊ vide: cū tn̄ illeoculos in digito nō haberet. Ergo ſiue intuendo ſiue etiā tangendo xp̄s ei dixit: qꝛ vidiſti me thoma credidiſti: qͣꝫuis dici poſſit: nonauſum fuiſſe diſcipulū tangere chriſtū: licetofferret ſe illi tangendum. ¶ Tercium dubium fuit vtrū de eodē poſſit eſſe fides et viſio.Nam apl̓us ad Hebreos. xi. c. ait. Fides eſtſubſtantia rerum ſperandaꝝ argumentū nōapparentiuꝫ. Et Augꝰ. ſuꝑ Iohannē. Fideseſt virtus qua creduntur que non videntur.Tamen chriſtus dixit thome. Quia vidiſtime credidiſti. Inſuꝑ fides btē virginis magnopere cōmendatur. Cui Elizabeth dixit.vt ſcribitur Luce. i. Beata que credidiſti qm̄ꝑficientur in te ea que dicta ſunt tibi a dn̄o.Et Augꝰ. li. de virginitate ait. Beatior fuitMaria ꝯcipiendo fidē xp̄i qͣꝫ ꝯcipiendo carnem xp̄i. Materna ꝓpinquitas nihil Marieꝓfuiſſet niſi felicius xp̄m corde qͣꝫ carne geſtaſſet. Nihilominus ipſa vidit xp̄m naſcentem de ſe virgine: vidit illū morientē: vidit amortuīs iam ſuſcitatū: vidit aſcendentē in celum ⁊ credidit. Igitur aliquid p̄t eſſe viſumet creditū. Ad hoc rn̄det Bonauē. in. iij. di.xxiiij. ꝙ viſio ⁊ fides nō pn̄t eſſe de eodē vnoet eodem reſpectu: ſed bene diuerſis reſpectibus. Nam qn̄ aliquid ita videtur ex vna ꝑteꝙ ex alia lateat: ẜm id qd̓ latet poteſt eſſe creditum: licet ex parte altera videatur. Cum ergo in xp̄o videretur vel a thoma vel ab apoſtoliſ: vel ab ip̄a ꝟ̓gine mr̄e illud qd̓ ad eiuscorpus ⁊ humanitatē ſpectabat tn̄ diuinitaseiꝰ ſenſum et viſum latebat. Et in hͦ maxime44