benedixit. Poſt miſſaꝝ aūt ſolennia Rex ſpiculatorem miſit qui iuxta altare Mattheuꝫſtantē ⁊ expanſis in celū manibꝰ orantē miſſo a tergo gladio interfecit ⁊ martyrē ꝯſecrauit. O mors p̄cioſa in ꝯſpectu dn̄i. O morsfructuoſa que vitā in meliꝰ ꝯmutauit. O felix tranſitus in qͦ Mattheus tam breui ſpacio ad celeſtia regna migrauit. O btā paſſiocui reddit̉ merces infinita. Quiſnā explicetquāta ſit btī Matthei gloria in celo ⁊ in terra. Aīa eius vtiqꝫ cū angelis ⁊ ſcīs oībꝰ fruitur eterno bono. Corpus ꝟo apud Salernum tranſlatū a cūctis fidelibꝰ honoratiſſime venerat̉. Euangeliū inſuꝑ eius p̄ ceterismagis in ecc̄ia freq̄ntatur: ſicut ⁊ pſalmi Dauid: et epl̓e Pauli. vt ex hoc peccatoribus adpenitentiā redire volentibꝰ ꝯſequende venieſpes indubia p̄beat̉. Nam dauid peccato luxurie cecidit. Paulus ſuꝑbia intumuit. EtMattheus auaricie deditiſſimus fuit. Quitn̄ oēs ꝓpter penitentiā exaltari meruerūt etiāin eccleſia militante. ¶ Tercio ꝯſideremꝰ demorte apl̓i iudiciū quo punitus fuit Hitarcus arrogantiſſimꝰ ⁊ inſanus. Mortuo quidem apl̓o ppl̓us ad palatiū Hitarci incenſurus oīa ꝓperabat. Sꝫ p̄ſbyteri ⁊ diacones imlio cepetū mitigantes apl̓i martyriū cū gaudlebrarūt. Rex ꝟo cū nec ꝑ matronas ad Epigeniā directas nec ꝑ magos poſſet eā aliquatenus immutare totā domū eius igne copioſo vallauit vt ip̄aꝫ cū ceteris virginibꝰ cōcremaret. Apl̓s aūt eidē apparēs oēm ignem abeius domo excuſſit: qui erumpēs regis palatium inuaſit: et ſolo rege cum vnico filio vixeuadēte cūcta ꝯſumpſit. Statimqꝫ filiꝰ eiusa demone arreptus pr̄is crimina ꝯfitens adſepulchrū apl̓i ꝓperauit. Pater vero turpiſſimus leproſus effectus eſt. Qui cū curari nōpoſſet manu ꝓpria gladio ſe ꝑemit. Populusaūt frēm Epigenie ab apl̓o baptiſatū regē cōſtituit. qui ꝑ annos. lxx. regnauit. et filiū ſuūſibi ſubſtituēs chriſtianū cultum magnificeampliauit. et totā Ethiopie ꝓuinciā repleuiteccleſijs. Oremus igit̉ dn̄m ieſum xp̄m vt ꝑmerita ⁊ interceſſionē btī Matthei apl̓i ⁊ euangeliſte trahat corda nr̄a ad ſe vt eū ſequivalemus in oꝑbꝰ virruoſis. Sicqꝫ reddamus nos dignos gr̄a ſua ⁊ tandē gloria illaꝑhenni in qua viuit ⁊ regnat ꝑ infinita ſecula ſeculorum. Amen.¶ Sermo trigeſimūſoctauus de btō Thoma apl̓o qui licet fuerit ex duodecim vnꝰ qd̓ad ſuā gloriā accedit: tn̄ inuentus eſt triplicipreconio decoratus.Homas Vnus exduodecim. Scribūtur hec verbaIoh̓. xx. c. Quāuis btō Thome adgloriā ingentē accedere videat̉ eo ꝙ duodecīapl̓oꝝ numero illū dn̄s copulauerit. Uerūtn̄ bene eſt vt recogitemuſ ea q̄ in apoſtolatuegerit digna laude. Parum quippe immo nihil eſſet apoſtolici faſtigij accepiſſe honoremniſi q̄ ad apoſtolatꝰ officiū ſpectāt implerent̉Propterea in hoc ſermone de ſcō Thoma dicturi aliqua enarrabimus: ex quibꝰ eū veruꝫapl̓m re et noīe ꝯgnoſcemus. Ꝙ enī vnus exduodecim fuerit ptꝫ ſatis ex ꝟbis euangelijtā Ioh̓. xx. c. in themate: qͣꝫ etiā Matthei. x.c. Igit̉ referamus quid in eo ꝯmendabile reperitur. Et licꝫ illius p̄conia multa ſint nostn̄ de tribꝰ dumtaxat dicemus.¶ Primū dicitur confirmatio.¶ Scd̓m predicatio.¶ Tercium paſſio.¶ Qualiter Thomas fuit in fide ꝯfirmatuſvidendo xp̄m: vbi declarat̉ quō corpꝰ glorificatū ſit palpapile: et an thomas tetigit xp̄met quō de eodē p̄t eſſe fides ⁊ viſio. ¶ Cap̄. i.Rimū preconiū btī Thome dicit̉ ꝯfirmatio. Fuit enī de reſurrectōe xp̄i ⁊ illius diuinitate mō ſingulari ꝯfirmatuſ. Cumenī vidiſſet apl̓os recitantes reſurrectōꝫ xp̄i:qui eis apparuerat ip̄a reſurrectōnis die illoabſente credere noluit. Neqꝫ abſentia illa caſualis fuit: ſꝫ ex diuina ꝓuidentia vt eſſet occaſio iterate apparitōis ieſu xp̄i ad ip̄m reducendū et nos in reſurrectōis fide ꝯfirmādos.ꝓut Grego. aſſerit in omelia. Et licꝫ dicaturLuce vltimo. ca. ꝙ duo diſcipuli euntes inEmaus cognito dn̄o in fractōe panis redierūt in hierl̓m ⁊ inuenerūt ꝯgregatos vndecīinter qͦs oportuit ꝙ numeraret̉ Thomas: qꝛiudas iam erat extinctꝰ. Tn̄ vt ait Beda. potuit eſſe ꝙ thomas dū illi in colloquio de apparitōe xp̄i exiſterēt exiuit ab apl̓oꝝ collegioEt in iſto interuallo an̄qͣꝫ rediret ad eos xp̄sapparuit decē apl̓is in cenaculo exiſtētibꝰ abſente Thoma. Narrantibꝰ ergo illis viſionēxp̄i reſuſcitati. Thomas rn̄dit. Niſi videroin manibꝰ eius fixurā clauoꝝ ⁊ mittā digituin locū clauoꝝ ⁊ mittā manuꝫ meā in latuseius nō credā. Hic Criſoſt. ait. Sicut ſimpliciter qͣlitercunqꝫ credere facilitatis eſt: itamultū inueſtigare eſt groſſiſſime mētis. et ꝑhoc Thomas accuſat̉. Alijs enī groſſior exiſtens eā que eſt ꝑ ſenſum groſſiſſimū .ſ. tactuꝫquerebat fidē ⁊ neqꝫ oculis credebat: vn̄ nonſufficiebat dicere: niſi videro: ſed addidit: et