Mattheū apl̓m redeamus: de ipſo nō ſoluꝫlegimus ꝙ reliquerat omnia: ſed etiaꝫ ex poſtoblata ſibi munera copioſa ꝯtempſit. Namp̄dicans in ethiopia in ciuitate q̄ dicit̉ vadaber duos magos noīe Zaroes ⁊ Arfaxat ibirepperit: qui ita hoīes ſuis actibꝰ dementabātvt quoſcūqꝫ vellent mēbroꝝ officio ⁊ ſanitate priuare viderent̉: qui in tantā ſuꝑbiā eruperūt vt ſe quaſi deos ab oībꝰ facerēt adorari. Mattheus aūt apl̓s p̄dictam ciuitatē ingreſſus et apud Eunuchū candacis reginequē Philippus baptiſauerat hoſpitatus itamagoꝝ p̄ſtigia detegebat: ꝙ quicquid ip̄i faciebant hoībꝰ in ꝑnitiē: hoc ip̄e cōuerteret inſalutē. Eunucho aūt ſanctū Mattheū interrogante: quō tot linguas loqueret̉ ⁊ intelligeret expoſuit ei Mattheus quō ſpū ſcō deſcendente oīm linguaꝝ ſcientiā apl̓i recepiſſent: vt ſicut illi qui ꝑ ſuꝑbiā turrim vſqꝫ incelū edificare volebāt pre ꝯfuſione linguarūceſſarūt ab edificio: ſic apl̓i ꝑ oīm linguaruꝫſcientiā turrim nō de lapidibꝰ ſꝫ de virtutibꝰꝯſtruant: ꝑ quā oēs qui crediderint celū aſcēdant. Tūc venit qui diceret magos illos cūduobꝰ adueniſſe draconibꝰ qui ignē ſulfureum ex ore ⁊ naribꝰ euomentes cūctos hoīesoccidebāt. Apl̓s aūt ſigno crucis ſe muniēsad eos ſecurus exijt. quem mox vt draconesviderūt ante eius pedes ꝓtinus dormieruntdixitqꝫ magis. Et vbi eſt ars vr̄a. Excitatecos ſi poteſtis. Ego autē niſi dn̄m rogaſſemqd̓ in me cogitaueratꝭ inferre in vos ꝓtinusextorſiſſet. Cum aūt ppl̓s ꝯueniſſet: in noīe ieſu p̄cepit draconibꝰ vt abirent. Et nullū ledentes ꝓtinus abierūt. Cepitqꝫ ppl̓o de gloria paradiſi terreſtris magnū ſermonē ꝯtexere a qua ꝓpter peccatū eiectū hoīem dixit: ſedꝑ xp̄m in ꝑadiſum celeſtē reuocatū. Et cumhec ppl̓o loqueret̉. Ecce ſubito tumultus exortus eſt in quo regis filius plangebat̉ mortuus. Quē cū magi ſuſcitare nō poſſent ſuadebant regi ꝙ in deoꝝ cōſortiū raptus eſſet.Et ideo ſimulacrū ⁊ tēpluꝫ ſibi ꝯſtitui oportere. Predictꝰ aūt Eunuchus magos cuſtodiri faciens: apl̓m aduocauit: qui orōne fuſaeū ꝓtinus ſuſcitauit. Quapropter Rex noīeEgippus hoc viſo ꝑ vniuerſas ſuas ꝓuincias miſit dicēs. Uenite ⁊ videte deū in effigiehoīs latentē. Uenerūt igit̉ cum coronis aureis et diuerſis ſacrificioꝝ generibꝰ volentesſibi ſacrificare. Quos mattheus ꝯpeſcuit dicens. Uiri quid facitis? Ego deus nō ſum:ſꝫ ſeruus dn̄i nr̄i ieſu xp̄i. Itaqꝫ ⁊ munera acceptare noluit. Illi ergo de auro et argentoqd̓ ſibi attulerāt ip̄o iubente eccleſiaꝫ magnāfabricauerunt quam infra triginta dieꝝ ſpacium ꝯſummarūt. Rex aūt egippus cū vxore ſua ⁊ om̄i ppl̓o baptiſatus eſt. Epigeniam§. l in ce. 3qͦꝫ filiā regis apl̓s deo dicatā pluſqͣꝫ ducētisI1virginibꝰ p̄fecit. Patet itaqꝫ quāto amore be§. Mart hcumatiſſimus Mattheus pauꝑtatē in omni ſuaMvita fuerit ꝓſecutus qui oblatuꝫ ſibi theſau0 eaxrum accipere recuſauit.y§. .¶ Qualirer beatus Mattheus ſecutus fuitm. 5 4.chriſtū in patiētia quā habuit: equo aīo ferendo illatā ſibi mortē: ob quā Hitarcus dei iulicium nō euaſit.¶ Capitulū. iij.rciū in quo btūs Mattheus ſecutuseſt chriſtū fuit patientia. Nam forti animo mortem violentaꝫ ꝓ chriſto ſuſtinuit dequa tria conſideremus.Primo cauſam.¶ Secundo modum.¶ Tercio iudicium.¶ Primo ꝯſideremus cauſam: quare Mattheus coronatus ē martyrio. Et hec aſſignatur. Ira et indignatio Hitarci regis. de qͦ ſicſcribit̉ in legēda. Mortuo rege Egippo hicei ſucceſſit qui de alieno genere erat ⁊ Epigeniam virginē ꝯcupiſcens: dimidiū regni ſuiapl̓o ꝓmiſit ſi eā ſibi in ſuū ꝯiugiū faceret cōſentire. Cui apl̓s rn̄dit vt iuxta morem p̄deceſſoris ſui die dn̄ica ad ecc̄iam ꝯueniret: et p̄ſente Epigenia cū ceteris virginibꝰ qͣꝫ bonaſint iuſta ꝯiugia audiret. Qd̓ rex cū gaudioadimpleuit putans ꝙ Epigenie vellet cōiugium ꝑſuadere. Mattheus itaqꝫ virginibꝰet oī ppl̓o ꝯgregatis de bono mr̄imonio diulocutus a rege plurimū eſt laudatus: credēsꝙ hoc ideo diceret vt virginis animū ad cōſenſum mr̄imonij ꝓuocaret. Deinde imꝑatoſilentio ſermonē repetijt dicēs. Cū bonū ſitmatrimoniū ſi ſaluo federe teneat̉. bene ſcitisaſtantes ꝙ ſi regis ſponſam aliquis ſeruorūvſurpare p̄ſumeret nō ſolū regis offenſam ſꝫmortē inſuꝑ mereret̉: nō qꝛ vxorē duxiſſe ꝓbatur ſꝫ qꝛ ſponſam dn̄i ſui accipiēs eiꝰ mr̄imoniū violaſſe ꝯuincit̉. Ita et tu rex ſciensEpigeniā eterni regis ſponſaꝫ effectā ⁊ ſacrovelamine ꝯſecratā: quō poteris ſponſam potentioris te tollere ⁊ tuo mr̄imonio copulareHec verba odij et indignatōis ꝯtra apl̓m fomitem miniſtrarūt. Hītarci aīm inflāmarūtad indiſcretā et irrōnabilē iracundiā: hec deniqꝫ illū furibundū recedere coegerunt. Secundo ꝯſideremus de morte apl̓i ſanctiſſimiMatthei modū. Recedēte quidē hitarco abeccleſia: apl̓s intrepidus ⁊ ꝯſtans ad patientiam oēs ad ꝯſtantiā ꝯfortauit: et Epigeniācorā ſe ex timore ꝓſtratā cū ceteris virginibꝰr iij