te alliga eam et duc tecū. Iuit Ioannes ⁊ inuenit leenā irruentē ſuꝑ eū qui voluit eā tenere ſꝫ ip̄a aufugit. Ioannes ꝟo ſequebat̉ eādicēs. Abbas meus p̄cepit vt alligatā ducāte ad eum: mox beſtia ſubſtitit: et tenēs eā reuertebatur ad monaſteriū. Qd̓ cū vidiſſꝫ abbas ne forte diſcipulus inde extolleret̉ dixitei. Sicut tu inſenſibilis es ita inſenſibilē beſtiam adduxiſti: ſolue ⁊ dimitte eā vt ꝑgat adlocū ſuū. Refert adhuc Grego. ij. dyalogoꝝli. qͣliter Maurus miſſus a ſcō Bn̄dicto vtſuccurreret placido puero quē rapuerant aq̄ꝑ ſpaciū ſuꝑ aqͣs ambulauit et puerū eduxitſaluū: qd̓ ſcūs Benedictus obediētie meritodeputauit. ¶ Terciū dubiū fuit qualiter eſtobediendū. Ad qd̓ ẜm Bernardū dicimꝰ ꝙſeptē ſunt gradus obediētie. quoꝝ primꝰ eſtobedire libenter quē gradū ip̄e ait nō p̄t aſcēdere qui voluntatē p̄cipientis ſuā nō fecerit.Ideo xp̄s Ioh̓. iiij. c. dicebat. Meus cibusIlia ijj.eſt vt faciā voluntatē pr̄is mei qui miſit me.Ibacinniti.Ex hͦ Bernardus ait. Quiſquis occulte ſatagit vt qd̓ vult ip̄e hoc ei p̄latus iniungat:ip̄e ſe ſeducit ſi forte ſibi qͣſi de obediētia blāid̓ rultilępuuladiatur. Neqꝫ enī in ea ip̄e p̄lato ſed magis eiicctlitate rumern tlegūtusp̄latus obedit. Et idē Bernardus in ſermonibꝰ. Maiorē inqͥt gr̄aꝫ meret̉ qui ꝑatū ſe ex⁊ Et ſicut id ilia ficiemhibet an̄ mādatū qͣꝫ qui obedire ſatagit poſtmandatū. Scd̓s gradꝰ obediētie eſt obedireſimplicit̓. Multos enī videmꝰ poſt p̄cipientis imꝑiū multas facere q̄ſtiones ⁊ ſepiꝰ ingeminare: qͣre hͦ fieri debeat? quis valet hocadimplere? et hmōi: inde murmuratio: excuſatio: ſil̓atio: impoſſibilitas: aduocatio amicoꝝ. Tn̄ de vero obediēte dicit̉ in pͣsͣ. In auditu auris obediuit mihi. Et Bernardꝰ adfrēs de monte dn̄i ait. Uerus obediēs ſtult̓fiat vt ſit ſapiēs. ad hec oīs eius ſit diſcretiovt in hoc nulla ei ſit diſcretio. Tercius gradus obediētie eſt obedire hilariter. Hilaremenī datorē diligit deus. vt d̓r. ij. ad Corint̓.ix. c. Ideo Bernardus ait. Serenitas in vultu: dulcedo in ſermonibꝰ multū colorāt obedientiā obſequētis. Nubiloſa corꝑis ꝯpoſitio ⁊ facies tenebris triſticie obfuſcata deuotionem ab aīo receſſiſſe ſignificāt. Quartusgradus eſt obedire velociter. Dictū fuit Zacheo Luc̄. xix. Feſtinās deſcende. Apl̓i inſuper Petrus ⁊ Andreas. Iacobꝰ et Iohānesac ip̄e Mattheus a xp̄o vocati ꝯtinuo ſecutiſunt eū. Quintus gradus eſt obedire viriliter in rebꝰ vicꝫ arduis ⁊ duris. Un̄ Bernardus ait. Mementote frēs xp̄i qui ne ꝑderetobedientiā ꝑdidit vitā. Sextus gradus eſtobedire hūiliter. Unde ſaluator Luc̄. xviij.ait. Cum oīa beneficeritis que precepta ſuntvobis: dicite ſerui inutiles ſumus qd̓ debuimus facere fecimus. Septimus gradus eſtobedire ꝑſeueranter. qꝛ vt dicit̉ Matth̓. x. c.Qui aūt ꝑſeuerauerit vſqꝫ in finē hic ſaluuserit. Igit̉ btūs Mattheus obedientiā cōplexus eſt dū immediate poſt xp̄m abire cepit.Suſcepit tn̄ illū hoſpitio ⁊ in ſua domo ꝑauit ꝯuiuiū: diſcūbente vero xp̄o: ecce multipublicani ⁊ pcc̄ores venientes diſcūbebāt cūieſu ⁊ diſcipulis eiuſ. vidētes aūt phariſei dicebāt diſcipulis. Quare cū publicanis ⁊ peccatoribꝰ manducat magiſter vr̄? quaſi dicatvos eſtis fatui qꝛ talē mgr̄m ſeqͥmini. At ieſus audiens ait: nō eſt opus valentibꝰ medicus: ſed male hn̄tibꝰ. Medicū ſe vocat aīaꝝ.ſcꝫ de quo in pͣs. dicit̉. Miſit verbū ſuū ⁊ ſanauit eos. Deinde xp̄us addidit. Euntes diſcite .i. diligēter cōſiderate illud qd̓ ſcribituOſee. vi. c. Quid eſt miſcd̓iaꝫ volo ⁊ nō ſacrificiū: quaſi dicat: ſi hanc ſcripturā diligenterꝯſideretis inuenietis me facere ẜm ip̄am: ꝓpter qd̓ ꝯcludit. Nō enī veni vocare iuſtosſꝫ peccatores ad penitentiā. ſcꝫ nā et ſi aliqͦsiuſtos vocauerit ad augmentū gr̄e vt Petrūet Andreā. ⁊ ꝯſil̓es: tn̄ pccōres vocauit ſꝑ adpenitentiaꝫ. O pietas ieſu chriſti bn̄dicti. Overba dulciora ſuꝑ mel et fauū. O deniqꝫ fiducia et ſpes indubitabilis languentiū aīaꝝNō veni inquit vocare iuſtos ſꝫ peccatores.Exꝑgiſcimini ad vocē tā blanda: tam ſuauētāqꝫ benignā Surgite o peccatores a vicijsdeponite iam ſordes illoꝝ: vocat vos xp̄us:obedite illi: et cum Mattheo ſequimini eumqui de ſe dixit. Qui ſequitur me nō ambulatin tenebris.Ꝙ beatus Mattheus ſecutus fuit chriſtum in pauꝑtate que data fuit apl̓is ſub precepto quā ipſi diligenter obſeruauerūt mendicantes.¶ Capitulum. ij.Ecundū in quo Mattheus ſecutus fuit chriſtū eſt pauꝑtas altiſſima: nā cunctis diuitijs pauꝑibꝰ diſpenſatis nihil de cetero poſſedit ꝓpriū. Pauꝑtatē itaqꝫ voluntariam ꝓfeſſus eſt: vt ad celi diuitias ꝑueuiretMendicando igit̉ ſibi victū queſiuit: et elemoſinis bonoꝝ viroꝝ ſe ſuſtentauit. Sꝫ inhac ꝑte tria ſunt dubia explananda.Primū vtrū pauꝑtas fuit a chriſto data apoſtolis ſub precepto.¶ Secundū vtrum apoſtoli vitam pauperemvoluntarie duxerunt.Tercium vtrum ſit licitū mendicare.¶ Ad primū dubiū rn̄demus ẜm doctrināſcriptute atqꝫ ſcōꝝ ꝙ chriſtus precepit apl̓isr ij44 7