Ad primū dubiū poſſet quis arguēdo reſpondere: ꝙ xp̄s nō dilexit iohannē ẜm ꝙ deus ſꝫ tm̄ ẜm ꝙ hō: ꝓbat̉. qꝛ cū amor ſit paſſio et̓ nulla paſſio cadit in deo: ideo deꝰ nihilamare p̄t. Sed cōtra eſt auctoritas ſcriptureq̄ deum diligere amareqꝫ in pleriſqꝫ locis teſtatur. Un̄ Dauid in pͣs. clxvi. ait. Dn̄s diligit iuſtos. Et ſapiens ꝓuer. iij. ca. Quē enīdiligit deus corripit. Et ſapīe. xi. ca. Diligiſoīa que ſunt. Et Ecc̄i. xlv. ca. Dilectus deoet hoībus moiſes. Et Malach. i. ca. Dilexivos dicit dn̄s. et paulus. ij. ad Corinth̓. ix.ca. Hilarē enī datorē diligit deus. et Iohannes pͥma ſua canonica ca. iiij. Sicut deꝰ dilexit nos et nos debemus inuicē diligere. etſaluator noſter Io. iij. ca. Deus dilexit mundum. et. xiiij. ca. Qui diligit me diliget̉ a pr̄emeo. eodē ca. Si qͥs diligit me ſermonē meum ſeruabit ⁊ pater meꝰ diliget eū. et. xvi. ca.Ip̄e enī pr̄ amat vos. Ergo vt qͥd ſentiendūeſt de amore dei ad creaturaſ inueſtigare poſſumus. Notande ſunt in hac ꝑte tres theologoꝝ ꝓpoſitiones. Prima ẜm Bonauē. di.xxxij. tercij. et Tho. i. ꝑte. q. xx. ꝙ neceſſe ē ponere amorē in deo: qꝛ in quocūqꝫ eſt volūtasvel appetitꝰ oportet eſſe amorē: ille tn̄ amor īdeo nō eſt paſſio. Nā amor et gaudiū et delectatio ẜm ꝙ ſignificāt actus appetitꝰ ſenſitiui comitat̉ aliqͣ trāſ mutatio corꝑis et maxīecirca cor qd̓ eſt primū principiū motꝰ in aīali. Scd̓m vero ꝙ p̄d icta ſignificāt actū appetitus intellectiui nō ſunt paſſiones. Et ſic ponunt̉ in deo ẜm effectū: nō ẜm paſſionis defectū. Odit enī cōicando iuſte penā ei quemodit abſqꝫ ſui tranſmutatōe: diligit creaturāilli ſua bn̄ficia plus minuſue tribuēdo: idemſꝑ eodē mō ſe habens. Un̄ ph̓s. vij. ethicodicit. Deus vna et ſimplici oꝑatione gaudetet eadē rōne ſine paſſione amat. Sciendumadhuc ꝙ in paſſionibꝰ ſenſitiui appetitus eſtcōſiderare aliqͥd qd̓ eſt materiale .ſ. corporalētranſmutationē: et aliqͥd qd̓ eſt formale: id .ſ.qd̓ eſt ex ꝑte appetitus: ſicut in ira. vt d̓r in. i.de aīa. Materiale eſt accēſio ſanguinis circacor: vel circa aliqͥd hmōi. Formale vero appetitus vindicte. Sed rurſus ex ꝑte eiꝰ qd̓ formale eſt in quibuſdā paſſionibꝰ deſignat̉ aliqua imꝑfectio: ſicut in deſiderio qd̓ eſt boninō habiti: et in ira q̄ triſticiā p̄ſupponit. Quedam vero nullā imperfectionē deſignāt vt amor ⁊ gaudiū. Cū gͦ nihil hoꝝ deo cōueniatẜm id qd̓ ē materiale in eis illa q̄ imꝑfectōꝫimportāt etiā formaliter deo ꝯuenire nō pn̄tniſi metaphorice ꝑ ſimilitudinē effectꝰ. Queaūt formaliter imꝑfectionē nō importāt dedeo ꝓprie dicunt̉ vt amor et gaudiū ſine paſſione tn̄ vt eſt p̄dictū. ¶ Scd̓a veritas ꝙ deoīa q̄ ſunt amat. Nā vt inqͥt tho. vbi. sͣ. Oīaexiſtentia inqͣꝫtū ſunt: bona ſunt. Ip̄m enimeſſe cuiuſlibet rei quoddā bonū eſt: et ſil̓r q̄libet ꝑfectio ip̄ius: cū gͦ volūtas dei cā ſit oīmrerū: oportet ꝙ intm̄ aliqͥd habeat eē aut qd̓cūqꝫ bonū inqͣꝫtū eſt volitū a deo. Cuilibet q̄exiſtenti deꝰ vult aliqd̓ bonū. vn̄ cū amare nilaliud ſit qͣꝫ velle bonū alicui: manifeſtū eſt ꝙdeus oīa q̄ ſunt amat: nō tn̄ eodē mō ſic̄nosqꝛ enī volūtas nr̄a nō eſt cā bonitatis rei ſedab ea mouet̉ ſicut ab obiecto. Amor nr̄ quobonū alicui volumꝰ nō eſt cā bonitatis ipiſed ecōuerſo bonitas eiꝰ vel vera vel extimata ꝓuocat amorē qͦ ei velimꝰ ⁊ bonū ꝯſeruariqd̓ hꝫ et addi qd̓ nō hꝫ et ad hoc operemur.Sed amor dei ē ꝓfundens et cauſans bonitatē in rebꝰ. Ex his apparet ꝙ deꝰ etiā peccatores amet. Nā nihil ꝓhibet vnū et idē ẜmaliqͥd amari ⁊ ẜm aliud odio haberi: deꝰ peccatores inqͣꝫtū ſunt nature quedā amat. Sicenī ⁊ ſunt et ab ip̄o ſunt: inqͣꝫtū vero pctōresnō ſunt: ſꝫ ab eſſe deficiūt. et hoc in eis a deonō eſt vn̄ ẜm hoc ab ip̄o odio habent̉. Orit̉tn̄ difficultas an deꝰ diligat creaturas irrōnales qm̄ cū duplex ſit amor ꝯcupiſcētie .ſ. ⁊amicitie: illas amore ꝯcupiſcentie nō diligit:qꝛ nulliꝰ extra ſe eget: nec amore amicitie: qꝛnō p̄t ad res irrōales haberi. vt ptꝫ. viij. ethico. ergo nullo mō illas amat. Ad hͦ dicit ſanctus tho. ꝙ deus ꝓprie loquēdo nō amat creaturas irrōnales amicitie: qꝛ amicitia nō pōthaberi niſi ad rōnales creaturas in quibuscōtingit eſſe reamationē ⁊ cōmunicatōꝫ ī operibus vite qͥbus cōtingit bn̄ euenire vel male ẜm fortunā vel felicitatē: ſicut et ad eas p̄prie beniuolētia eſt. Creature autē irrōnalesnō pn̄t ꝑtingere ad amandū deū: nec ad cōicationē intellectualis et beate vite qua deusviuit. Sed diligit illas amore ꝯcupiſcentieinqͣꝫtum ordinat eas ad rōnales creaturas ⁊etiā ad ſeip̄m nō quaſi eis indigeat ſed ꝓpterſuā bonitatē et noſtrā vtilitatē: cōcupiſcimꝰenī aliquid et nobis et alijs. ¶ Tercia veritas ꝙ deus nō oīa equaliter diligit. Nam vtinquit Augꝰ. ſuper Iohannē. Omnia diligit deꝰ que fecit et inter ea magis diligit creaturas rōnales et de illis amplius q̄ ſunt mēbra vnigeniti ſui: et multo magis ip̄m vnigenitum ſuū. Notandū tn̄ ꝙ cum amare ſit velle bonū alicui: duplici rōne poteſt aliqͥd maius vel minus amari. Uno mō ex parte ip̄iꝰactus voluntatis qui eſt magis vel minꝰ intenſus. Et ſic deus nō magis quedā qͣꝫ alia