terribilia contra illū facturū niſi ſue iuſſionipareret. Andreas audaciter rn̄dit. Quicqͥdtibi videt̉ in ſupplicijs maius excogita. Tanto enim ero regi meo acceptior qͣꝫto fuero ꝓnoīe eiꝰ in tormētis cōſtantior. ¶ Scd̓o cōſiderandus eſt de martyrio andree modus.Nāqꝫ egeas iuſſit illū a viginti vno hoībuscedi et ceſum manibꝰ et pedibus cruci alligari vt ſic longiorē reciꝑet cruciatū. Cūqꝫ duceret̉ ad crucē factꝰ eſt cōcurſus ppl̓oꝝ dicentiū. Innocēs ſanguis eiꝰ ſine cauſa damnat̉quos tn̄ rogauit apl̓s ne ſuū martyriū impedirēt. Uidēs aūt andreas a longe crucē ſalutauit eā dicēs. Salue crux p̄cioſa q̄ decorē etpulcritudinē de membris dn̄i mei ſuſcepiſtidiu deſiderata: ſollicite amata: ſine intermiſſione q̄ſita. Securus et gaudēs ad te venioita et tu exultans ſuſcipias me diſcipulū eiꝰqͥ pependit in te: qꝛ amator tuus ſꝑ fui ⁊ deſideraui amplecti te. Accipe me ab hoībꝰ ⁊ redde me magiſtro meo: vt per te me recipiat qͥ ꝑte me redemit. Et hec ac ſil̓ia dicēs exuit ſe etveſtimēta carnificibꝰ tradidit. Sicqꝫ eum incruce vt iuſſum fuerat ſuſpenderūt. In qͣ biduo viuēs. xx. milibꝰ hoīm aſtantiū p̄dicauit¶ Tercio cōſideranda ē de martyrio andreegloria. Minante quidē turba Egee mortē ⁊dicēte. virū ſanctū manſuetū ⁊ piū nō debere iſta pati venit vt ip̄m deponeret. Quē videns andreas dixit. Quid ad nos tu veniſtiegea. Si ꝓ pnīa ip̄am cōſequeris. Si autēvt me deponas ſcias ꝙ ego viuꝰ de cruce nōdeſcendā: iā enī video regem meū qͥ me expectat. Et cū vellēt eū ſoluere nullo mō potuerūt ad eū ꝑtingere. Uidēs aūt andreas ꝙ vellent eum de cruce deponere orauit vt ſcribitAugꝰ. in li. de pnīa. et dixit. Ne ꝑmittas medn̄e deſcēdere viuū de cruce: ſed tp̄s eſt vt cōmendes terre corpus meū et reſurrecturū ſeruet et reddat ⁊ ip̄m qͦqꝫ meritū ſui laboris recipiat. Terre illud cōmendo vt me ampliusvigilare nō oporteat ⁊ libere ad te fontē indeficiētis gaudij tendere anxiantē iā nō retrahat: hec et ſil̓ia eo loquēte: ſplēdor nimiusde celo veniens dimidia hora eū circūdedit:ita vt nullus eū videre poſſet. Et abſcedentelumine ſpiritū cū lumīe ſimul tradidit. Maximilla ꝟo tulit corpꝰ eius ⁊ optimo loco cūaromatibꝰ ſepeliuit. Egeas aūt an̄qͣꝫ domūrediſſet arreptꝰ a demone ī via corā oībꝰ expirauit. Felix igit̉ ⁊ glorioſiſſimꝰ fuit illiꝰ martyrij finis: dū andreas ꝑ illud meruit ſecretain ſecula ſeculorū. Amen.¶Sermo trigeſimuſquintus de amore duiciſſimo dn̄i noſtri ieſu xp̄i quē habuit ad iohannem euangeliſtam.Ilectus meuſmihi et ego illi. Iohānis euangeliſteverba ſunt iſta originaliter Canticoꝝ. ij. ca. Immēſa beatiſſimi euāgeliſte iohannis p̄conia oēm ſuꝑant dicēdi facultatēQuiſnā tā eloquēs reperit̉ tā ornatꝰ ī explicando: tāqꝫ potēs in ꝑſuadēdo vt eiꝰ innumeras: vt ſic dicā: laudes effari queat? Tn̄ et ſinō qͣꝫtū ſibi debet̉ qͣꝫtū nos poſſumus illiusp̄rogatiuas tenemur extollere dignas. Colendus quippe eſt ab oībus et ſingulari deuotione honorandꝰ cui dei filiꝰ tā precipuā dilectionē exhibuit quē ita chariſſimū habuitcui deniqꝫ tanta cōtulit bn̄ficia. Ut aūt habeat mens nr̄a lumē intelligētie qͦ iohannisſublimitatē ꝑcipiat de ip̄o in hoc ſermone dicemnus: quē ⁊ merito fundabimꝰ in amore illo dulciſſimo qͦ eū xp̄s p̄ ceteris apl̓is voluitexornare: de quo ip̄e verba in themate poſita dicit. Dilectus meꝰ mihi ⁊ ego illi. In quibus verbis tria myſteria de illo amore ꝓponimus cōtemplanda.Primū d̓r ſuperationis.Secundū oſtenſionis.¶ Terciū cōcluſionis.¶ Ꝙ xp̄s dilexit iohannē amore p̄cipuo etẜm ꝙ hō et ẜm ꝙ deꝰ ⁊ de differentiā amoriseiꝰ et petri: et qͣꝫ rōnabiliter xp̄s eū ita dilexit.¶ Capitulū .i.Rimū myſteriū ꝯtemplandū de amorequo xp̄s iohannē dilexit d̓r ſuꝑationisSuꝑauit nāqꝫ amor ille amorē alioꝝ diſcipuloꝝ. Un̄ Io. xiij. ca. ſcribit̉. Erat recumbens vnus ex diſcipulis eiꝰ in ſinu ieſu quēdiligebat ieſus. Et. ix. c. Cū vidiſſꝫ ieſus matrē et diſcipulū ſtantē quē diligebat. Et. xx.ca. Una ſabbati maria magdalene venit mane cū adhuc tenebre eſſent ad monumentū ⁊vidit lapidē ſublatū a monumēto. Cucurritergo ⁊ venit ad ſimonē petrū et ad aliū diſcipulū quē amabat ieſus. Et. xxi. c. Cōuerſuspetrꝰ vidit illū diſcipulū quē diligebat ieſusſequentē. Eccleſia ꝟo cātat illud Bede. Hiceſt iohānes qͥ priuilegio amoris p̄cipui ceteris altius a dn̄o meruit honorari. Sꝫ vt ꝑtēiſtā clarius expediamus tria dubia ꝓponimꝰdiſputanda.Primū vtrū xp̄s dilexit iohannē ẜm ꝙ deꝰ.ſcandere celi: vbi cū xp̄o fruitur eterna pace ¶ Scd̓m vtꝝ xp̄s plꝰ dilexit iohannē qͣꝫ pelrūTerciū vtrū xp̄s debuit ita intenſe iohannēdiligere.q ijC 6