dubia declaranda.Primū vtrū angeli mittant̉.Scd̓m vtrū hoīes ab angelis cuſtodiant̉.¶ Aerciū vtrū angeli doleant de malis eorumquos cuſtodiunt.¶ Ad primū dubiū ſe offert veritas ſcripturarū in qͥbus angelos mitti perhibet̉. Et vtinqͥt tho. i. ꝑte. q. cxij. Ille mitti dicit̉ qui aliquo mō ab alio ꝓcedit vt incipiat eē vbi prius nō erat ꝑ aliū modū. Filiꝰ enī aut ſpiritꝰſanctus mitti dicit̉ vt a patre ꝓcedens ꝑ originē. Et incipit eſſe nouo mō. i. ꝑ gratiā velꝑ naturā aſſumptā vbi prius erat per diuinitatis pn̄tiam. Dei enim ꝓpriū eſt vbiqꝫ eſſe: qꝛcū ſit vniuerſale agens virtus eius attingitoīa entia. ideo eſt in oībꝰ rebus. Uirtus aūtangeli cū ſit ꝑticulare agens nō attingit totūvniuerſum: ſed ſic attingit vnū ꝙ nō attingitaliud. Ideo ita eſt hic qd̓ nō eſt alibi. Cū igitur aliqͥd eſt fiendū ꝑ aliquē angelū circa aliquā creaturā corporeā de nouo applicat̉ angelus illi corꝑi ſua virtute: ⁊ ſic angelꝰ de nouo ibi incipit eſſe: et hoc totū ſequit̉ ex imperio diuino. Sed actio quā angelꝰ miſſus exercet: ꝓcedit a deo ſicut a pͥmo principio: cuius nutu ⁊ auctoritate angeli oꝑant̉ ⁊ in deūreducit̉ ſicut in vltimū finē. Et hoc facit rōne miniſtri. Nā miniſter eſt ſicut inſtrumentū et intelligēs. Inſtrumentū aūt ab alio mouetur: et eiꝰ actio ad aliud ordinat̉. Iō actiones angeloꝝ miniſteria vocant̉ et ip̄i dicunt̉in miniſteriū mitti. Si vero aliqͥs quereretquō angeli mittunt̉ cū celū empirreū ſit locꝰꝑtinens ad dignitatē eoꝝ: ſi igit̉ mitterenturad nos dignitati eoꝝ aliqͥd deperiret. Rn̄detTho. ꝙ celū illud ꝑtinet ad dignitatē angeliẜm cōgruentiā quandā: qꝛ ꝯgruū eſt vt ſupremū corporū nature q̄ eſt ſupra oīa corꝑa attribuat̉. Nō tn̄ angelꝰ aliqͥd dignitatis accipit a celo empirreo. Ideo qn̄ actu nō eſt in illo nihil eiꝰ dignitati ſubtrahit̉. Sicut nec regi qn̄ nō actu ſedet in regali ſolio qd̓ ꝯgruiteius dignitati. Hinc ſaluator noſter loquēsde angelis qͥ mittunt̉ ad cuſtodiā hoīm dixitAngeli eoꝝ ſemꝑ vidēt faciē patris mei qͥ eſtin celis. Ubicūqꝫ itaqꝫ ſint vidēt eſſentiā deiin cuiꝰ aſpectu cōplet̉ gloria et beatitudo illorū. ¶ Scd̓m dubiū fuit vtrū hoīes ab angelis cuſtodiant̉. Et licet de hoc dixerim inquadrageſimali nr̄o: veruntn̄ aliqͣ erunt hocloco nouiter diſcutiēda. Iccirco p̄ſuppoſitoẜm veritatē ꝙ vnaqueqꝫ aīa angelū habeatſui cuſtodē deputatū: xp̄o dumtaxat exceptode qͦ in ſermone de innocētibꝰ dictū eſt. Primo ſciendū ꝙ neceſſaria fuit hoī cuſtodia angeloꝝ ꝓpter adiutoriū liberi arbitrij. Nā vtinqͥt Tho. i. ꝑte. q. cxiij. Homo ꝑ liberū arbitrium p̄t aliqualiter vitare malū: ſed nō ſufficienter. qꝛ infirmat̉ circa affectum boni ꝓptermultiplices aīe paſſiones. Similiter etiamvniuerſalis ꝯgnitio naturalis legis q̄ homini naturaliter adeſt aliqualiter dirigit hoīeꝫad bonū: ſed nō ſufficiēter. qꝛ in applicandovniuerſalia pͥncipia iuris ad ꝑticularia oꝑacōtingit hoīeꝫ multipliciter deficere. Un̄ dicitur Sapīe. ix. ca. Cogitatōes mortaliū tumide ⁊ incerte ꝓuidentie nr̄e. Scd̓o ſciendūꝙ dū hoīes pereunt et multa peccata labunt̉nō eſt aſcribendū ad negligentiā aliquā angeloꝝ ſed potius malitie hoīm imputandū.Nam ſicut hoīes a naturali inſtinctu bonidiſcedūt ꝓpter paſſionē peccati: ita etiā diſcedunt ab inſtigatōe bonoꝝ angeloꝝ q̄ fit inuiſibiliter ꝓpter hoc ꝙ hoīes illumināt ad bene agendū. Tercio ſciendū ꝙ ſicut p̄ſciti addamnationē ⁊ infideles ac etiā antixp̄us nōpriuant̉ interiori auxilio naturaliſ rōnis: itaetiā nō priuant̉ ex interiori auxilio toti nature humano diuinitꝰ cōceſſo .ſ. cuſtodia angelorum ꝑ quā et ſi nō iuuent̉ qͣꝫtum ad hoc ꝙvitā eternaꝫ bonis oꝑibus mereant̉: iuuant̉tn̄ qͣꝫtum ad hoc ꝙ aliquibꝰ malis retrahunt̉quibꝰ et ſibip̄is et alijs nocere poſſent. Nā ⁊ip̄i demones arcent̉ ꝑ bonos angelos ne noceant quantū volūt. Quarto ſciendū ꝙ officium cuſtodie angelice ordinat̉ quidē ad illuminationē doctrine ſicut ad vltimū ⁊ principalē effectū. Nihilominꝰ ſunt et alij effectꝰſ. arcere demones et alia nocumēta tā corꝑalia qͣꝫ ſpūalia ꝓhibere. Quinto ſciendū ꝙ circa hoīm cuſtodiā inter angelos qn̄qꝫ ſolet eēpugna ſiue diſcordia. Nā vt ſcribit̉ Daniel̓ca. x. Dum ip̄e oraſſet ꝓ liberatōne populi iudaici qͥ erat in babyloni a: apparuit ſibi angelus modo mirabili: vt patet in textu. dixitqꝫilli inter cetera: noli metuere daniel: qꝛ ex dieprimo qͦ poſuiſti cor tuū ad intelligendū vtte affligeres ī cōſpectu dei tui: exaudita ſuntverba tua. Et ego veni ꝓpter ſermones tuos:princeps aūt regni perſaꝝ reſtitit mihi viginti et vno diebus. Refert hic Hieronymꝰ pͥncipem regni perſarū eſſe angelū qui ſe oppoſuit liberationi populi iſraelitici ꝓ quo Daniel orabat Gabriele p̄ces eius deo p̄ſentante. Quidā tn̄ dixerūt ꝙ hec reſiſtentia potuitfieri eo ꝙ princeps aliquis demonū iudeosin perſidem ductos ad peccatū induxerat ꝓpter quod preſtabat̉ impedimentū orationiDanielis ꝓ eodē populo deprecantis. SedGregoriꝰ in .xvij. moraliū li. concordat cum