Druckschrift 
Sermones de laudibus sanctorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

partim a matre. Filius autē virginis ab ip̄aſola. Et qꝛ hoc totū virtuti ſpūs ſancti deputatur. ideo in hac ꝑte tria ſūt dubia aꝑienda. PPrimū vtrū efficere conceptionē xp̄i debeatattribui ſpūi ſancto. Scd̓m vtꝝ xp̄s poſſit dici ꝯceptꝰ de ſpū ſctō Terciū vtꝝ xp̄s poſſit appellari filiꝰ ſpūs ſctī Ad primū dubiū rn̄det tho. iij. ꝑte. q. xxxij ꝯceptōꝫ xp̄i tota trinitas eſt oꝑata. qꝛ vt refert Augꝰ. ī. i. de trini. Indiuiſa ſunt oꝑa trinitatis ſicut et indiuiſa eſt eſſentia trinitatisefficere vero ꝯceptōꝫ xp̄i eſt quoddā opꝰ diuinū: ideo cōe eſt toti trinitati. Attribuit̉ tn̄ſpūi ſancto triplici rōne. Primo ꝓpter cauſaꝫ incarnatōis ex ꝑte dei. Secūdo ꝓpter cauſam incarnatōis ex parte Tercio ꝓpter terminū incarnatōnis.nature aſſumpte. Primo ꝓpter cām incarnatōis ex ꝑte dei.Spūs enī ſanctꝰ eſt amor pr̄is filij. autēex maximo dei amore ꝓuenit vt filiꝰ dei carnem fibi aſſumeret in vtero virginali. Secūdo attribuit̉ conceptio xp̄i ſpūi ſancto ꝓptercauſam incarnatōis ex ꝑte nature aſſumpteqꝛ hoc dat̉ intelligi hūana natura aſſumpta eſt a filio dei ī vnitatē ꝑſone ex aliquibus meritis ſꝫ ex ſola gratia ſpūi ſancto attribuitur. Un̄ Augꝰ. dicit in Encheridion.Iſte modus eſt natꝰ xp̄s de ſpū ſancto inſinuat nobis gr̄am dei qua nullis precedentibꝰ meritis ex ip̄o primo exordio natureſue eſſe cepit verbo dei copularet̉ in tantāvnitatē ꝑſone vt idē ip̄e eſſet filius dei. Tercio attribuit̉ cōceptio xp̄i ſpūi ſancto: qꝛ hoccōgruit termino incarnatōis. Ad hoc enimterminata eſt incarnatio vt homo ille quicipiebatur eſſet ſanctꝰ filius dei: vtrūqꝫ aūthorum attribuit̉ ſpiritui ſancto. ip̄mefficiuntur hoīes filij dei. Ip̄e etiā eſt ſpiritꝰſanctificationis. Sic ergo alij ſpiritū ſanctū ſanctificant̉ ſpiritualiter vt ſint filij deiadoptiui: ita xp̄s ſpiritū ſanctū eſt in ſanctitate conceptus vt eſſet filius dei naturalis. Secundū dubiū erat vtrū xp̄s poſſit dici cōceptus de ſpū ſancto. Et ſic ptꝫ: qꝛ ſiccātamꝰ ī vtroqꝫ ſimbolo. In ſimbolo apl̓oꝝQui cōceptꝰ ē de ſpū ſctō. Et in ſimbolo patrū. Incarnatꝰ eſt de ſpū ſctō. Et Matth̓ti.Inuenta eſt in vtero hn̄s de ſpū ſctō. Ad qd̓clare intelligendū dicit tho. ꝯceptio attribuit̉ ſoli corpori xp̄i ſed etiā ip̄i xp̄o rōneip̄ius corꝑis. In ſpū aūt ſctō duplex habitudo cōſiderat̉ reſpectu xp̄i. Nam ad ip̄m filiūdei d̓r eſſe cōceptꝰ hꝫ habitudinē ꝯſubſtantialitatis. Ad corpus aūt eiꝰ hꝫ habitudinēcauſe efficientis. hec aūt p̄poſitio de vtrāqꝫhabitudinē deſignat dicimꝰ xp̄m ꝯceptuꝫde ſpū ſctō efficacia ſpūs ſcī referat̉ad corpꝰ aſſumptū cōſubſtantialitas ad ꝑſo aſſumentē. Et quāqͣꝫ dicamꝰ xp̄m de ſpūſctō ꝯceptū tn̄ dicimꝰ ꝓprie corpus xp̄i deſpū ſctō ꝯceptū: qꝛ ē ꝯſubſtātiale ſpūi ſctōſed magis dicimꝰ corpus xp̄i ex ſpū ſancto.Un̄ Ambro. ait in li. de ſpū ſctō. Qd̓ ex aliqͦeſt: aut ex ſubſtātia: aut ex ptāte eiꝰ ē. Ex ſubſtantia ſicut filiꝰ a pr̄e eſt. Ex ptāte ſicut exdeo oīa quō et in vtero habuit maria ex ſpūſctō. Notandū adhuc ẜm Augꝰ. ī Encheridion. eodē d̓r xp̄s ꝯceptꝰ ſpū ſctōet maria virgine: de maria virgine materialiter de ſpū ſctō effectiue. Ex quo apparet cōceptio xp̄i habuit tria pͥuilegia. Primū eſſet ſine pctō originali. Scd̓m eſſetpuri hoīs: ſed hoīs et dei. Terciū eſſet virginis. hec tria habuit a ſpū ſancto Et ideodicit Damaſce. qͣꝫtū ad primū. ſpūs ſanctꝰſuꝑuenit in virgine purgās ip̄am .i. p̄ſeruāsne pctō originali ꝯciperet. Quantū ad ſecundū dicit virtutē ſuſceptiuā verbi dei tribuens .i. vt ꝯciperet verbū dei. Quantū autēad terciū ſubdit ſimul aūt generatiuā. vt .ſ.manēs virgo poſſet generare. Terciū dubiū erat vtrū xp̄s poſſit appellari filius ſpūsſctī. Ad qd̓ rn̄det Augꝰ. in Encheridion dicens. natus eſt xp̄s de ſpū ſctō ſicut filiuset de maria virgine ſic̄ filius. Et ſi diceret̉beata virgo d̓r mater xp̄i ꝓpter materiā quaꝫin ꝯceptōe eius miniſtrauit: ergo videt̉ etiam ſpūs ſpūs ſanctus poſſit dici pr̄ eiꝰ ꝓpterhoc fuit principiū actiuū in ꝯceptiōe ip̄iꝰEt vt dicit Ariſto. in li. de generōe aīalium.Pater dat pͥncipiū actiuū in generatōe: mr̄vero miniſtrat materiā. Ad hoc rn̄det Tho.vbi.. xp̄s cōceptus eſt de maria virginemateriam miniſtrante in ſimilitudinem ſpeciei: et ideo dicit̉ filius eius. Chriſtus autemẜm homo cōceptus eſt de ſpū ſancto ſicutde actiuo pͥncipio tn̄ ẜm ſimilitudinē ſpeciei ſicut homo naſcit̉ de patre ſuo. Dn̄s vero Bonauen. in. iij. di. iiij. dicit. iſta locutio xp̄s eſt filius ſpūs ſancti nullo eſt admittenda. ꝓpter vitandū errorē circa generationē eterna qua ꝓprium eſt patris ſpiritus ſancti generare: ꝓpter ſeruandā ꝓprietatē circa generationē temporalē que eſt vt filius aſſimilet̉ patri et matri ẜm ſimilitudinēſpeciei: ſitqꝫ patre et matre eiuſdē nature.Chriſtus vero ẜm homo eſt eiuſdē nature cum ſpiritu ſancto neqꝫ illi aſſimilaturſpecifice: ideo nec eius filius poterit. Igit̉