perſona generare. Acceſſit deus ad virginēet neceſſe fuit virginē generare et non aliū qͣꝫdeū ⁊ nō de alio qͣꝫ de ſe. Sꝫ deꝰ nō potuit generare niſi deū de ſe. et tn̄ ꝟgo deū fecit hoīeꝫDeꝰ nō potuit generare niſi infinitū: immortalē: eternū: inſenſibilē: inuiſibilē: īpalpabilē:ſub forma dei. Sꝫ virgo fecit eū finitū mortalē: mendicū: temporalē: palpabilē: ſenſibilē:viſibilē ſub forma ſerui ſuppoſitū ſub naturacreata. Mirū certe vna puella neſcio quibuſblandicijs maieſtatē diuinā inclinauit: veſtiuitqꝫ ſummū amabile obprobrijs: anguſtijspenalitatibꝰ et ignominijs. qd̓ totū ꝓ ſalutehūani generis ꝓcreatū eſt. O igit̉ res ſtupēda ⁊ oī plena pietate. Ecce ꝙ ꝓ recōciliatione hūana paceqꝫ cōponenda inter oīpotētiſſimū deū offenſum et reū hoīem inſcrutabilisaltitudo diuini ꝯſilij matrimoniū ꝯtrahendum inter dei filiū et humanā creaturā miradiſpenſatōe ſtabiliuit. Et qm̄ cōſenſus efficitmatrimoniū miſſus eſt a patre miſericordiarum et luminū angelus gabriel ad mundiſſimā virginē q̄ donis ſublimata diuinis incōparabilis erat vniuerſis q̄ tā pie tamqꝫ ſalutari diuine diſpoſitioni in totiꝰ nature humane ꝑſona p̄beret cōſenſum. O admirandalegatio et ex oī ꝑte veneratōe digniſſima quenec primā ſimilē viſa eſt: nec hr̄e ſequentem.Quid enī maius. qͥd ſublimius. quid deniqꝫ ſalubrius hūano generi de celo offerri potuit plane nihil. Qd̓ enī natura non habuitvſus neſciuit: ignorauit rō: mens nō capit humana: pauet celū: ſtupet terra. et oīs creaturamirat̉. hoc totū ꝑ gabrielē marie nunciat̉ ⁊ ꝑxp̄m adimplet̉. Nā in virginis vtero verbūcaro factū eſt. Quiſqͥs igit̉ es qͥ xp̄iano noīegloriaris myſteria huiuſcemodi iuſto ꝑpende iudicio. Tibi enī quondam abiecto. Tibiexcluſo a ꝑadiſi ſedibꝰ. Tibi ꝑ exilia longinqua morienti. Tibi in puluerē ⁊ cinerē reſoluto dū tn̄ nulla eſſet ſpes viuendi ꝑ incarnationē filij dei et virginis poteſtas data eſt vta longinquo ad tuū reuertaris actorē: recognoſcas parentē: liber efficiaris ex ſeruo: deextraneo ꝓueharis in filiū vt qͥ ex corruptibili carne natꝰ es ex dei ſpū renaſcaris ⁊ obtineas ꝑ gratiā qd̓ non habes ꝑ naturā. Demus ergo deo clementiſſimo gr̄as et virginēmatrē pijſſimo colamus affectu vt ſic ꝑuenire poſſimus ad pr̄iam celeſtē in qͣ viuit et regnat deꝰ ꝑ infinita ſecula ſeculoꝝ. Amen.¶ Sermo vigeſimuſſeptimꝰ de priuilegijsmaternitatis virginis marie ꝓpter q̄ ip̄a mater preſtantiſſima et ſingularis merito nuncupatur.Nde hoc mihi vtveniat mater dn̄i mei ad me. Elizaibeth ſanctiſſime verba ſunt iſta originaliter Euc̄. i. c. et in euāgelio hodierne feſtiuitatis. Diē feſtū viſitatōis glorioſe virginis marie debite celebrare volētes ꝑſcrutaridiligenter debemus qͣꝫ excelſa ſupremaqꝫ ſitlaus eius ex eo ꝙ facta fuit tanti filij digniſſima mr̄. Nā elizabeth vetula nō a ſemetip̄aſꝫ ſpūs ſctī radio illuſtrata hoc nō ſine admiratōe grādi ꝓclamauit. Statim nāqꝫ poſtqͣꝫvirgo filiū dei de ſpū ſctō cōcepit exurgensabijt in mōtana .ſ. hierl̓m q̄ erat altior galileacū feſtinatōe ꝓpt̓ honeſtatē ne diutiꝰ videret̉in publico ⁊ intrauit ī domū zacharie ⁊ ſalutauit elizabeth. Ad quā ſalutatōꝫ exultauitinfans Ioh̓es ſex mēſes hn̄s ī vtero mr̄is.Hec vero exultatio vt inqͥt Augꝰ. ad Dardanū potuit eſſe ſignificatio rei tāte .ſ. ꝙ muliereſſꝫ mr̄ dei a maioribꝰ cognoſcēde nō a ꝑuulo cognite. vn̄ in euangelio nō d̓r credidit infans ī vtero eiꝰ ſed exultauit. Uidimꝰ aūtexultationē nō ſolū ꝑuuloꝝ ſꝫ pecoꝝ eē. Sedhec inuſitata exiſtit: qꝛ in vtero Et ideo ſic̄ ſolent miracula fieri facta eſt diuinitꝰ ī infantenō humanitꝰ ab infante. quāqͣꝫ etiā potueritin illo puero acceleratꝰ eē vſus rōnis ⁊ volūtatis vt intra viſcera materna iā poſſet agnoſcere: credere ⁊ ꝯſentire ad qd̓ in alijs ꝑuulisetas expectat̉. hec Augꝰ. Qui neutrū determinate aſſerit ſꝫ ſiue exultatio illa fuerit abſqꝫ hoc ꝙ Iohānes ꝯgnouerit diuinā pn̄tuꝫſiue ꝙ illā ꝯgnouerit totū tn̄ aſcribit diuiuomiraculo Repleta igit̉ fuit elizabeth ſpū ſciō⁊ exclamauit voce magna bn̄dixitqꝫ virginēet fructū ventris eiꝰ. Indeqꝫ ꝟba ꝓtulit ī themate poſita in qͥbꝰ ſe humiliādo licꝫ eſſet virgine antiquior tn̄ qꝛ mr̄ erat virgo xp̄i: indigna ſe tā vrbana ſalutatōe fatet̉. Proptereaitaqꝫ qꝛ ⁊ nos indeficiēter viſitamur a virgīeq̄ blanda ē dulcis ⁊ liberaliſſima cūctis mortalibꝰ mr̄ atqꝫ gratie ac mīe nuncupat̉. Ideoin pn̄ti ſermone de maternitatiſ eiꝰ pͥuilegijsp̄ſtantiſſimis filio ſuo interueniēte tractabimus. diſtinguemus aūt tria priuilegia.¶ Primū d̓r totalitatis.Secundū veritatis.¶ Terciū dignitatis.¶ Ꝙ xp̄s traxit totā corpulentā ſubſtantiaa virgine mr̄e oꝑe ſpūs ſctī. Et quare xp̄s nō¶ Capitulū. i.d̓r filiꝰ ſpūs ſancti.Rimū priuilegiū maternitatꝭ virginisglorioſe dicit̉ totalitatis. Alij nāqꝫ filijcorpulentā ſubſtantiā accipiūt ꝑtim a patte
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten