virtus altiſſimi .ſ. dei filius qui eſt patris ſapiētia ⁊ virtus. vt d̓r. i. ad Corint i. ca. Obumbrabit tibi .i. ſub vmbra carnis latebit. qꝛſub vmbra carnis latuit virtꝰ deitatis. Iōqꝫet qd̓ naſcet̉ ex te ſanctū. Sanctū dicit abſolute abſqꝫ determinatōne: qꝛ ſi dixiſſet ſanctꝰdeus vel ſanctus hō vel aliqͥd cōſimile nō expreſſiſſet ſanctitatē eiꝰ cōplete. qꝛ in eo eſt ſanctitas diuina et humana et quicqͥd ſanctitatꝭp̄t excogitari in quacūqꝫ creatura eminentiꝰeſt in xp̄o. Ideo dicit ſanctū abſqꝫ determinatione. Sicut etiā dixit moiſi Exodi. iij. c.Ego ſum qͥ ſum: ſic dices filijs iſrael. Quieſt miſit me ad vos vt ꝑ hoc oſtenderet̉ ꝙ plenitudo eſſendi immo infinitas eſt ꝓpria ip̄iꝰdei. Et poſtea cōcluſit angelus. Uocabit̉ filius dei: nō adoptiuus ſicut alij ſed naturalis. Et ad maiorē aſſertionē declarat angelꝰdictū ſuū ꝑ exemplū inquiēs. Et ecce elizabet cognata tua ⁊ ip̄a cōcepit filiū in ſenectute ſua. Et hic menſis eſt ſextus illi q̄ vocaturſterilis: qꝛ nō erit impoſſibile apud deū om̄everbū .i. factū. dicere enī dei eſt facere. ẜm illud pͣs. Dixit et facta ſunt. Et licet maius ſitvirginē parere qͣꝫ vetulā ſterilem. Tn̄ vt Ambro. dicit in exameron. Ob hoc multe ſteriles pepererūt vt ꝑtus credat̉ virginis. Et iōcōceptus elizabeth ſterilis inducit̉ nō quaſiſufficiēs argumentū: ſꝫ qͣſi figurale quoddāexemplū. Et ideo ad ꝯfirmationē huiꝰ exemmn virumipli ſumit̉ argumentū efficax ex oīpotētia di⁊ firmiter vetduuina. Tempus iā adeſto illibata virgo vt aperias ſponſo celeſti pulſanti vt dei filiuꝫ inrit modū tētuo vtero leta ſuſcipias vt matrimoniū diuine et humane nature tuo ſacro cōſenſu ꝑficias. Ecce in celeſtibꝰ ſpiritibus tā auidiſſimaeſt expectatio. In patribꝰ in limbo manentibus tot clamores et gemitus. In hoībꝰ viatoribus de deo recte ſentientibꝰ tot ꝓfundaſuſpiria vna vox oīm: vnus clamor: vna p̄catio. Angelus gabriel noīe oīm te precat̉ tibiſupplicat vt ꝑ eū iam dicta et indubitāter ꝓmiſſa acceptare benigne digneris.¶ Ꝙ cōceptio xp̄i fuit miraculoſa rōne virginis et tꝑis atqꝫ inauditi muneris.¶ Capitulū. iij.Erciū myſteriū ꝯtemplandū circa virginis annunciationē d̓r mirabilis cōceptionis. Currite gētes vndiqꝫ ⁊ inſpicite cordis oculis mariā virginē poſt tāta ſibi diuinitus reuelata cū incredibili humilitate nōſine lachrymis genuflexam et manibꝰ priusexpanſis facieqꝫ ad celū erecta paulatim caput inclinādo brachiaqꝫ remittendo dicere.Ecce ancilla dn̄i fiat mihi ẜm verbū tuum2Suꝑ quo verbo Bernardus ait. Que eſt tāſublimis hūilitas q̄ cedere neſcit honoribꝰ:inſoleſcere neſcit gloria. Mater dei eligit̉ etancillā ſe noīat. His verbis expletꝭ adueniēte ſpū ſctō mox verbū in vtero: mox intra vterū verbū caro ꝯcepitqꝫ virgo filiū. Fuit aūtilla cōceptio miraculoſa triplici rōne.Primo rōne temporis.¶ Scd̓o rōne virginis.¶ Tercio rōne muneris.¶ Primo fuit illa cōceptio miraculoſa rōnetꝑis. qꝛ facta fuit in inſtanti: nr̄a vero ſucceſſiue ẜm Damaſce. Nā vt inqͥt tho. in. iij. di.iij. et. iij. ꝑte. q. xxxiij. Cōceptio xp̄i facta fuitvirtute diuina que cū ſit infinita effectū ſuūſubito et in inſtanti ꝓducere pōt. Un̄ in illacōceptione qͣttuor ſimul ⁊ ſemel facta fuerūtvirtute dei. Primū fuit cōuerſio ſanguinispuriſſimi beate virginis in carnē ⁊ alias ꝑtes corꝑis xp̄i. Scd̓m fuit formatio mēbrorū organicoꝝ. Terciū animatio corꝑis organizati. Quartū aſſumptio corꝑis et aīe a diuinitate: ita vt in eodem inſtanti inuentus ſitxp̄s in ventre virgineo verus hō et verus deus. ¶ Scd̓o fuit illa cōceptio miraculoſa rōne virginis. Magnū qͥppe eſt et ſuꝑnaturale vt virgo cōcipiat. Sed vt ait tho. vbi. sͣ.Miraculū cōtingit eſſe duobꝰ modis. Unomō qn̄ neqꝫ agens eſt naturale neqꝫ materiaeſt naturalit̓ ꝓportionata ad talē formā vt formatio hoīs de limo terre q̄ eſt miraculoſa tāex ꝑte agentis qͣꝫ patiētis. Alio mō cōtingitmiraculū qn̄ materia ē naturalis: agēs veroſuꝑnaturale: ſic̄ dū aliqͥs a febre ſanat̉. Quiaergo materia quā ꝟgo adminiſtrauit ad formationē corꝑis xp̄i fuit natural̓ ex qͣ naturaliter formari p̄t corpꝰ hoīs ⁊ ꝓpt̓ hāc materiānaturalē xp̄s d̓r naturalis filiꝰ virginis. Sꝫvirtꝰ formās fuit diuina. Et qꝛ vnūqd̓qꝫ magis iudicat̉ ẜm formā qͣꝫ materiā: et ẜm agēsmagis qͣꝫ ẜm patiēs. Inde eſt ꝙ ꝯceptio corporis xp̄i dꝫ dici ſimplicit̓ miraculoſa ⁊ ſuꝑnaturalis: ẜm qͥd vero ex ꝑte materie p̄t dicinatural̓. ¶ Tercio ꝯceptio xp̄i p̄t dici miraculoſa rōe muneriſ. Cōceſſum quidē fuit virgini ī tali cōceptu munꝰ inauditū. vt .ſ. pluspoſſet ip̄a facere de deo qͣꝫ deꝰ de ſeip̄o. Quedam enī cōtraria ⁊ ꝯtradictoria inter deū etvirginē videbant̉ q̄ dum acceſſit deus ad virginē concordata ſunt. Puta impoſſibile eratdeum non generare: impoſſibile erat virginem generare. Impoſſibile erat deū generare niſi deū. Impoſſibile erat virginē generare deū. Impoſſibile erat deū cum alia ꝑſonagenerare. Impoſſibile erat virginē ſine alia