dum viueret. qꝛ tūc tꝑis doctrina cōfirmanda erat miraculis xp̄i. Et ideo ſoli xp̄o ⁊ eiꝰdiſcipulis qui erāt baiuli doctrine xp̄i cōueniebat miracula facere: ꝓpter qd̓ etiam de Iohanne baptiſta dicit̉ Io. x. Ꝙ ſignū nullumfecit vt .ſ. oēs in xp̄o intenderēt. Uſum autēꝓphitie habuit virgo vt ptꝫ in cantico qd̓ fecit. Magnificat aīa mea dn̄m. ¶ Scd̓o cōſideremus virginis turbationē. de qua ſcribit Lucas. que cū audiſſet turbata eſt in ſermone eius et cogitabat qualis eſſet iſta ſalutatio: vbi apparet laus virginis. In auditu:in affectu: et cogitatu. In auditu laudat̉ modeſtia qꝛ audit et tacet. In affectu verecūdiavnde turbata eſt. In cogitatū prudentia: qꝛcogitabat qualis eſſet iſta ſalutatio. Turbataeſt aūt de angeli ſermone nō de eius viſione:qm̄ angelos ſepe viderat ſed nunqͣꝫ talia loquētes audierat. ob nouitatē igit̉ ſalutatōisadmirari cōpulſa fuit. Nā vt Hieronimꝰ aitIniungit̉ noua legatio angelo et virgo nouam ꝓfeſſa virtutē noue ſalutatōis honorat̉obſequio. Franciſcus de marone in ſuo. iij.di. iiij. dicit. ꝙ virgo ſanctiſſima ī hac ſua turbatione cogitabat myſteriū incarnatōis verbi qd̓ ſibi in ſalutatōe extitit reuelatū. Et dicunt quidā ꝙ ſibi etiā fuit cū hoc reuelatummyſteriū paſſionis filij ſui. Alij vero tenēt etmelius ꝙ myſteriū incarnationis in ea conplendū fuit ſibi reuelatū non tn̄ modus .ſ. ꝙvirgo pareret: et ideo timebat ne hoc eſſet velfieret cum virginitatis diminutōne. iccircode hoc timebat. Et forte plus appetebat eē virgo qͣꝫ verbū cōcipere ſine virginitate. virginitas enī eſt de numero laudabiliū. verbū vero cōcipere eſt de numero honorabiliū circaqd̓ nō eſt virtus ſed premiū virtutis. Premium vero honorabile ſed virtus laudabilis:ſed virtus eſt magis appetēda qͣꝫ premiū virtutis: qꝛ hō circa virtutē meret̉: nō aūt circapremiū: qꝛ nec eſt in ſua ptāte. ¶ Tercio cōſideremus virginis declarationē qualiter fuitab angelo declarata ⁊ cōfortata. ne timeas inquit maria .ſ. de ſalutatōe inſolita: cuiꝰ cauſaſubdit̉. Inueniſti enī gratiā apud deū nō ſolum ꝓ te ſed pro toto genere humano. UbiBernardꝰ ait. Quā gratiā: dei et hoīm pacēmortꝭ deſtructionē ⁊ vite reparationē. Subdidit angelus. ecce cōcipies in vtero ⁊ ꝑies filium et vocabis nomē eiꝰ ieſum: hic erit magnus. Semꝑ enī fuit magnus deus: ſed futurus erat magnus homo ⁊ magnus ꝓphetaẜm ꝙ d̓r Luce. vij. ca. Propheta magnꝰ ſuirexit in nobis ⁊ filius altiſſimi vocabitur etip̄ius dei qͥ ſolus eſt altiſſimus. Nā vt exponit Nico. de lira ſequendo Bernardū. Homo enī altꝰ eſt inter creaturas corporales: ſedangelus altior: deus ſolus altiſſimꝰ. Iſta autem filiatio dei accipit̉ hic ꝑ naturā in oībuſalijs qͣꝫtumcūqꝫ ſanctus eſt tm̄ filiatio dei ꝑadoptionē. Addidit angelus. dabit illi dn̄sdeus ſedē dauid patris ſui ⁊ regnabit in domo iacob ineternū: qd̓ ſpūaliter intelligendūeſt. Nam xp̄s nō ſedit ſuꝑ thronū dauid loquendo de tꝑali regno immo iſtud negauitcorā pilato dicēs. Regnū meū nō eſt de hocmundo: tn̄ in reſurrectōe ſua accepit poteſtatem etiā inquantū hō ſuꝑ oēm creaturā: ẜmꝙ ip̄e dixit Matthei vlti. ca. Data eſt mihioīs poteſtas in celo ⁊ in terra. Inquantū enīdeus nō accepit aliquā poteſtatē de nouo ſiue in tꝑe. Angelus ergo loquit̉ hic de regnoſpūali et celeſti qd̓ figuratū fuit per regnū dauid tꝑale ſicut et celeſtis hieruſalē per temporalē: ꝓpterea dixit. Regnabit in domo iacobin eternū .i. ſuꝑ electos. Dicit hic Nico. de lira ꝙ de domo abraam et iſaac aliqui fueruntreprobati ſicut iſmael et eſau. Sed in domoIacob oēs eiꝰ filij a ſanctis doctoribuſ interelectos ſunt cōputati. qꝛ et ſi aliqui peccauerunt tn̄ egere penitentiā. cōcluſit angelus dexp̄o. Et regni eius nō erit finis. Nam ẜm ꝙdicit Nicolaus de lira. Chriſtus nō ſoluminquantū deus ſed etiā inquantū hō regnabit in eternū ſuꝑ hoīes et angelos. Dixit aūtmaria ad angelū. Quō fiet iſtud qm̄ virū nōcognoſco. licet enī crederet firmiter verbumangeli implendū de cōceptione xp̄i quia tn̄angelus ad plenū nō expreſſerat modū cōcipiendi. Ideo de hoc queſiuit allegando virginitatis amorē. ẜm enim ꝙ dicūt doctoresin. iiij. di. xxx. Beata virgo anteqͣꝫ deſponſaretur ioſeph habuit obſeruantiā caſtitatꝭ virginalis in ꝓpoſito ex inſtinctu ſpūs ſancti nōtn̄ vouerat expreſſe. Sed cū poſtea deo ordinante eſſet ei deſponſata qui erat in ſimiliꝓpoſito ſimul emiſerūt votū. Reſpondens ergo angelus declarauit modū cōcipiendi dicens. Spiritus ſanctꝰ ſuperueniet in te. qd̓multipliciter exponit Tho. in. iij. di. iij. Primo ſuperueniet in te .i. ſuꝑ poſſibilitatē ⁊ curſum nature dando fecunditatē ⁊ ſeruādo virginitatē. Secūdo ſuperueniet in te i. ſupraid qd̓ habes de plenitudine eius: quia ſicutolim impleuit mentē nunc implebit ventrē.Tercio ſuperueniet in te .i. ſuper de celis veniet: quia omne datuꝫ optimū deſurſum eſt.Quarto ſuꝑueniet in te .i. ſupra merita tua ⁊ſupra merita oīm creaturarū. Quinto ſuꝑueniet in te .i. ſupra oēs qͥ antete fuerunt. Et