Druckschrift 
Sermones de laudibus sanctorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

damnatione liberatus eſt: qͣꝫuis per fidē xp̄ialiqui ante eius incarnationē ſint ẜm ſpiri ab illa damnatione liberati: tn̄ ẜm carnēaliquis ab illa damnatōe liberet̉ videturfieri debuiſſe niſi poſt incarnationē eius inqua primo debuit immunitas damnatōnisapparere. At ideo ſicut ante immortalitatemcarnis xp̄i reſurgētis nullꝰ adeptus fuit carnis immortalitatē. Ita incōueniens etiā videtur dicere ante carnē xp̄i in qua nullū fuit peccatū. caro virginis matris eius vel cuiuſcūqꝫ alterius fuerit abſqꝫ fomite qui dicit̉lex carnis ſiue membroꝝ. ideo melius videtur dicendū ſanctificationē in vterofuerit ſublatus virgini fomēs ẜm eſſentiā ſꝫremanſit ligatus quidē per actū rōnis ſueſicut in viris ſanctis. quia ſtatim habuitvſum liberi arbitrij adhuc in ventre matrisexiſtens. hoc enī ſpeciale priuilegiū fuit xp̄i:ſed per gratiā abundante quā in ſanctificatione receperat et etiā ꝑfectius diuinā ꝓuidentiā ſenſualitatē eiꝰ ab motu inordinato ꝓhibentē. Poſtmodū vero in ip̄a ꝯceptione carnis xp̄i in qua primo debuit refulgerepeccati immunitas credendū eſt ex ꝓle redundauerit ī matrē totaliter a fomite ſubtractio. Et hoc ſignificat̉ Ezechiel̓. xliij. ca. vbidicit̉. Ecce gloria dei iſrael ingrediebat̉ perviā orientalē .i. beatā virginē. et terra .i. caro ip̄ius virginis ſplēdebat a maieſtate eiꝰ .i.xp̄i. Si aūt inſtaret aliqͥs apl̓s. ij. ad Corinth̓. xij. ca. ait. Uirtus in infirmitate ꝑficitur: et loquit̉ de infirmitate fomitis ẜm quāpatiebat̉ ſtimulū carnis. Sed nihil qd̓ ꝑtinet ad ꝑfectionē virtutꝭ fuit beate ꝟgini ſubtrahendū. ergo neqꝫ fomes. Rn̄detur infirmitas carnis ad fomitē ꝑtinens eſt quidēin ſanctis viris: ꝑfecte virtutis occaſio tn̄cauſa ſine qua ꝑfectio haberi poſſit. Sufficit aūt in beata virgine ponere perfectā virtutē et abundantiā gratie. Nec in ea oportetponere oēm occaſionē ꝑfectionis. Terciadifficultas amouenda erat vtrū ſanctificationē in vtero fuit virgo ꝑſeuerata ab omnipeccato actuali. Et de hoc ſic loquit̉ ſanctꝰTho. illos quos deus ad aliqͥd elegit itap̄parat et diſponit vt ad id ad qd̓ eligunturinueniant̉ idonei. Beata igit̉ virgo fuit electa diuinitꝰ vt eſſet mr̄ dei. Et ideo eſt dubitandū deus ſuā gratiā eam ad hoc idoneam reddidit: ẜm angelus ad eam dixit.Inueniſti gratiā apud dn̄m. Ecce cōcipies⁊cͣ. aūt fuiſſet idonea mater dei ſi peccaſſet aliqn̄: tum qꝛ honor parentū redundat inprolem. ẜm illud ꝓuerbio. xvij. Gloria filiorum patres eoꝝ. Unde etiā oppoſitū ignominia matris ad filiū redundaſſet. tum etiāqꝛ ſingulareꝫ affinitatē habuit ad xp̄m abea carnē accepit. tum qꝛ ſingulari dei filius qui eſt dei ſapiētia in ip̄a habitauit.ſolū in aīa ſed etiā incorpore ſiue vtero. Dicitur autē Sapīe .i. In maliuolā aīam intrabit ſapientia nec habitabit in corꝑe ſubdito peccatis. Et ideo ſimpliciter fatendū ēbeata virgo nullū actuale peccatum cōmiſitnec mortale nec veniale vt impleat̉ qd̓ dicit̉Cantico. .iiij. ca. Tota pulcra es amica meaet macula eſt in te.De nobilitate virginis glorioſe deſcriptaab euangeliſta mattheo: et cōcordia mattheiet luce in huius deſcriptione. Capitulū. ij.Ecundo cōtemplemur virginis naſcentis nobilitatē. Ip̄a qͥppe fuit nobiliusindiuiduū oībus indiuiduis in humananatura fuerūt aut potuerint generari. Etdem mattheꝰ .i. c. deſcribit natā de quattuordecim patriarchis: de quattu ordecim regibus: et de quattuordecim ducibꝰ. Exquo ip̄a ſit vera mater xp̄i: et chriſtus ſit eiusverus filius: oīs nobilitas xp̄i ẜm carnē ortum habuit a virgine benedicta. Et cum ip̄eſit vltimus rex: vltimus dux: vltimus patriarcha populi iudaici: hoc totū habuit a virgine benedicta. Quia igit̉ oēs preclaritates:ingenuitates: p̄fecturas: dignitates: et nobilitates poſſent eſſe in aliquo indiuiduo humano ẜm originē ſanguinis deſcribūt euangeliſte in hac puella. Oportet nos eoꝝ teſtimonio eam p̄ferre oībus principibꝰ et principiſſis. Regibꝰ et reginis. Imperatoribꝰ etimperatricibus et oībus poteſtatibꝰ tribubꝰet linguis. Eccleſia vero ſancta dei oīa iſtacōſiderans in officijs ita illā extollit. Natiuitas inqͥt glorioſe virginis marie ex ſemineabrae orta de tribu iuda clara ex ſtirpe dauidEt iterū. Regali ex ꝓgenie maria exorta refulget. Sed hic tria oriuntur dubia declaranda.Primū vtrū mattheus potuit genealogiamchriſti deſcribere.Secundū vtrū ex deſcriptiōe hmōi genealogie nobilitas virginis demonſtret̉.Terciū vtrū eadem ſit deſcriptio genealogiexp̄i facta mattheū que et lucā. Ad primū dubiū poſſet qͥs arguere mattheus nequiuerit deſcribere genealogiā xp̄iet ſue virginis matris. Primo qꝛ Eſa. liij. c.dicit̉. Generationē eius qͥs enarrabit. Inſuper vt ex Ioſephi dictis colligimꝰ in. xvij.