antiquitatum libro. Et Beda illud refert inſua cronica. Cum oēs generatōes hebreorūin archiuis templi ſecretioribꝰ ſeruarentur.Derodes alienigena oēs iuſſit incēdi: vt ſicſua ignobilitas iudeis minus ꝯtemptibiliseſſet. Quō igit̉ mattheus elapſis iam annisferme quadraginta deletione hmōi librorūeuangeliū ſcribens potuit hanc genealogiāagnoſcere. Ad qd̓ rn̄demꝰ et primo ad illudEſaie cū Hieronimo in omelia ſic dicente.In Eſaia legimus. Generationē eius quisenarrabit? Nō ergo putemus euangeliſtamꝓphete eſſe ꝯtrariū vt ꝙ ille impoſſibile dixitaffatu: hic narrare incipiat: qꝛ ibi de generatione diuinitatis: hic de incarnationis eſt dictum. Ueruntū ꝯtra iſtā reſponſionē pleriqꝫinducūt ſnīam Leonis pape in ſermone denatiuitate xp̄i vbi ait. In dn̄o nr̄o ieſu xp̄onō ſolū ad diuinā ſed humanā ſpectat naturam qd̓ dictū eſt ꝑ ꝓphetā. Generationē eiusqͥs enarrabit. Igit̉ nec generatio tꝑalis xp̄iẜm carnē eſt explicabilis. Ad hoc reſpondemus ex doctrina ſancti Tho. iij. ꝑte. q. xxxi.ꝙ verba iſta intelligunt̉ de mō incarnatōnisqui ineffabilis eſt qd̓ ex verbis ſequentibusip̄ius Leonis pape concludit̉. Inquit enimUtrāqꝫ enī naturā in vnā cōueniſſe ꝑſonamniſi fides credat ſermo nō explicat Ad aliudocipiūvero quod obiectū eſt de cōbuſtione libroꝝapreclairiturain qͥbus deſcripta erat origo nobilis iudeoꝝęputates et muliRn̄det Nico. de lira ſuꝑ mattheum. ꝙ mattheus habuit ꝑ reuelationē qd̓ nō habuit ꝑuinis deſcribūrtſcripturā. Un̄ apl̓i et euangeliſte nō minusportetnos eoꝝ ifuerūt illuminati immo magis de myſterijsxp̄i qͣꝫ patriarche et antiqui ꝓphete. Quidaꝫtn̄ dicūt ꝙ nō oēs illi libri cōbuſti fuerunt cūet domi cōſeruarent̉ a multis. Etiā et aliquimemorie mandauerāt q̄ de hmōi nobilitatedidicerant a pauis. nā et ſi Eſdras ſcriba vtIſidorus narrat in. vi. ethimologiaꝝ. li. incenſam legem a chaldeis dum iudei regreſſifuiſſent in hieruſalē diuino afflatus ſpiritureparauit cunctaqꝫ legis ac ꝓphetarū volumina q̄ fuerūt a gentibus corrupta correxit:quāto magis potuit mattheus xp̄i generationē retexere qui ſpiritū .ſ. cū alijs apl̓is inlinguis igneis deſcendentē accepit. Ad ſecūdum dubiū rn̄det Nico. de lira. ꝙ qͣꝫuis ioſeph nō fuerit pater ieſu tn̄ beatiſſima virgoet ioſeph fuerūt ex eadē tribū: qꝛ mulier nonpoterat nubere cū viro alterius tribus qn̄ adip̄am ꝑtinebat hereditas paterna. vt ptꝫ Numeri. xxxvi. Beata aūt virgo maria fuit vnita Ioachim patri ſuo. et ideo cōgebat̉ ex lege viro ſue tribus nubere: ꝓpter hoc etiā iuitcum ioſeph in bethleem ciuitatē dauid vt ꝓfiteretur cum eo vt ſcribit̉ Luce. ij. c. ¶ Tercium dubiū fuit vtrū ſit eadē deſcriptio xp̄ifacta ꝑ mattheū q̄ per lucā. Et videt̉ ꝙ ſit diuerſa. Nā mattheus dicit ꝙ Iacob genuitioſeph virū marie. Lucas autē dicit ioſepheſſe filiū heli vt ptꝫ. iij. ca. Ad hoc rn̄det Auguſti. li. de ꝯſenſu euangeliſtaꝝ dicēs. Trescauſe occurrūt quarū aliquā euangeliſta ſecutus eſt. Aut enī vnus euangeliſta patremioſeph a quo genitus eſt noīauit. Alter verovel auū maternū vel aliquē de cognatis maioribus poſuit. Aut vnus erat ioſeph naturalis pater. Alter eū optauerat: aut more iudeorū cum ſine filijs vnus deceſſiſſet eiꝰ vxorem ꝓpinquus accipiēs filiū quē genuit ꝓpinquo mortuo deputauit ꝙ eſt quoddā genusadoptionis legalis. Et hec vltima cauſa eſtverior ẜm ſanctū tho. iij. ꝑte. q. xxxi. quā etiāHierony. ſuꝑ mattheū ponit. Et Euſebiusceſarienſis in eccleſiaſtica hiſtoria ab affricano hiſtoriographo traditū aſſerit. dicūt enīꝙ mathan et mathat diuerſis tꝑibꝰ de vna eadēqꝫ vxore Eſta noīe filios ꝓcrearūt de mathari natuſ eſt iacob. de mathat heli: ita ꝙ heli et iacob fuerūt fratres vterini. Sed de duM lciº Pla. LxalVcobus fratribꝰ a dauid diuerſimode deſcendē (THH. I.tibus. heli aūt accepta vxore mortuus eſt ſine ſemine: et ideo iacob frater eiꝰ accepit vxorem fratris ſui: vt ei ſuſcitaret ſemen: ⁊ genuitioſeph ita ꝙ ioſeph fuit filius naturalis ip̄iiacob. Et ſic accepit eum in genealogia mattheus. Et fuit filiꝰ legalis leui: et ſic accepiteum lucas. Nā filius qui mō dicto naſcebat̉ẜm naturā erat filius generantis: ẜm aut legem erat filius defuncti. Idē etiā dicit Iohannes Damaſcenꝰ li. iiij. ca. vi. Quare noneſt mirandum ſi aliter xp̄i genealogiā ſcribitmattheus qͣꝫ lucas cū vterqꝫ ꝓferat veritatēNā et ſi multa noīa vel alia dicat lucas quetacet mattheus illud eſt ẜm Auguſtinū de cōſenſu euangel̓. qꝛ mattheus in xp̄o regiā inſtituerat inſinuare ꝑſonā. Lucas aūt ſacerdotalē. Exquo mattheus explicat illos qͥ regia corona fuerūt coronati. Lucaſ alios qͥbꝰdignitas ſacerdotalis fuit cōceſſa. Mattheꝰpoſuit carnales patres. Lucas poſuit pr̄esſpūales .ſ. iuſtos viros qͥ dicunt̉ pr̄es ꝓpter ſimilitudinē honeſtatis. Mattheus deſcribitgenealogiā xp̄i deſcendendo a dauid ⁊ abraam vſqꝫ ad ioſeph: ex eo ꝙ deſcripſit aſſumptionē noſtre humanitatꝭ a deo. Lucas aūtꝓgreſſus eſt aſcendēdo a ioſeph vſqꝫ ad deūqꝛ deſcripſit redemptionē noſtrā in deū quefit ꝑ gratiā adoptionis. Sꝫ adhuc poſt oīam i