Druckschrift 
Sermones de laudibus sanctorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

loca faciāt ad delectationē vel penā aīabꝰ ſeparatis. Et ad hoc ita rn̄det Ricar. vbi..receptacula corꝑalia aīarum ī aliquo augētdelectationē earū vel afflictionē. Lelū enī em̄pirreū qͣꝫuis in nullo augeat aīarum beataꝝdelectationē eſſentialē in aliquo tn̄ auget delectationē accidentalē inqͣꝫtū ille aīe locū illum pluſqͣꝫ alia diligūt: pn̄tia aūt rei dilectealiquā cauſat delectationē. aūt quare illum locū pre ceteris diligūt triplex eſt. Unaquia ſciūt locuꝫ illū ſibi eſſe deputatū a deoquē ſumme diligunt. Alia quia in illo ꝓpterexceſſum nobilitatis ſue nature ſuꝑ alia corpora expreſſius qͣꝫ in alijs locis refulgereqͣꝫ in effectu diuinā bonitatē cōſpiciunt. Tercia qꝛ illius loci ſublimitas luminoſitas etiortis liimmobilitas ſuā ſpiritualē ſublimitatē luminoſitatē et quictis ꝑpetuitatē exp̄ſſius qͣꝫqualitates alioꝝ locorū rep̄ſentant. Unuſqͥſqꝫ aūt ceteris paribus plus diligit illud qd̓eſt magis repreſentatiuū ſue nobilitatis. Receptacula etiā damnatoꝝ in aliqͦ augent eoꝝarflictionē qꝛ locū illū odiunt triplici de cauſa. Prima qꝛ ſciunt ip̄m ſibi fore deputatū apprtintrut.diuina iuſticia quā odiūt. Alia qꝛ illius locivilitas eſt obligatōis ſue ad penā ꝑpetuā rememoratiua ſeu repreſentatiuā Tercia qꝛ eſtcōtentiuus ignis illius affligunt̉. Ex hocTho .i. ꝑte. q. lxiij. dicit locus eſt penapit formlis angelo aūt aīe quaſi afficiēs alterando naiſti vero adutturā: ſed qͣſi afficiens voluntatē cōtriſtando angelus vel aīa apprehendit ſe eſſe in loco cōuenienti. Receptaculū aūt in purgantur aīe in aliquo auget earū afflictionē qꝛip̄m odiāt volūtate deliberatiua ſint ī charitate et ſciant illū ſibi eſſe aſſignatū ad tꝑsa diuina iuſticia quā diligūt ad earū purgationē. Sed qꝛ ip̄m naturali motu volūtatisrefugiūt ſub rōne qua ſuā obligationē ad penam qͣꝫuis temperaneā rep̄ſentant et ſubne qua ignē cōtinet affligunt̉. Quartuꝫdubiū principale fuit vtrū aīe ſeparate exeātaliqn̄ de locis ad tranſferunt̉. Et quidā dicunt non. ex eo Iob. vij. ſcribitur. Quideſcendit ad inferos non aſcendit. InſuperAugꝰ. li. de cura mortuis agenda ait. Siin rebus viuentiū intereſſent aīe mortuorūme pia mater nulla nocte deſereret me terra mariqꝫ ſecuta eſt vt mecū viueret. Si ergoexirēt aliqn̄ de receptaculis ſuis aliqn̄ intereſſent rebus viuentiū. Alij ꝯtrariū ꝓbant exeo vt ſcribit̉ Matth̓. xvij. ca. in tranſfiguratione ſaluatoris noſtri moiſes apparuithelia. Ob qd̓ Augꝰ. li. p̄tacto ait. Ad viuosaliqͦs mitti ex mortuis. Pro hac ambiguitate remouenda rn̄det Ricar. aliqn̄ aīasexire de receptaculis ſuis dupliciter p̄t intelligi. Uel diuinā potentiā: vel naturāpriā. Primo de inferno et de celo exeuntalique aīe in ꝑpetuū ſed ad tꝑs nec de lege cōi ſed ex aliqͣ ſpeciali. Sic etiā de purgatorio aliq̄ exeunt ad modicū tꝑs an̄ expletionē pene ſue poſt cuiꝰ expletionē illuc amplius reuertunt̉. In iudicio autē oēs aīe exiſtentes in celo qͣꝫ in inferno exibūt ẜmcōem legē diuine iuſticie ad eadē iteꝝ locaſuis corporibꝰ reuerſure et in eis in ꝑpetuūꝑmanſure. Per naturaꝫ vero ꝓpriā dixeruntquidā poſſe aīas de ſuis receptaculis exire affirmātes aīa hūana nullo eſt mobilis ẜm locū nec ſe nec accidēs. Et ſi ponatur alicubi ſubſtantiā ſuā nūqͣꝫ mouebit̉de vbi ad vbi. Sed articulus iſte excōicatuseſt a dn̄o Stephano ep̄o pariſiēſi. Ideo ẜmRicar. dicendū eſt de ſuis receptaculis exire poſſent aīe vellent niſi ꝓhiberent̉ a ſuperiori virtute. Sed de lege cōi exire ꝓhibent̉ille ſunt in purgatorio ante expletā penitētiam. et ille ſunt in inferno ante iudiciū. Ille vero ſunt in celo exire nolūt vſqꝫ ad tꝑsreſurrectōis reſumptōis .ſ. corporū ſuoꝝ. niſi aliqn̄ videāt placere deo ex aliqͣ ſpeciali.Un̄ videt̉ aliquibꝰ oēs deſcenderūt de celo in obitu beate virginis marie ꝓpter eiꝰ reuerentiā: et ea iterū aſcenderūt in celū AbAuguſtino ergo dicūt̉ aīe poſſe intereſſerebꝰ viuoꝝ ꝓpriā naturā: qꝛ earū virtꝰp̄t ꝯtrarie ſuperiori virtuti qua prohibent̉.Ideo hec dicta ſoluūtur oēs ꝑplexitates.Si igit̉ habemꝰ hic ciuitatē manentē. ſi felix iocundaqꝫ bn̄facientibꝰ habitatio diſpoſita eſt. Si regnū celoꝝ pacifice poſſiden nobis ꝓmittit̉ ꝯtemnamꝰ infima hec atqꝫ terrena. Et queramꝰ ſurſum ſunt vt ſicꝑuenire poſſimꝰ ad regionē illā opulentiſſi beatoꝝ in qua deꝰ benedictus viuit et regnat in ſecula ſeſculoꝝ. Amen.Sermo vigeſimuſquartus de ꝯceptōe beate marie virginis de varie ſunt opinionesdoctoꝝ: licet feſtū ab eccleſia celebret̉.Ondū erat abyſſi et ego iam cōcepta erā. SapienVtis verba ſunt iſta orginaliter Prouerbioꝝ. viij. ca. et in epiſtola hodierne feſtiuitatis. Ob ſingularē et p̄cipuā reuerentiaꝫquā totus mundꝰ ad virginē glorioſiſſimāgerit feſtū ꝯceptōis eiꝰ annuatim terrarūorbē ſolēniter celebrat̉. Sunt enī tot innul ij