loca faciāt ad delectationē vel penā aīabꝰ ſeparatis. Et ad hoc ita rn̄det Ricar. vbi. sͣ. ꝙreceptacula corꝑalia aīarum ī aliquo augētdelectationē earū vel afflictionē. Lelū enī em̄pirreū qͣꝫuis in nullo augeat aīarum beataꝝdelectationē eſſentialē in aliquo tn̄ auget delectationē accidentalē inqͣꝫtū ille aīe locū illum pluſqͣꝫ alia diligūt: pn̄tia aūt rei dilectealiquā cauſat delectationē. Rō aūt quare illum locū pre ceteris diligūt triplex eſt. Unaquia ſciūt locuꝫ illū ſibi eſſe deputatū a deoquē ſumme diligunt. Alia quia in illo ꝓpterexceſſum nobilitatis ſue nature ſuꝑ alia corpora expreſſius qͣꝫ in alijs locis refulgere tāqͣꝫ in effectu diuinā bonitatē cōſpiciunt. Tercia qꝛ illius loci ſublimitas luminoſitas etiortis liimmobilitas ſuā ſpiritualē ſublimitatē ⁊ luminoſitatē et quictis ꝑpetuitatē exp̄ſſius qͣꝫqualitates alioꝝ locorū rep̄ſentant. Unuſqͥſqꝫ aūt ceteris paribus plus diligit illud qd̓eſt magis repreſentatiuū ſue nobilitatis. Receptacula etiā damnatoꝝ in aliqͦ augent eoꝝarflictionē qꝛ locū illū odiunt triplici de cauſa. Prima qꝛ ſciunt ip̄m ſibi fore deputatū apprtintrut. jͣdiuina iuſticia quā odiūt. Alia qꝛ illius locivilitas eſt obligatōis ſue ad penā ꝑpetuā rememoratiua ſeu repreſentatiuā Tercia qꝛ eſtcōtentiuus ignis illius qͦ affligunt̉. Ex hocTho .i. ꝑte. q. lxiij. dicit ꝙ locus nō eſt penapit formlis angelo aūt aīe quaſi afficiēs alterando naiſti vero adutturā: ſed qͣſi afficiens voluntatē cōtriſtandodū angelus vel aīa apprehendit ſe eſſe in loconō cōuenienti. Receptaculū aūt in qͦ purgantur aīe in aliquo auget earū afflictionē nō qꝛip̄m odiāt volūtate deliberatiua cū ſint ī charitate et ſciant illū ſibi eſſe aſſignatū ad tꝑsa diuina iuſticia quā diligūt ad earū purgationē. Sed qꝛ ip̄m naturali motu volūtatisrefugiūt ſub rōne qua ſuā obligationē ad penam qͣꝫuis temperaneā rep̄ſentant et ſub rōne qua ignē cōtinet qͦ affligunt̉. ¶ Quartuꝫdubiū principale fuit vtrū aīe ſeparate exeātaliqn̄ de locis ad q̄ tranſferunt̉. Et quidā dicunt ꝙ non. ex eo ꝙ Iob. vij. ſcribitur. Quideſcendit ad inferos non aſcendit. InſuperAugꝰ. li. de cura ꝓ mortuis agenda ait. Siin rebus viuentiū intereſſent aīe mortuorūme pia mater nulla nocte deſereret q̄ me terra mariqꝫ ſecuta eſt vt mecū viueret. Si ergoexirēt aliqn̄ de receptaculis ſuis aliqn̄ intereſſent rebus viuentiū. Alij ꝯtrariū ꝓbant exeo ꝙ vt ſcribit̉ Matth̓. xvij. ca. in tranſfiguratione ſaluatoris noſtri moiſes apparuit cūhelia. Ob qd̓ Augꝰ. li. p̄tacto ait. Ad viuosaliqͦs mitti ex mortuis. Pro hac ambiguitate remouenda rn̄det Ricar. ꝙ aliqn̄ aīasexire de receptaculis ſuis dupliciter p̄t intelligi. Uel ꝑ diuinā potentiā: vel ꝑ naturā ꝓpriā. Primo mō de inferno et de celo exeuntalique aīe nō in ꝑpetuū ſed ad tꝑs nec de lege cōi ſed ex aliqͣ ſpeciali cā. Sic etiā de purgatorio aliq̄ exeunt ad modicū tꝑs an̄ expletionē pene ſue poſt cuiꝰ expletionē illuc amplius nō reuertunt̉. In iudicio autē oēs aīetā exiſtentes in celo qͣꝫ in inferno exibūt ẜmcōem legē diuine iuſticie ad eadē iteꝝ loca cūſuis corporibꝰ reuerſure et in eis in ꝑpetuūꝑmanſure. Per naturaꝫ vero ꝓpriā dixeruntquidā nō poſſe aīas de ſuis receptaculis exire affirmātes ꝙ aīa hūana nullo mō eſt mobilis ẜm locū nec ꝑ ſe nec ꝑ accidēs. Et ſi ponatur alicubi ꝑ ſubſtantiā ſuā nūqͣꝫ mouebit̉de vbi ad vbi. Sed articulus iſte excōicatuseſt a dn̄o Stephano ep̄o pariſiēſi. Ideo ẜmRicar. dicendū eſt ꝙ de ſuis receptaculis exire poſſent aīe q̄ vellent niſi ꝓhiberent̉ a ſuperiori virtute. Sed de lege cōi exire ꝓhibent̉ille q̄ ſunt in purgatorio ante expletā penitētiam. et ille q̄ ſunt in inferno ante iudiciū. Ille vero q̄ ſunt in celo exire nolūt vſqꝫ ad tꝑsreſurrectōis reſumptōis .ſ. corporū ſuoꝝ. niſi aliqn̄ videāt placere deo ex aliqͣ ſpeciali cā.Un̄ videt̉ aliquibꝰ ꝙ oēs deſcenderūt de celo in obitu beate virginis marie ꝓpter eiꝰ reuerentiā: et cū ea iterū aſcenderūt in celū AbAuguſtino ergo dicūt̉ aīe nō poſſe intereſſerebꝰ viuoꝝ ꝑ ꝓpriā naturā: qꝛ earū virtꝰ nōp̄t ꝯtrarie ſuperiori virtuti qua prohibent̉.Ideo ꝑ hec dicta ſoluūtur oēs ꝑplexitates.Si igit̉ nō habemꝰ hic ciuitatē manentē. ſitā felix iocundaqꝫ bn̄facientibꝰ habitatio diſpoſita eſt. Si regnū celoꝝ pacifice poſſidendū nobis ꝓmittit̉ ꝯtemnamꝰ infima hec atqꝫ terrena. Et queramꝰ q̄ ſurſum ſunt vt ſicꝑuenire poſſimꝰ ad regionē illā opulentiſſimā beatoꝝ in qua deꝰ benedictus viuit et regnat in ſecula ſeſculoꝝ. Amen.Sermo vigeſimuſquartus de ꝯceptōe beate marie virginis de qͣ varie ſunt opinionesdoctoꝝ: licet feſtū ab eccleſia celebret̉.Ondū erat abyſſi et ego iam cōcepta erā. SapienVtis verba ſunt iſta orginaliter Prouerbioꝝ. viij. ca. et in epiſtola hodierne feſtiuitatis. Ob ſingularē et p̄cipuā reuerentiaꝫquā totus mundꝰ ad virginē glorioſiſſimāgerit feſtū ꝯceptōis eiꝰ annuatim ꝑ terrarūorbē ſolēniter celebrat̉. Sunt enī tot innul ij
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten