ſit corpus. Rn̄det Tho. vbi. sͣ. ꝙ duplex eſtcōtractus .ſ. qͣꝫtitatis et virtutis. Primo mōcorpꝰ nō tangit̉ niſi a corpore. Secūdo mōcorpus habet tangi a re incorporea q̄ mouetcorpus. Sed adhuc pleriqꝫ inſtant ꝙ aīamnullus videt. quō ergo eſt dū a corꝑe ſeparat̉a nemine cōſpicit̉. qͥd ergo eſt ſi nō videt̉ nōſentit̉ nō audit̉. neqꝫ qͦ ſe cōferat ſcimus. Adhoc rn̄det Grego. in. iiij. dialogorū li. ꝙ aīaeſt illa ſpūalis ſubſtātia cuius virtute qͣꝫdiueſt in corpore. corpus viuit. corpꝰ ſentit. oculi vident. aures audiunt. et tn̄ ip̄a corporeisoculis nō videt̉. Idem dicimus de angeliset demonibꝰ et de ip̄o altiſſimo deo. ꝙ illorūeffectus negare nō poſſumꝰ quos oculis inſcorpo.ſpicimus et manibus ꝯtrectamꝰ ⁊ cuius ſintſpūales ſubſtātie corporeis ſenſibꝰ nō ſubijmōueraciunt̉. Hinc Lactantius li. vij. diui. inſti. dedeo loquens aliqua deducit exempla qͥbuscōuinci poſſunt hi qͥ nihil eſſe volūt niſi qd̓vident. Quia inqͥt deus ab hoīe videri nonp̄t ne qͥs eū putaret ex eo ip̄o deum nō eſſe. qꝛmortalibus oculis nō videt̉ inter cetera ſuorū inſtitutoꝝ mirabilia fecit etiā multa quorum vis quidē apparet. ip̄a aūt nō vident̉. ſiIndemūſacre iicut eſt vox odor ventus vt harū rerū argumento ⁊ exemplo etiā deū licet ſub oculis nōIriſta. veroinarū naturaliaveniret. de ſua tn̄ vi et effectu et operibꝰ cerneremus. hec ille. Pari mō et aīe virtutū ſtupēdiſſimaſqꝫ operatōes vt diximus in p̄cedenti dubio cōtuentes animam eſſe deprehendimus ſubſtantiā ſpiritualem nobiliſſimā. Etvt Augꝰ. refert in li. de immortalitate animeNihil abſurdius dici p̄t qͣꝫ tantūmō ea eſſeque oculis cōſpicimus. et ea nō eſſe que intelligentia ſubſiſtere iudicamus. ¶ Terciū dubium abſoluendū eſt. vtrū anime cauſent̉ exſemine. et poſſet qͥs arguere ꝙ ſic. Primo qꝛGeneſis. xlvi. c. ſcribit̉. Cuncte aīe q̄ ingreſſeſunt cum Iacob in egyptū et egreſſe ſunt defemore illius. Sed nihil egredit̉ de femorehominis niſi inquantū cauſatur ex ſemine.ergo aīa intellectiua cauſat̉ ex ſemine. Scd̓ohomo generat ſibi ſimile ẜm ſpeciē. ſed ſpecies humana cōſtituitur ꝑ aīam rationalē. ergo aīa rationalis eſt a generante. Tercio incōueniens eſt dicere ꝙ deus cooperet̉ peccātibus. ſed ſi aīe rōnales cauſarentur a deo. deus interduꝫ cooperaret̉ adulteris. ex quorūillicito coitu proles interdū generat̉. Ad habendam huius veritatis noticiā. ſanctꝰ tho.pͥma ꝑte. q. cxviij. ita dicit. Ꝙ impoſſibile eſtvirtutē actiuam que eſt in materia extendereſuam actionē ad ꝓducendum immaterialeꝫeffectum. Manifeſtum eſt autē ꝙ principiūintellectiuū in hoīe eſt principiū tranſcendēsmateriā. habet enim operationē in qua noncōicat corpus. Et ideo impoſſibile eſt ꝙ virtus que eſt in ſemine ſit ꝓductiua intellectiui principij. Similiter etiā qꝛ virtus que eſtin ſemine agit in virtute anime generantisẜm ꝙ anima generantis eſt actus corporisvtens ip̄o corpore in ſua operatōne. In operatione aūt intellectus nō cōmunicat corpuſUnde virtus intellectiui principij ꝓut intellectiuum eſt nō poteſt ad ſemen ꝑuenire. Etideo ph̓s dicit in li. de generatōne animaliūRelinquit̉ intellectus ſolus deforis aduenire. Similiter etiā anima intellectiua cū habeat operationē ſine corpore eſt ſubſiſtens etita ſibi debet̉ eſſe et fieri. Et cum ſit immaterialis ſubſtātia nō p̄t cauſari ꝑ generationē:ſed ſolū ꝑ creationē a deo. Ponere ergo aīaꝫintellectiuā a generante cauſari nihil aliudeſt qͣꝫ ponere eam nō ſubſiſtentē. et ꝑ ꝯſequēscorrumpi eā cum corꝑe. Et ideo hereticū eſtdicere ꝙ aīa intellectiua traducat̉ cū ſemine.Ad primū vero quod adducebat̉ in oppoſitum dicendū ꝙ in auctoritate illa ponitur ꝑſinodochen pars pro toto .i. anima ꝓ toto homine. Ad ſecundū vero reſpondemꝰ. ꝙ homo generat ſibi ſimile inquantū ꝑ virtutemſeminis eius diſponit̉ illa materia ad talemformam ſiue ad ſuſceptionē talis forme. Adterciū aūt rn̄det̉. ꝙ in actione adulterorū idqd̓ eſt nature bonū eſt et huic cooperat̉ deusqd̓ vero eſt inordinate voluntatis. malū eſtet huic deus nō cooperat̉. hec Tho. ¶ Quartum dubiū declarandū vtrū in hoīe ſit vnaſola aīa intellectiua vel plures ꝑ eſſentiā differentes. Ad hoc rn̄det Augꝰ. in li. de eccleſiaſti. dogma. Neqꝫ inqͥt duas aīas eſſe dicimus in hoīe ſicut Iacobꝰ et alij Siroꝝ ſcribunt. vnā animalē qua animat̉ corpus ⁊ immixta ſit ſanguini. Alterā ſpiritualē q̄ rōniminiſtret. Sed dicimꝰ vnā et eandē eſſe aīaꝫin hoīe q̄ et corpus ſua ſocietate viuificat. etſemetip̄am ſua rōne diſponit. Et licet quidēdicere voluerūt. ꝙ ī embrione pͥmo p̄exiſtataīa vegetatiua. qꝛ Ariſto. dicit in li. de aīalibus. ꝙ embrio prius eſt aīal qͣꝫ homo. Et deinde ſupra aīaꝫ vegetatiuā ſuꝑuenit alia aīaque eſt ſenſitiua. et ſupra illaꝫ iterū alia q̄ eſtintellectiua. et ſic eſſent tres aīe in hoīe. Tn̄hoc improbat tho. i. ꝑte. q. lxxvi. et. cxviij. affirmans. Ꝙ cū generatio vnius ſemꝑ ſit corruptio alterius. neceſſe eſt dicere ꝙ tā in hoīeqͣꝫ in alijs aīalibꝰ qn̄ ꝑfectior forma aduenitfit corruptio prioris ita tn̄ ꝙ ſequens formahabet quicqͥd habebat prima ⁊ adhuc amplik ij