de aīe rōnalis admirandis p̄rogatiuis. Igitur dicere poſſumꝰ cū ꝓpheta. Beati qͥ habitant in domo tua dn̄e in ſecula ſeculoꝝ laudabunt te. Ibi erit ex omni ꝑte quies et delectatio. et ſancti oēs eterna pace fruentur. Adqua nos ꝑducat dei et virginis filius ieſuschriſtus qui viuit et regnat in ſecula ſeculorum. Amen.¶ Sermo vigeſimuſtercius de eximia nobilitate et p̄ſtantia aīe rōnalis tā corpori vnite qͣꝫ a corꝑe ſeꝑate.Cce omnes anime mee ſunt. Dei viuentis verbaſunt iſta originaliter Ezech. xviijca. Dolendū ꝓfecto eſt de multitudine hoīmpereuntiū. qui cōcupiſcentias prauas inſequentes. virtutibꝰ ieiuni oē vicioꝝ turpitudini ſeſe dederūt. Hi equidē obliti excellētieac dignitatis animarū ſuarū defluunt luxuria. et delicate atqꝫ molliter viuūt abhorrētqꝫ parcitatē. cōtinentiā. ſobrietatē. et quicqͥdeſt qd̓ viros bonos deceat. Fidei vero documenta irrident. doctrinā euangelicā ſpernūtde regno celoꝝ deſperāt. negant atqꝫ penasinferni Talibus aūt erroribꝰ inuoluuntur:qm̄ de aīa rōnali minus bene ſentiunt. qn̄qꝫaffirmantes aīas nō reperiri. Aliqn̄ et illasnō multe nobilitatis fore ſuadentes. Interdum vero et eas cū ſuis corporibus improbe ſatis cōtendentes corrumpi. Quos quidaliud dixerim niſi pecora immundiſſima atqꝫ indomitas feris immo quibuſcūqꝫ beluiſimmaniſſimis deteriores. Inqͥt enī Dauidin pͣs. Homo cū in honore eſſet nō intellexitcōparatus eſt iumentis inſipiētibꝰ ⁊ ſimilisfactus eſt illis. Nam ſummus ille pater quiſapientia ſua cōdidit oīa. minuit hoīem paulominus ab angelis. coronans gloria ⁊ honore dum intellectiuā aīam illi dedit. qua dere vt aperiant̉ mentes cunctoꝝ ad aīe veriſſimam cognitionē illamqꝫ vnuſquiſqꝫ ſtudeatbonis et ſanctis moribꝰ exornare decreui inpn̄ti ſermone de ip̄a aīa verba facere. de quatria myſteria ꝓponimus cōtemplanda.Primū dicit̉ diffinitionis.¶ Secundū ꝓductionis.Tercium ſeparationis¶ Quid ſit aīa q̄ nō eſt corpus nec ex ſemine cauſata. et q̄ vna ſola eſt in homine.Capitulū primū.Rimū myſteriū cōtemplandū de aīadicit̉ diffinitōis. in quo quid ſit aīadeclaremus. Dicit enim Albertus incōpendio theologie. ꝙ a quibuſdā aīa diffi-nitur vt ſpūs. a quibuſdā vt aīa. a quibuſdāvero vt ſpiritus et aīa. Inquantū cōſiderat̉vt ſpiritꝰ diffinit̉ ſic ab Auguſtino in li. demotu cordis. Aīa eſt ſubſtātia incorporea intellectualis illuminationis a primo vltimareuelatōe ꝑceptiua. vltima dicit̉. qꝛ mediantibus angelis ꝑcipit. Ex qua diffinitione cognoſcimus. Ꝙ ſpiritus humanus qͥ eſt aīa.inter oēs creaturas immediate poſt angelosilluminationis diuine ſit ꝑceptiuus. Inquātum aīa diffinit̉ ſic a Remigio. Aīa eſt ſubſtantia incorporea regēs corpus. Et ab Ariſtote. in. ij. de aīa dicit̉. Aīa eſt endelechia .i.actꝰ ſiue forma corꝑis organici phiſici potētia vitā habentis. Ex qͥbus verbis dat̉ intelligi. ꝙ aīa vnibilis eſt corpori nec oī ſed ſoliorganico vel phiſico .i. naturali ad ſuſceptionem aīe rōnalis diſpoſito. Inquantū autēſpiritus et aīa diffinit̉ ab Auguſti. ſic. Aīaeſt oīm ſimilitudo: q̄ diffinitio data eſt ꝑ cōparationē ad creaturas. Aīa enī ex ſui natura ad ſuſcipiendas oīm rerū ſimilitudinestā corporaliū qͣꝫ ſpiritualiū apta eſt. Et ẜmAugꝰ. li. de ſpiritu et aīa. multipliciter noīatur .ſ. Aīa. mens. rō. ſpiritus. ſenſus. memoria. volūtas. Anima dicit̉ inquantū aīat corpus ſiue viuificat. Mens inquantū recolitRatio cum rem iudicat. Spiritus dum ſpirat. vel qꝛ ſpiritualē naturā habet. Senſusdum ſentit. Memoria dū recordat̉. Uoluntas dum cōſentit. Hec noīa diuerſe ſuntaīenō ꝓpter eſſentie pluralitatē ſꝫ ꝓpter effectuūmultiplicitatē et operationē. ſed ꝓ huiꝰ partis intelligētia pleniori quattuor ſūt dubia.abſoluenda.Primum vtrū ſit aīa.Scd̓m vtrū aīa ſit corpus.¶ Terciū vtrū aīa cauſet̉ ex ſemine.Quartū vtrū in hoīe ſit vna ſola aīa.¶ In primo dubio expugnanda eſt et oīnoreprobanda ꝑditiſſima opinio illoꝝ qui tenent aīam nō eſſe aſſerentes nō niſi corporaaut corꝑales ſubſtātias reperiri. Quos noscōuincere poſſumꝰ triplici lumine.¶ Primū dicit̉ teſtificationis.Secundū operationis.¶ Tercium figurationis.Primū lumen qͦ oſtendit̉ ꝙ aīa ſit dicit̉ teſtificationis. Teſtant̉ quidē oēs tā diuine qͣhumane ſcripture aīam eſſe. atqꝫ de illa ſublimiter ſemꝑ loquunt̉. De hac itaqꝫ ſcribit ſapiens Ecc̄i. ca. ij. Fili in manſuetudine ſerua aīaꝫ tuā. Et. iiij. c. Humilia corā deo animam tuā. Et eodē ca. Nō cōfundaris ꝓ aīatua dicere verū. Et. x. c. Qui multis vtitur