quieſcite in eo ⁊ quietieritis. Quo itis ī aſpera: qͦ itis. bonū qd̓ q̄ritis ab illo eſt. Quia igitur aīa eo imago dei eſt qͦ eiꝰ capax eſt et ꝑticeps eſſe p̄t. vt ſcribit Augꝰ. xiiij. de trini. Iccirco nulla creatura aīe capacitatē īplere valet. Scd̓a rō cur in hac vita nō poſſit qͥs eſſebeatꝰ dicit̉ penalitatis. vt enī ait Tho. pͥmaẜe. q. v. Beatitudo excludit oē malum. Uitaaūt pn̄s multis malis ⁊ penalitatibꝰ ſubiacetq̄ vitari nō pn̄t. Et ignorātie ex ꝑte intellectꝰet inordinate affectōis ex parte appetitus: etmultiplicibꝰ laboribꝰ: calamitatibꝰ ⁊ erūnisex ꝑte corꝑis. quō igit̉ in tot influctuationibus beatū ſe credere quiſpiā hꝫ. Inqͥt Iobca. xiij. Homo natus de muliere breui viuēstꝑe replet̉ multis miſerijs. Et Hiero. ad heliodoꝝ. Ubiqꝫ luctus: vbiqꝫ gemitꝰ et plurima mortis imago. Et boetius li. ij. de cōſolatōe. Quā multiſ amaritudinibꝰ humane felicitatis dulcedo reſperſa eſt: q̄ ⁊ ſi fruenti iocunda eſſe videat̉ tn̄ quo minꝰ cū velit abireretineri nō p̄t. Et Seneca in tragedijs. Nulla ſors lōga eſt: dolor atqꝫ voluptas inuicē cedunt. Nemo vtiqꝫ reperit̉ qͥ diutius in quocūqꝫ ſit ſtatu delectari poſſit et abſqꝫ turbatione vel animi vel corꝑis ꝑtranſire. Nemo invoſſum ires rōnquit Seneca vbi. sͣ. ꝯfidat nimiū ſecundisNemo deſperet meliora lapſis. Et ad Lucillū. Noli huic trāqͥllitati ꝯfidere momētomare euertit̉ ⁊ eodē die vbi luſerunt nauigiaſorbent̉. Quiſnā felicior iudicari potuiſſetia. Uteni immitPolicrato tyranno ſamioꝝ. de ip̄o qͥppe refert Tulliꝰ in li. de finibꝰ bonoꝝ et malorū.Et idē cōfirmat valerius de mutatōe moꝝ etfortune. ꝙ adeo ſibi fortunā obſequioſaꝫ habuit ꝙ oīa deſiderata ꝑficiebat. Ad moderādā igit̉ fortune inuidiā ſumpto e manu anulo quē p̄cioſum poſſidebat in mare iecit.?inopinate illū repēte recuperauit. Nā poſt dies paucos a piſcatoribꝰ piſcis captꝰ qͥ anulūſorbuerat tyranno donatus eſt. Accidit tandem ꝙ aduerſus Dariū ꝑſarū regē duxit exercitū. et ꝙ Ortuthes p̄fectus darij illū aciefuderit cepitqꝫ et in ſummo megalenſis mōtis vertice ſuſpendi iuſſerit. Et relictꝰ auibꝰlacerandus. qͥ vbiqꝫ feliciſſime in terra vixerat in aere miſerrime expirauit. Mutant̉ oīaq̄ ſunt in hoc mūdo. et nihil eſt ſtabile. nihilfirmū. nihil deniqꝫ tutū. Ideo ſapiēs Eccleſiaſtes. ij. c. dicebat. Uidi in oībus vanitatēet afflictionē ſpūs et animi ⁊ nihil ꝑmanereſub ſole. ¶ Tercia rō qͣre in pn̄ti vita nullusp̄t̄ eſſe beatꝰ d̓r mortalitatis. Oēs qppe admortē tendimꝰ cuius manus potentiſſimasnullo ingenio. nulla vi. nulla arte. nullo p̄cio euitare valemus. Inſtat ceruicibꝰ nr̄is.Si qͥs igit̉ dixerit aliquē beatū eo ꝙ diuitijsaffluat ſtatim reſpōdebo. Nō ſic nō ſic. qꝛ diuites moriunt̉. Si qͥs affirmauerit aliū eſſebeatū eo ꝙ oībus delitijs huiꝰ ſeculi ꝑfruat̉Ad hoc rn̄debo. nequaqͣꝫ ſic ē. qꝛ poſt breuēhanc vitā oēs hoīes morient̉. Si qͥs beatūreputauerit eū qͥ orbi vniuerſo dn̄aret̉. Clamabo et ego ꝙ nec regna ſiue imperia beatūhoīem reddūt. qm̄ ⁊ principes et reges ⁊ purpurati ⁊ imꝑatores oēſqꝫ dn̄i morient̉. Et iōcū Lactantio cōcludimꝰ dicēte. iij. li. Summum bonū qd̓ beatos facit nō p̄t eſſe niſi inea religione atqꝫ doctrina cui ſpes immortalitatis adiuncta eſt. Igit̉ demus operā ne decipiamur temporaliū bonoꝝ ſuauitate. atqꝫmundū audacter ſub pedibus habeamus. eoqꝫ tm̄ vtamur vt ſic tandem ꝑueniamus adfruitionē illā beatā. ad quā nos ꝑducat ieſusfilius dei qui cū patre et ſpū ſancto viuit ⁊ regnat in ſecula ſeculoꝝ. Amen.¶ Sermo vigeſimuſſecundꝰ de gaudijs beatorū qͥ letabunt̉ ex viſione dei ⁊ dotationecorporū atqꝫ habitatōe in celo empirreo.Luitabunt ſanctiin gloria. Illuminati ꝓphete verba ſunt iſta originaliter ps. cxlix.Licet arta ſit via q̄ ducit ad vitā qͣꝫtum eſt exꝑte virtuoſoꝝ actuū. Nihilominꝰ facillimaatqꝫ ſuauis ex ꝯſideratōe futuri p̄mij. Inqͥtenī Origenes ſuꝑ epl̓as pauli. Spes futurorū laboribꝰ requie parit. Hinc HieronimꝰEuſtochiū virginē in epl̓a ad eandē cōmonet. vt allicientes blanditias ſeculi ad q̄ mēshūana cōiter inclinat̉ paradiſi recordatōe cōculcet. Ait ergo. Quotiēs te vana ſeculi delectat ambitio. Quotiēs ibi videris aliqͥd glorioſum. ad paradiſum mente trāſgredere. eteſſe incipe qͥ futura es Egredere q̄ſo pauliſꝑde carcere corꝑis tui et pn̄tis laboris mercedem an̄ oculos depinge. quā oculus nō vidit et auris nō audiuit. nec in cor hoīs aſcendit. hec ille. Iccirco vt in via dn̄i expeditiusfortiuſqꝫ bn̄ viuēdo ambulemus. decreui inpn̄ti ſermone de gaudio beatoꝝ verba facereQd̓ vtiqꝫ qͣꝫ ſit immenſum oſtendemus maxime ꝓpter tria.Primo ꝓpter dei viſionē.Scd̓o ꝓpter corporis dotationē.¶ Tercio ꝓpter loci habitationē.¶ Qualiter poteſt videre eſſentiā diuinā homo vel angelus. ⁊ quō nō oēs vidēt illā equaliter et quāta ſit in illa viſione iocunditas etdelectatio.¶ Capitulū. l.i iij