Druckschrift 
Sermones de laudibus sanctorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

eterno ꝓceſſit vt ſit deus: tꝑaliter aūt vt ſitẜm pͥmiſſionē viſibilē: vel vt ſit in hoīe ſcd̓mmiſſionē inuiſibilem.De tꝑe die et hora miſſionis ſpūs ſancti. Secūda ꝯſideratio de miſſione ſpūs ſancti d̓r tꝑalitatis. In qua quo tꝑe miſſus fuitapl̓is ponderare debemꝰ. quinqͣ geſimadie poſt xp̄i reſurrectionē myſteriū iſtud fuitcelebratū. Et hoc quidē ꝯgrue factū eſſe conſtat. qꝛ in veteri teſtamēto ſic fuerat figuratū: quinqͣgeſima die poſtqͣꝫ moīſes eduxerat filios iſrl̓ de egypto: deſcēdit deꝰ ī ignein mōte ſynai. Sic quinqͣgeſima die poſtqͣꝫxp̄s traxerat pr̄es de inferis: deſcēdit ſpiritꝰſanctus in linguis igneis etiā vt̄ in iubileo bn̄ficia ppl̓s accipiebat data fuiſſe multo copioſiora in xp̄m credentibꝰ a ſpūſanctonoſcant̉. Ut colligit̉ ex. xxv. ca. Leuit̓. numero quinqͣgenario annoꝝ in iubileo debita remittebant̉. Ita ſpūs ſancti gr̄a ī apoſtolos deſcendētis penitētibꝰ peccata et debitaremittunt̉. Sil̓r in illo iubileo ſerui donabant̉ libertati. Ita nunc ſpūs ſanctꝰ liberat aſeruitute diaboli in ſpem glorie filiorū dei.Adhuc in illo iubileo recuperabant̉ hereditates amiſſe. Sic ſpūs ſanctꝰ eſt pignus hemum Alex. i.reditatis nr̄e. Ueīt etiā ſpūs ſanctꝰ in die dn̄iſſiam dud ſunt.ca vt eſſet dies renouatōis fuerat et creationis. Dn̄ica nāqꝫ die creatꝰ eſt mundus. Hora adhuc ſpūs ſanctꝰ in apl̓os deſcēdit fuit tercia: vt ptꝫ ex auctoritate eccleſie cantata ī crratumin hymno. hora cūctis tercia repētedus intonat: orantibꝰ apl̓is deū veniſſe nūciat. Idip̄m habet̉ ex verbo petri Act. ij. c. Fuit aūt iſta hora ꝯueniēs. qꝛ ſpūs ſanctuseſt tercia in trinitate ꝑſona. qꝛ primi parētes dicunt̉ in hora tercia ꝑdidiſſe gratiaꝫ: vtponit̉ in ꝯpendio theologie li. i. vn̄ cōueniens fuit eadē hora apl̓is redderet̉. etiāvt inſinuet̉ in tercio tꝑe gr̄a dei copioſe inmundū effuſa ē. genꝰ humanū ſub triplici ſtatu decurrere ponit̉ a doctoribꝰ. Primꝰlegis nature ab adā vſqꝫ ad moiſen. Secundus fuit legis ſcripte: a moīſe vſqꝫ ad xp̄m.Tercius legis gratie: a xp̄o vſqꝫ ad cōpletūnumeꝝ electoꝝ. Tercia ꝯſideratio de miſſione ſpūs ſct̄ī d̓r qͣlitatis. Duplex eſt miſſioſpūs ſancti: vna inuiſibilis mittit̉ ī mentēad ſanctificandū creaturā iſta miſſio fit adinhabitationē creature rōalis. Alia ē miſſioviſibilis ſicut apparuit ſuꝑ xp̄m ī colūbe ſpecie: et ſuꝑ apl̓os in linguis igneis. Qui ſpiri ſanctuꝫ inuiſibiliter hr̄e cupit opꝰ eſt vt ſecōformet apl̓is in qͥbus ſeptē ꝯditōes deſcribuntur fuiſſe. Prima cōditio fuit qꝛ erāt aīoquieti. Et hoc eſt qd̓ dicit̉ Act. ij. ca.plerent̉ dies penthecoſtes .i. dies requietōisIllud enī feſtū erat ad requiē deputatū.dixit deus Eſa. ca. lx. Suꝑ quē requieſcetſpūs meus niſi ſuꝑ humilē quietū. Scd̓oerāt apl̓i dilectōe vniti: qd̓ notat̉ d̓r. Erātoēs pariter. Erat quidē eis cor vnum et aīavna. Sicut enī ſpūs hoīs viuificat membra corꝑis niſi vnita. Sic nec ſpūs ſanctusmēbra ſpūalia. Tercio erāt apl̓i loco ſecreti:de ſubdit̉ in eodē loco .ſ. ī cenaculo. Quarto erāt orōni aſſidui. ſubdit̉. Erant ꝑſeuerantes vnanimiter in orōne: de illis cātat eccleſia. Orantibꝰ apl̓is deū veniſſe nunciat.Quinto erāt humilitate p̄diti ex eo ſcribitur qꝛ erāt ſedētes .i. hūiles. Sexto erāt pacecōiuncti qꝛ erāt in hierl̓m interpretat̉ viſiopacis. Septimo erāt ꝯtemplatōe erecti: dicit̉. qꝛ receperūt ſpiritū ſanctū ī ſuꝑioricenaculo. Qualiter autē miſſio illa viſibilisin apl̓os fuerit cōpleta declarat̉ Act. ij. c. vbidicit̉. Factꝰ eſt repēte de celo ſonꝰ tāqͣꝫ aduenientis ſpūs vehemētis repleuit totā do vbi erāt ſedētes. Nicolaus de lira. ſedentes .i. manētes eo dicit̉ in Deutro. ca. i.Sediſtis in cadeſbarne multo tꝑe .i. manſiſtis. apl̓i tūc erāt in orōne fit ſedēdoſed magis flectēdo genua vel ſtando. InſuꝑLuc̄. vlti. xp̄s dixerat eis. Sedete in ciuitate .i. manete qͦuſqꝫ induamini virtute ex altoEt apparuerūt illis diſpartite lingue tanqͣꝫignis: ſeditqꝫ ſupͣ ſingulos eoꝝ repleti ſuntoēs ſpū ſctō Sꝫ poſſꝫ aliqͥs q̄rere an apl̓i an̄iſtā diē acceperant ſpiritū ſanctū. Et rn̄dentdoctores ſic ſꝫ ī tāta copia. enī fuerūt vocati ad xp̄i ſequelā apoſtolatū receperūt ſpiritū ſanctū ad ꝓpriā iuſtificatiōꝫ ꝑſonalē ꝑfectionē. Qn̄ aūt miſit eos ad p̄dicandum an̄ ſuā paſſionē tūc receper̄t ſpiritū ſanctū ad infirmoꝝ curationē miraculoꝝ operationē. Dedit nāqꝫ poteſtatē illis curādiguores: eijciēdi demones. Sicut ptꝫ Mat.x. ca. Sed qn̄ inſufflauit dixit eis. Accipite ſpiritū ſanctū: tūc receperūt ad peccato remiſſionē ſacramentoꝝ miniſtrationē.Et vt refert Augꝰ. iiij. li. de trini. Flatus ille corporeꝰ ſubſtātia ſpūs ſancti fuit ſeddemonſtratio cōgruam ſignificationētm̄ a patre ſed a filio ꝓcedere ſpiritū ſanctū.Et ſpiritus ſanctꝰ ibi accipit̉ ꝓut eſt tercia in trinitate ꝑſona: ſed pro dono ſpiritusſancti: vt ſit ſenſus. Accipite ſpiritū ſanctū .i.donū ſpiritus ſancti prout exponit Philippus de mōte calerio in euangelio IohānisIſta vero die apl̓i receperūt ſpiritū ſanctū ad