ſiue ad mittentē miſſio habet ſub triplici habitudine cōparari. vicꝫ vt ad dantē eſſe et ſicmittit̉ radius a ſole. Ut ad dantē virtutē ſicmittit̉ iaculū a ꝓiectore. Et vt ad dantē iuriſdictionē et ſic mittit̉ nuncius a preceptore.Scd̓m oēm hanc ꝯparationē eſt miſſio ī diuinis: qꝛ ſpūs ſanctꝰ mittit̉ a pr̄e et filio tāqͣꝫhn̄s eſſe ⁊ virtutē et auctoritatē ī oꝑando ineis. Et iō miſſio ſcd̓m hūc reſpectu cōpletiſſime eſt in diuinis. Sil̓r ad terminū ſub tercia habitudine cōparat̉. Mittit̉ enī aliquidalicubi vbi videlicet quietat̉ vt lapis mittitur deorſum. Mittit̉ etiā aliqͥd alicubi vta qͦ habeat̉: ſic̄ aliqͥs mittit alicui donūDittitur inſuꝑ ad aliqͥd qd̓ oꝑet̉: et ſic mittit̉ filiꝰvel ſpūs ſanctꝰ vt alicubi inhabitādū: vt alicubi ad poſſidendū vt donū ad aliqͥd .ſ. ad effectū ꝯferendū. Et iō miſſio ꝑ ꝯparationē adterminū reperit̉ ꝯpletiſſime ī diuinis multomagis qͣꝫ in creaturis. Si aūt loquamur demiſſione in ꝯparatōe ad miſſuꝫ. Sic in hisinferioribꝰ ponit triplicē ꝯditionē imꝑfectiouis .ſ. ſeꝑationē: ſubiectionē: et mutationē. q̄quidē nō ſunt ī diuinis. Eſt tn̄ aliqͥd ꝑfectionis ibi iſtis correſpondēs. Et rō huius ptꝫſic. In iſtis inferioribꝰ ſeꝑat̉ miſſus a mittēte: nā cū mitto aliquē Romā qꝛ roma diſtata me ille quē mitto ſeꝑatur a me. In diuinisvero qꝛ deꝰ mittēs eſt vbiqꝫ nulla ē diſtātia:ideo nulla ſeꝑatio: loco tn̄ huiꝰ ē miſſi a mittente egreſſio ſiue emanatio. Silr in his inferioribꝰ eſt in miſſo ſubiectio ꝓpter dr̄aꝫ mittentis ad miſſum: qꝛ miſſus differta mittente in ſubſtantia. Sed in diuinis nō eſt ſubſtātialis dr̄a. Et iō oīa ſunt equalis nobilitatis in miſſo ⁊ mittēte. Sic etiā in his inferioribꝰ eſt ī miſſo mutatio ꝓpt̓ diſtantiā miſſia termino. Quia vero ī diuinis miſſus nullo loco abeſt. iō nō eſt ibi mutatio: ſed alicuiꝰeffectus de nouo productio. hec Bonauen.Sanctꝰ vero tho. i. ꝑte. q. xliij. eandē ſnīamcōfirmās vt aſſerit: ꝙ in rōne miſſionis duoimportant̉. quoꝝ vnū eſt habitudo miſſi adeū a qͦ mittit̉. Aliud ē hītudo miſſi ad terminū ad quē mittit̉. Per hͦ autē ꝙ aliqͥs mittit̉oſtendit̉ ꝓceſſio quedā miſſi a mittēte vel ẜmimperiū: ſicut dn̄s mittit ſeruū: vel ẜm ꝯſiliariū: vt ſi ꝯſiliariꝰ dicat̉ mittere regē ad bellādū. Uel ẜm originē vt ſi dicat̉ ꝙ flos mittit̉ab arbore. Oſtēdit̉ etiā habitudo termini adquē mittit̉ vt aliqͦ mō ibi eſſe incipiat. vel qꝛpriꝰ ibi oīno nō erat qͦ mittit̉. Uel qꝛ incipitibi aliqͦ mō eſſe quo priꝰ nō erat. Miſſio gͦ diuine ꝑſone ꝯuenire p̄t ẜm ꝙ importat ex vnaꝑte ꝓceſſionē originis a mittēte Et ẜm ꝙ importat ex alia ꝑte nouū modū exiſtendi in aliquo. Sicut filius d̓r eſſe miſſus a pr̄e in mūdum ẜm ꝙ incipit eē in mundo viſibiliter ꝑcarnē aſſumptā: et tn̄ antea in mundo erat: vtdicit̉ Io. i. ca. Nō ponit̉ ergo miſſio in diuinis q̄ ſit ẜm motū localē. Quare nec ibi eſt ſeparatio ſꝫ ſola diſtinctio originis. Neqꝫ p̄teē minoratio cū nō ſit a pͥncipio mittēte: autẜm imperiū aūt ẜm ꝯſiliū: qꝛ imperās eſt maior et cōſilians ſapiētior. Et vt p̄dictū ē miſſio illa nō importat niſi ꝓceſſionē originis q̄eſt ẜm equalitate. Secundū dubiū fuit vtrūmiſſio ſit qͥd creatuꝫ vel increatū. Ad qd̓ itarn̄det Alex. in pͥmo ſumme. Ꝙ miſſio ſiue dicatur actiue de pr̄e reſpectu filij: ſiue de patreet filio reſpectu ſpūs ſctī. Siue dicat̉ paſſiuede filio vel ſpū ſctō eſt qͥd increatū et idē qd̓deꝰ. nā ꝓceſſio ſpūs ſctī eſt ip̄e ſpūs ſanctusꝓcedēs. et ſanctificatio ſpūs ſct̄ī eſt ip̄e ſpūsſanctꝰ ſanctificās. Sꝫ miſſio ſpūs ſctī eſt eiꝰꝑceſſio a pr̄e ⁊ filio ad ſanctificandū creaturā: vtrūqꝫ aūt ē qͥd increatū qd̓ eſt ſpūs ſanctꝰgͦ miſſio qͣ ſpūs ſanctꝰ ē miſſus eſt qͥd incrertū. Et eadē rōe miſſio qͣ filiꝰ mittit̉ et qua pr̄mittit. Terciū dubiū fuit vtruꝫ miſſio dicat̉de deo ex tꝑe vel ab eterno. Et rn̄dent doctores theologi ꝙ d̓r ex tꝑe. Ueruntū Alex. inprimo ſumme dicit ꝙ in miſſione duo ſunt.Eſt enī ibi pͥncipale ſignificatū qd̓ eſt qͥd increatū. Et eſt ibi aliqd̓ ꝯnotatū .ſ. effectꝰ ī rōnali creatura qd̓ eſt qͥd creatū. Nā miſſio eſtꝓceſſio alicuiꝰ ꝑſone manifeſtata ī creatura:vel manifeſtatio ꝓceſſionis eterne facta rōnali creature: rōne gͦ cōnotati qd̓ tꝑale eſt dicitur miſſio tꝑalis. Sed ſanctꝰ tho. in. i. ꝑte.vbi. sͣ. dicit. ꝙ in his q̄ importāt originē diuinarū ꝑſonarū eſt quedaꝫ dr̄a attendenda.Quedā enī in ſua ſignificatōe importāt ſolāhabitudinē ad principiū vt ꝓceſſio ⁊ exitusQuedā vero cū habitudine ad principiū determinant ꝓceſſionis terminū. Quorū quedam determināt terminū eternū: ſicut generatio ⁊ ſpiratio. nā generatio eſt ꝓceſſio diuineꝑſone in naturā diuinā. At ſpiratio paſſiueaccepta importat ꝓceſſionem amoris ſubſiſtentis. Quedā vero cū habitudīne ad principiū importāt terminū temporalē: ſicut miſſio et datio. Mittit̉ enim aliquid ad hoc vtin aliquo ſit et datur ad hoc vt habeat̉. Perſonā autē diuinā haberi ab aliqua creaturavel eſſe nouo mō exiſtendi in ea eſt quoddaꝫtꝑale. Un̄ miſſio et datio in diuinis dicunt̉tꝑaliter tm̄. Generatio autē ſpiratio ſolū abeterno. Proceſſio aūt et exitus dicunt̉ in diuinis eternaliter ⁊ temporaliter. Nā filiꝰ ab