ꝑſone eterne filius ſuꝑ ſpiritū ſanctū auctoritatē h̓abeat. Ad ſecundū obiectū de Damaſceno dicit ſanctꝰ tho. ꝙ in hoc nō eſt audiēdus qͣꝫuis a qͥbuſdā dicat̉ ꝙ ſicut nō confitet̉ſpm̄ ſanctū eſſe a filio: ita etiā nō negat ex viverboꝝ illoꝝ. Ad terciū de ꝓductōne ꝑfectapr̄is dicit ſanctꝰ tho. ꝙ ꝑ hoc ꝙ ſpūs ſanctꝑfecte ꝓcedit a pr̄e: nō ſolū nō eſt ſuꝑfluū dicere ꝙ ꝓcedat a filio ſed oīno neceſſariū. qꝛvna eſt virtꝰ pr̄is et filij. Et quicqͥd eſt a preneceſſe eſt eſſe a filio niſi ꝓprietati filiationisrepugnet. nō enī filiꝰ eſt a ſeip̄o licet ſit a pr̄e.Igit̉ pr̄ et filiꝰ ſunt vnū principiū ſpūs ſancti ꝓpter vnitatē diuine virtutis: et vna ꝓductione ꝓducunt ſpiritū ſanctū: ſicut etiā tresꝑſone ſunt vnum principiū creature: et vnaactōne creaturā ꝓducūt. ¶ Tercia opinio deſpū ſancto dānata fuit aliquoꝝ qͥ dixerūt: ꝙͥſpūs ſanctꝰ nō ſit eqͣlis pr̄i aut filio. Arguebant vero ſic. Dare ſe totū ſine ſui diminutione eſt ſumme potētie: hoc aūt p̄t pater: hoc p̄tfiliꝰ: nō autē ſpūs ſanctꝰ: nō enī pōt generarefiliū ſic̄ pr̄: nec p̄t ſpirare ſpm̄ ſanctū ſicutꝭ pater et filiꝰ ergo nō eſt illis eqͣlis. Ad hoc rn̄det Alex. in primo volumine ſumme. ꝙ ſicuteadē eſt potētia filij qua potuit generari q̄ eſtin patre qua potuit generare. Sic eadem eſtpotētia ſpūs ſancti qͥ p̄t dari .i. ſpirari qua patris ⁊ filij qͥ pn̄t dare .i. ſpirare. Un̄ Augꝰ. li.ꝯtra maximū inqͥt. Abſit vt ideo ſit potētiorpr̄ filio qꝛ creatorē genuit pater. filiꝰ nō genuit creatorē. Neqꝫ enī nō potuit ſꝫ nō oportuit .i. nō ex impotētia fecit ſed qꝛ ſibi nō ꝯueniebat. Similiter p̄t dici in ꝓpoſito. Si vero querat̉ vtrū artata ſiue ligata ſit potentiaꝓducendi in ꝑſona ſpūs ſancti. ꝓpter hoc ꝙnō p̄t exire in actū ꝓducēdi ꝑſonā ſicut p̄t inpatre ⁊ filio. Dicendū ꝙ nō immo ex ſummaꝑfectione ip̄iꝰ potētie eſt: qꝛ nō p̄t exire ī actūhmōi: qꝛ nō cōgrueret. Un̄ Anſelmus in monologion ait. Qui p̄t qd̓ ſibi nō ꝓdeſt et nōdebet: tātomagis aduerſitas ⁊ ꝑuerſitas pn̄tin illū. Sanctꝰ vero tho. pͥma ꝑte. q. xlij. dicit. ꝙ ſicut eadē eſſentia q̄ in patre eſt paternitas: in filio eſt filiatio. ita eadē eſt potētia quapater generat et qua filiꝰ generat̉. Un̄ verūeſt ꝙ quicqͥd p̄t pater pōt filiꝰ. Nō tn̄ ſequit̉ꝙ poſſit generare: nā generatio ſignificat relationē in diuinis: habet ergo eandē potētiāquā pater: ſed cū alia relatōne. qꝛ pr̄ hꝫ eā vtdans. Et hoc ſignificat̉ cū dicit̉ pr̄ p̄t generare: filiꝰ aūt habet eā vt accipiēs. ⁊ hoc ſignificatur cum dicit̉ poteſt generari. Idem dicendum eſt de ſpiritu ſancto reſpectu patriset filij.¶ Quid ſit miſſio in diuinis: et qualiter ſpiritus ſauctꝰ mittit̉ inuiſibiliter ⁊ viſibiliter: ⁊de cōgruitate tꝑis quo ſpūs datus fuit apoſtolis in ſigno viſibili.¶ Capitulū. ij.Ecundū myſteriū ꝯtemplandū de ſpiritu ſancto dicit̉ miſſionis. In quo trescōſiderationes faciemus.Prima dicit̉ quidditatis.¶ Secunda qualitatis.¶ Tercia temporalitatis.¶ Prima ꝯſideratio d̓r quidditatis: vbi qͥdſit miſſio ī diuiniſē aperiendū. Ad qd̓ ita aitRicardus in pͥmo di. xv. Miſſio eſt perſoneemanātis vel emanatōis ꝑſone ꝑ aliqͥd ſibiappropriatū actu vel habitu maīfeſtatio. Nāmiſſio reſpectu miſſi: duo hꝫ ex ſuo intellectuemanationē et manifeſtationē ꝑ effectū. Un̄Augꝰ. iiij. li. de trini. inqͥt. Mitti eſt cognoſci eſſe ab alio. Et qꝛ pater a nullo ideo nūqͣꝫdicit̉ miſſus. Sed vt iſta clariꝰ habeant̉ triain hac ꝑte dubia ſunt aperienda.¶ Primū vtrū ſit ponere miſſionē in diuinis.¶ Scd̓m vtrū miſſio ſit qͥd increatū vel creatū¶Terciū vtrum miſſio dicat̉ de deo ab eternovel ex tꝑe vel vtroqꝫ mō.¶ Ad primū dubiū rn̄det ſcriptura ſancta.Dicit̉ enī ad Galathas. iiij. c. Miſit diꝰ filium ſuū. Et ibidē. Miſit deꝰ ſpiritū filij ſuiin corda vr̄a. Et Io. iij. c. Nō enī miſit deusfiliū ſuū in mundū vt iudicet mundū. Et. vica. Miſit me viuēs pr̄. Et. viij. ca. Qui miſitme verax eſt. Et Io. xvi. ca. Cū venerit paraclitus quē ego mittā vobis. Ex qͥbus ⁊ ſimilibus ptꝫ ꝙ filius miſſus eſt etiā et ſpūs ſanctus. Cōtra hoc tn̄ quidā obijciunt. Primoqꝛ qͥ mittit̉ ab aliqͦ diſcedit ab eo ⁊ ad aliquēlocū de nouo vadit: ſed in diuinis nō p̄t eſſeloci mutatio cū deꝰ ſit vbiqꝫ: ergo in diuinisnō p̄t eſſe miſſio. Scd̓o omne qd̓ mittit̉ ſeꝑatur a mittēte: ſꝫ in diuinis nō eſt ponere ſeꝑationē vniꝰ ꝑſone ab alia: ergo nec miſſionē.Tercio nihil ꝑtinens ad inferioritatē et ſuperioritatē dicit̉ de vna ꝑſona reſpectu alteriꝰ.Unde dicit Damaſcenus ꝙ filius ſcd̓m ꝙdeus nō dicitur obediēs vel inobediens patri: ſubiectorū enim eſt hoc. Cum ergo ille qͥmittitur inquantū huius ſit inferior qͣꝫ ille qͥmittit. et ille qui mittit ſit ſuperior: nō dicuntur hmōi noīa mittere et mitti de vna ꝑſonareſpectu alterius. Ad ſoluenda huiuſmodiobiecta: notandum eſt ſcd̓m Bonauentū. inprimo. diſt. xv. ꝙ miſſio in his inferioribushabet reſpecum ad tria. ſcilicet ad principium: ad terminū: et ad miſſum. Ad principiūg