locato. Chriſtus aūt ꝑ reſurrectionē vitā immortalē ⁊ incorruptibilē inchoauit. locꝰ vero in quo habitamus eſt locus generatōniset corruptōis. ſed locus celeſtis eſt locus incorruptōnis. Iō ꝯgruenter xp̄s ad locū illūſe trāſtulit. Ad primū gͦ dicit tho. Ꝙ deuſ eſtqui poſſidet ſuū bonū ſine motu: qꝛ oīno immutabilis eſt. Quelibet aūt creatura eſt aliqͦmō mutabilis ẜm Augꝰ. viij. ſuꝑ Geneſim.ad lr̄am. Et qꝛ natura aſſumpta a filio dei remāſit creata. nō eſt incōueniēs ſi ei aliqͥs motus attribuat̉. Ad ſcd̓m rn̄det ſanctꝰ tho. Ꝙxp̄o aſcendēti nihil accreuit qͣꝫtū ad ea q̄ ſuntde eſſentia gl̓e ſiue ẜm corpꝰ ſiue ẜm aīaꝫ. Tn̄accreuit aliqͥd qͣꝫtū ad loci decentiā qd̓ eſt debene eſſe glorie. nō ꝙ corpori eiꝰ aliqͥd aut ꝑfectōis aut ꝯſeruatōis acquireret̉ ex corporeceleſti. ſed ſolummō ꝑ quandā decentiā. hocaūt aliquo mō ꝑtinebat ad eius gloriā. Et dehac decētia gaudiū quoddā habuit. nō qͥdeꝫꝙ tūc de nouo gaudere inciperet qn̄ in celumaſcēdit. ſed qꝛ nouo mō gauiſus eſt ſicut dere impleta. Ad terciū argumentuꝫ d̓r ꝙ licetpn̄tia corꝑalis eiꝰ fuiſſet ſubtracta nō tn̄ diitus decuraauinitatis. Adeſt inſuꝑ ſemꝑ nobiſcū in ſacramento altaris licet nō videat̉ oculis corꝑalibus. Ob qd̓ Mat. vlti. dū aſcendēdo diſcipulos relinquebat dixit. Ecce ego vobiſcūqadis iuſum oībus diebꝰ vſqꝫ ad ꝯſummatōꝫ ſeculi.Fuit cū apl̓is aſſiſtendo eis in oꝑibus miraculoſis. qꝛ vt dicit Marcꝰ vlti. Predicauerunt vbiqꝫ dn̄o cooperāte et ſermonē cōfirmante ſequētibꝰ ſignis. Aſſiſtit nobiſcū exiſtendo vt dictū eſt in ſacramento euchariſtievbi eſt xp̄s totus. Aſſiſtit etiā eccleſie ſꝑ ip̄aꝫuit cōueniedirigēdo ꝑ occultos inſtinctꝰ ſpūs ſancti vtſic nō deficiat fides petri. Propterea Augꝰ.in ſermone de aſcenſione ita pulcre loquit̉.Oīa chariſſimi q̄ dn̄s ieſus xp̄s in hoc mundo ſub fragilitate nr̄a miracula edidit nobisꝓficiūt. Qui dū humanā ꝯditionē ſyderibꝰimportauit. credētibꝰ celū patere poſſe monſtrauit. Et dū victorē eiuſdē mortis in celeſtia eleuauit victorē eiuſdē mortis qͦ ſequeremur oſtēdit. Aſcēſio gͦ dn̄i catholice fidei cōfirmatio fuit vt ſecuri impoſterū crederemꝰmiraculi ip̄ius donū. cuius in pn̄ti ꝑcepiſſemus effectū. et fidelis qͥſqꝫ cū iā tāta ꝑceperitꝑ ea q̄ agnoſcit p̄ſtita diſcat ſꝑare ꝓmiſſa. acdei ſui p̄terita pn̄tiqꝫ bonitate qͣſi futuroꝝ teneat cautionē. hec Augꝰ. Tercio aſcēſio xp̄ifuit ꝯgrue celebrata reſpectu termini. qꝛ aſcēdit ſuꝑ oēm creaturā tā ſpiritualē qͣꝫ etiā corporalē. Ex qͦ apl̓s ad Ephe. iiij. c. ait. Qui deſcendit ip̄e eſt et qͥ aſcēdit ſuꝑ oēs celos vt impleret oīa ẜm Nico. de lira ſuꝑ hoc paſſu nōeſt intelligendū ꝙ aſcenderit totaliter ſuꝑ celum empireū vbi nullus eſt locus nec creatura aliqua. Sed ꝙ aſcenderit ad ꝑtē digniorē celi empirei. qd̓ eſt locus beatoꝝ et celū ſupremū. locus aūt ille debet̉ etiā ſubſtātijs ſpiritualibꝰ ẜm quandā ꝯgruentiā qꝛ ille ſubſtantie ſunt ſup̄me in ordine ſubſtātiarū. Ettn̄ xp̄s aſcēdit ſuꝑ oēs ſubſtātias ſpiritualeset ſupra oēs ordines angeloꝝ nec eſt incōueniens corpꝰ xp̄i p̄poni ſubſtātijs ſpūalibuscū ſpūs ſimplicit̓ nobilior ſit oī corꝑe. Quiavt inqͥt ſanctꝰ tho. Licet corpus iſtud ꝯſiderando cōditionem nature corporee ſit infraſubſtātias ſpūales. Cōſiderando tn̄ dignitatē vnionis qua eſt ꝑſonaliter deo ꝯiunctū excellit nobilitatē ⁊ p̄eminentiā oīm ſubſtātiarum ſpiritualiū et oīm angeloꝝ.¶ Qualiter xp̄s aſcendit cū poteſtate et magnificentia vidētibus patēter diſcipulis.¶ Capitulū terciū.Erciū myſteriū ꝯtemplandū de aſcenſione xp̄i d̓r qualitatis. In quo ꝑſcrutari debemus qualiter xp̄s aſcendit. Ad qd̓ dicimus qꝛ aſcēdit tripliciter.¶ Primo potenter.Secundo magnifice.¶ Tercio patenter.¶ Primo aſcēdit potēter vbi tres. difficultates oriunt̉. Primo vtꝝ aſcēdere ꝯueniat xp̄oẜm diuinā naturā. Ad hoc ita rn̄det ſanctꝰtho. vbi. sͣ. ꝙ li ẜm duo p̄t notare .ſ. ꝯditionēaſcendētis: ⁊ cām aſcenſionis. Primo mō nōp̄t ꝯuenire xp̄o ẜm ꝯditionē diuine nature.tū qꝛ nihil eſt diuinitate altiꝰ qͦ poſſit aſcēdere. tū qꝛ aſcēſio eſt motꝰ localis qͥ diuine nature nō cōpetit q̄ eſt immobilis ⁊ inlocalis.Sed ꝑ hunc modū ꝯpetit xp̄o ẜm humanānaturā q̄ cōtinet̉ loco ⁊ motui ſubiacet. Itaqꝫ xp̄s aſcēdit in celū ẜm ꝙ hō nō ẜm ꝙ deꝰ.Si vero li ſcd̓m dicat cauſam aſcēſionis cūxp̄s ex virtute diuina in celū aſcēderit. dicimus ꝙ aſcēdit ẜm ꝙ deus. Scd̓a facultasvtrū aſcēdit ꝓpria ꝟ̓tute. Ad illud tho. dicit.Ꝙ cū ī xp̄o ſit duplex natura. diuina .ſ. ⁊ humana ẜm vtrāqꝫ accipi p̄t ꝓpria virtꝰ. Xp̄usergo aſcēdit ꝓpria virtute diuina. de virtutevero humana diſtinguit tho. ꝙ hoc pōt dupliciter accipi. Una quidē eſt virtus naturalis q̄ ꝓcedit ex principijs nature et hac xp̄snō aſcendit: Alia aūt virtus eſt glorie ſcd̓mquā xp̄s in celū aſcendit. Cuius quidē virtutis rationē quidā accipiūt ex natura quinteeſſentie q̄ eſt lux vt dicūt quā ponūt eē de cōpoſitōne corꝑis hūani ⁊ ꝑ eā elemēta ꝯtrariah iij