cōciliari in vnū. Ita ꝙ in ſtatu huius mortalitatis natura elemētaris in corꝑibꝰ hūanis dn̄atur. Et iō ẜm naturā elemēti p̄dominantis corpꝰ humanū naturali virtute deorſum fert̉. In ſtatu aūt glorie p̄dominabit̉ natura celeſtis ẜm cuius inclinationē ⁊ virtutēcorpꝰ xp̄i et alia ſanctoꝝ corꝑa ferunt̉ in celūAlij vero aſſignāt rationē p̄dicte virtutis exꝑte aīe glorificate ex cuius redundantia glorificabit̉ corpus. vt dicit Augꝰ. ad dioſcoꝝ.et. xxij. li. de ciui. dei. Erat enī tāta obediētiacorꝑis glorioſi ad aīaꝫ beatā: vt vbi volet ſpiritus ibi erit ꝓtinus corpus: licet ergo aſcendere ſurſum ſit ꝯtra naturā humani corꝑisẜm ſtatum pn̄tis vite tn̄ nō erit ꝯtra naturācorꝑis glorioſi cuius tota natura erit oīnoſubiecta ſpiritui. Tercia difficultas eſt. Ancorpus xp̄i et qd̓cūqꝫ glorioſum poſſit localiter moueri in inſtanti cū in tali motu operet̉virtus diuina. Ad hoc rn̄det Alex. et tho. ꝙlicet virtus diuina ſit infinita qͣꝫtū eſt ex ꝑteoperātis. tn̄ effectus illiꝰ virtutis recipit̉ inrebꝰ ẜm capacitatē earū et diſpoſitionē. Corpus aūt nō eſt capax vt ī inſtati localiter moueat̉ qꝛ o portet ꝙ cōmiſceat̉ ſe ſpacio ẜm cuius diuiſionē diuidit̉ tꝑs vt d̓r. vi. phyſicoꝝUeruntū licet corpus xp̄i nō fuerit motū ininſtanti de terra ad celū nihilominꝰ motusille fuit ſatis velox atqꝫ feſtinꝰ dū eadē die deterra euolauit ad empireū. qd̓ eſt ſupͣ oēs celos. Refert enī Rabi moiſes maximus ph̓sꝙ quilibet circulus cuiuſlibet planete habettm̄ ſpaciū qͣꝫtū poſſet aliqͥs ire de via planain quingentis annis. Et diſtātia inter celū ⁊celū .i. inter circulū et circulū eſt ſil̓r vt dicitvia quingentoꝝ annoꝝ. et iō cū ſint ſeptē celi erit ẜm ip̄m a centro terre vſqꝫ ad cōcauūceli ſaturni qd̓ eſt ſeptimū celū via multorūmiliū annoꝝ .i. tm̄ ſpaciū qͣꝫtū de via planaaliqͥs iret in multis milibꝰ annis ſi tm̄ viueret: ita tn̄ ꝙ iter vniꝰ cuiuſlibet diei ſint quadraginta miliaria. Qd̓ ſi verū eſt nouit deꝰ.Clarū tn̄ eſſe p̄t ꝙ ſatis lōga diſtātia eſt a terra vſqꝫ ad celuꝫ empireū qꝛ corpora celeſtiaſol et luna cū excedāt in quātitate oīa elementa tn̄ ita ꝑua vident̉. ¶ Secūdo aſcēdit xp̄smagnifice cū tripudio ⁊ leticia angeloꝝ. Sienī beatiſſimi ſpūs illi alios ſanctos ad celūeuntes cū exultatōe recipiūt. qͣꝫto magꝭ regiregū ſeſe oēs obſequioſos reuerētiſſimos aciocundiſſimos exhibuerūt. Ex illis vtiqꝫ fuerūt duo illi de qͥbus diximꝰ in primo myſterio: ꝙ aſtiterūt iuxta diſcipulos in veſtibꝰ albis. Sed hoc loco interponendā duco Gregorij ſententiā qͥ in omelia inqͥt. Querendūeſt quidnā ſit ꝙ nato dn̄o angeli apparuerūtet tn̄ nō legunt̉ in veſtibus albis apparuiſſe.Aſcendēte aūt miſſi angeli in albis veſtibuslegunt̉ apparuiſſe. In albis veſtibꝰ gaudiūet ſolēnitas mētis attendit̉. qꝛ magna tūc ſolennitas angelis facta eſt cū celū deus hō penetrauit. Quia naſcēte dn̄o videbat̉ diuinitas humiliata: aſcendēte vero eſt hūanitas exaltata. Albe etenī veſtes exaltatōi magis cōgruunt qͣꝫ humiliationi. In aſcenſione ergoeius angeli in albis veſtibꝰ videri debuerūtqꝛ qͥ in humanitate ſua apparuit deꝰ humiliſin aſcēſione ſua oſtēſus eſt deꝰ ſublimis. hecille. Ad triumplū iam xp̄i redeamꝰ et cogitemus qͣꝫ ſtupendū qͣꝫqꝫ mirabile fuit ſpectaculum illud: qn̄ cū glorificata carne ſua regnaceleſtia penetrauit. Superauerat hoſtes: terruerat demones: ⁊ preda innumerabiliū ſanctorū eduxerat de inferno: ꝓſtrauerat mortēquā ſua morte deſtruxit: ⁊ ad pr̄is dexterā ſeſſurus ꝓficiſcebat̉. Nō talis nec tātus fuit illorū triumphꝰ quoꝝ hiſtoria romana meminit qꝛ iā perijt memoria eoꝝ cū ſonitu: ſed ieſus xp̄s in eternū ꝑmanet. Rem grandē pleriqꝫ putāt dū legūt vel audiūt: ꝙ ceſar poſt totvictorias ⁊ finē belloꝝ ciuiliū: mortēqꝫ pompei: dū redijt ad vrbē ẜm Suetōniū vno mēſe ſed interiectis diebꝰ quinquies triumphauit. Primo de gallia ⁊ britannia. Secūdo deegypto. Tercio de farnate et ponto. Quartode iuba et africa. Quinto et vltimo de hiſpania. Alij nō ſine maxima voluptate ꝯmemorant q̄ de qͣꝫpluribꝰ ad eoꝝ laudem cōſcriptaſunt qͥ ob reipublice libertatē: hoſtes rebelleſqꝫ Romanoꝝ domuerūt. Scribit nāqꝫ Plinius in li. de viris illuſtribꝰ. et Eutropiꝰ li.iiij. ꝙ Arilius metellus dictus macedonicꝰa deuicta macedonia philippū macedonie regem circa tempora qͥbus carthago euerſa eſtduxit ad vrbē: et triumphans ante currū vinctū trahi fecit. Metellus filius eius dictuscreticus ſcd̓m Oroſiū ⁊ Eutropiū. qꝛ Cretāromano populo ſubiugauit: reuerſus romātriumphauit. Papirius qͥ lucius papiriuscurſor ẜm Titū liuiū. qꝛ ſamnitū duriciamprelijs fregit ⁊ adeo clare cuncta geſſit ꝙ Eutropius et Oroſius dicant ꝙ romani huncAlexandro magno ducē parē eſſe putabantſi Aſia domita ī Europā arma tentaſſet. Romam rediēs poſt debellatos hoſtes triūphauit. Papirius filius eius cōſul adhuc cōtraſamnites qui aquiloniā ciuitatē eoꝝ cepit expugnauitqꝫ aliā ciuitatē illorum fortiſſimāẜm Titū liuiū: poſt romā rediens triumphauit. Octauianꝰ vt refert Oroſius ⁊ Eutropiꝰ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten