Q. lexaltauit me. Et pͣs. cxxxvij. Saluū me fecitdextera tua. Et Eſa. xlviij. ca. Dextera meamenſa eſt celos Et Abacuc. ij. c. Circūdabitte calix dextere dn̄i. Scd̓a veritas. Ꝙ cū dicimus xp̄m ad dexterā pr̄is ſedere nō intelligimus ꝑ dexterā aliqͥd corꝑale. Sꝫ locutioeſt metaphorica qͣles ⁊ alie cū dicimꝰ oculosdn̄i. brachiū dn̄i et ſil̓ia. ꝑ q̄ deſignant̉ ſpirituales ꝓprietates ſiue oꝑatōes diuine. HincDamaſcenus. in. iij. ſuarū ſnīaꝝ ait. Nō localē dexterā pr̄is dicimꝰ. qualiter enī qͥ incircūſcriptibilis eſt localē adipiſcet̉ dexterā. Tercia veritas ꝙ noīe dextere intelligunt̉ tria .ſ.gloria diuinitatꝭ. beatitudo. et iudiciaria poteſtas. Ex qͦ ẜm Augꝰ. li. de ſimbolo. et Damaſce. Sedere ad dexterā pr̄is nil aliud eſtniſi cū patre hr̄e gloriā diuinitatis ⁊ beatitudinē et iudiciaria poteſtatē ⁊ hoc incōmutabiliter et regaliter. Un̄ Damaſce. inqͥt. Dexterā pr̄is dicimꝰ gloriā et honorē diuinitatꝭin qua dei filius extitit ante ſecula vt deus etpatri cōſubſtantialis. Scd̓m vero Tho. iij.ꝑte. q. lvij. Hec p̄poſitio ad vel in cū dicimꝰad dexterā vel in dextris ſolā diſtinctionē ꝑſonalē importat ⁊ originis ordinē. nō autemgradū nature vel dignitatis. qͥ nullus eſt indiuinis ꝑſonis. qꝛ ẜm Athanaſiū. tres ꝑſonecoeterne ſibi ſunt et coeqͣles. Et ſic ſoluimꝰprimū obiectū oſtendētes ꝙ non d̓r dexteracorꝑaliter de deo. Ad ẜm ꝟ̓o rn̄det Augꝰ. īli. de ſimbolo. In illa beatitudine oīa dextera ſunt. qꝛ nulla eſt ibi miſeria. veruntū vt inid vocat cūſedea decirquit tho. vbi sͣ. nullo mō p̄t dici ꝙ pr̄ ſedeatad dexterā filij vel ſpūs ſancti qꝛ filiꝰ et ſpiritus ſanctꝰ trahūt originē a pr̄e. et nō ecōuerſo. Sꝫ ſpūs ſanctꝰ ꝓprie p̄t dici ſedere ad dexterā pr̄īs vel filij ẜm ſenſuꝫ p̄dictū. Ueruntn̄ ẜm quandā appropriationē attribuit̉ filioeqͣlitas. Un̄ Augꝰ. ait. In pr̄e eſt vnitas. infilio equalitas. in ſpū ſancto vnitatis eqͣlitatiſqꝫ cōnexio. Cōfirmat hanc ſnīam Alex. iniij. ſumme. vbi ait. Sedere ad dexterā pr̄isimportat diſtinctionē ꝑſonarū et equalitatēꝑſone ad ꝑſonā in gloria et honore. ſed ſic ſehꝫ ſpūs ſanctꝰ ad pr̄em. gͦ ei ꝯuenit ſedere addexterā pr̄is. Sꝫ de eqͣlitate dupliciter loqͥpoſſumus .ſ. ꝓprie vel ꝑ appropriationē ẜm ꝙꝓprie ſumit̉ nō dicit aliud eqͣlitas in diuinisniſi diuinā eſſentiā vel virtutē q̄ nō eſt maiorin ꝑſonis in vna qͣꝫ in alia ſed vna eadē in qͣcoequant̉ perſone. hoc mō eſt vna equalitasin diuinis ꝑſonis ſic̄ vna eſſentia. Alio mōſumit̉ equalitas in diuinis ẜm appropriationē. et ſic appropriat̉ filio. Ad ſecundū obiectū dicimus ꝙ viſio ſtepham fuit eodē mō qͦxp̄s auxiliū ſibi p̄ſtare iā erat paratꝰ. UndeGrego. in omel̓. inqͥt. Sedere iudicantis eſtſtare vero pugnātis vel adiuuātis. Stephanus gͦ in labore certaminis poſitꝰ ſtantē vidit quē adiutorē habuit. Sed hūc poſt aſcēſionē marcus ſedere deſcribit. qꝛ poſt aſſumptōis ſue gloriā iudex in fine videbit̉. ¶ Secundū dubiū erat vtrū ſedere ad dexterā patris ꝯueniat xp̄o ẜm ꝙ hō. Et ad hoc dicūtſanctꝰ Tho. et Alex. Ꝙ cū noīe dextre intelligant̉ tria ſupͣdicta .ſ. gl̓ia diuinitatis beatitudo ⁊ iudiciaria ptās hec p̄poſitio ad quēdā ad dexterā acceſſum ſignificat. in qͦ deſignat̉ ꝯuenientia cū quadā diſtinctōe. qd̓ p̄teſſe tripliciter. Primo vt ſit ꝯueniētia in natura et diſtinctio in ꝑſona. Et ſic xp̄s ẜm ꝙfilius dei ſedet ad dexterā pr̄is qꝛ hꝫ eandeꝫnaturā cū pr̄e. Un̄ gl̓ia diuinitatꝭ beatitudoet iudiciaria ptās ꝯueniūt eſſentialit̓ filio ſic̄et pr̄i: ⁊ hͦ eſt eē in eqͣlitate pr̄is. Scd̓o p̄t intelligi ẜm gratiā vnionis q̄ importat ecōuerſo diſtinctōꝫ nature et vnitatē ſuppoſiti ſiueꝑſone. Et ẜm hoc xp̄s ẜm ꝙ hō eſt filius deiet ꝑ ꝯſequēs ſedet ad dexterā pr̄is ẜm equalitatē honoriſ inqͣꝫtū eodē honore veneramurip̄m filiū dei cū eadē natura aſſumpta. hūanitas quidē xp̄i ẜm ꝯditionē ſue nature nō hꝫgloriā vel honorē diuinitatis quā tn̄ hꝫ rōneꝑſone cui vnit̉. Un̄ Damaſce. ait. In gloriadiuinitatis dei filius exiſtēs an̄ ſecula vt deꝰet pr̄i cōſubſtantialis ſedet cum glorificata eicarne eiꝰ. Adorat̉ enī vna īpoſtaſis vna adoratione eius cū carne eiꝰ ab oī creatura. Tercio p̄t intelligi ẜm ꝙ hō ẜm ꝯditionē natureet hoc ẜm gr̄am habitualē q̄ abundantior eſtin xp̄o p̄ oībus alijs creaturis. intm̄ ꝙ ipſanatura hūana in xp̄o beatior eſt et ſuꝑ oēs alias creaturas hn̄s regulā et iudiciariā ptātem. ⁊ ſic eē in eqͣlitate pr̄is nō ꝑtinet ad ip̄aꝫnaturā humana xp̄i ſꝫ ſolū ad ꝑſonā aſſumētē. Nihilominꝰ ſic ẜm ꝙ hō ſedet ad dexterāpr̄is .i. ẜm Auguſti. in bonis paternis potioribꝰ p̄ ceteris creaturꝭ. qꝛ oēs alias creaturasp̄cellit in beatitudīe ⁊ iudiciaria ptāte vt p̄dictū eſt. ¶ Terciū dubiū erat vtrū alijs a xp̄ocōueniat ſedere ad dexterā pr̄is. Nā Augꝰ.dicit in li. de ſimbolo. Sedere ad dexterā eſthabitare in eiꝰ beatitudīe. Sꝫ oēs electi ſūtbtī. gͦ oēs ſedēt ad dexterā: Qd̓ cōfirmari p̄tꝑ illud Matth̓. xxv. Statuet oues quidē adextris. Cōtrariū tn̄ videt̉ eſſe ex eo ꝙ apl̓sad Hebre. i. c. ait. Cui aliqn̄ angelorū dixit.ſede a dextris meiſ. quaſi dicat nulli. Rn̄detergo ſanctꝰ tho. Ꝙ xp̄s ſedet ad dexterā pr̄isinqͣꝫtum ẜm diuinā natura eſt in equalitateh ij