ratione principali ꝓbare illā cōtendemus.¶ Prima rō dicit̉ gr̄e plenitudo.¶ Secunda malitie cōſuetudo.¶ Tercia exemploꝝ multitudo.¶ De plenitudine gratie xp̄i qua illiꝰ aīa fulgebat oī mundicia et ſanctitate.¶ Capitulum primū.Prima rō qua ꝓbamus innocentiāxp̄i d̓r gratie plenitudo. Fuit nāqꝫ anima eius plena gr̄a. Un̄ ſcribit̉ Iohannis .i. ca. Uerbū caro factū eſt et habitauit in nobis. Et vidimus gloriā eius gloriāqͣſi vnigeniti a patre plenū gratie ⁊ veritatisQuare vt diximus in ſuperioribꝰ nec peccauit nec peccare potuit. Sciendū tn̄ ẜm theologoꝝ doctrina et p̄cipue Alexandri de alesin. iij. volumine ſumme. ꝙ in xp̄o diſtinguit̉triplex gratia.¶ Prima dicit̉ vnionis.¶ Secunda capitis.¶ Tercia ſingularis ſanctitatis.¶ Prima eſt gratia vnionis de qua dicit Auguſti. Maior gratia nō p̄t cogitari qͣꝫ ꝙ filihoīs fit filius dei. Ratio huius gratie eſt qꝛnō poſſibile ip̄i creature humane ꝑ donū cōditionis nature. ꝙ eleuet̉ et diſponat̉ ad diuinam vnionē. Et ideo neceſſaria eſt ei gratia que eleuet et diſponat ip̄m ad vnionē deitatis. hanc aūt gratiā dicimus vnionis quein xp̄o fuit ꝑfectiſſima ẜm rationē cauſe finalis. Nam vltimꝰ effectus gratie eſt nos vnire deo. Sed in alijs a xp̄o talis vnio fit ꝑ cognitionē et amorē. In xp̄o vero nō ſolū percognitionē et amore. ſed etiā in vnitate ꝑſone. vt ſic idē filius qui et filius dei. et hec eſtmaior vnio q̄ poſſit eſſe vl̓ excogitari. Undeiſte eſt effectus pleniſſimꝰ qͥ poſſit eſſe gratie.¶ Secūda gratia q̄ eſt in xp̄o dicit̉ capitisẜm quā eſt caput eccleſie etiā ẜm humanamnaturā. Un̄ ad Epheẜ. i. c. dicit apl̓s. Ip̄mdedit caput ſuꝑ oēm eccleſiā q̄ eſt corpus eiꝰhec vero gratia fuit in xp̄o plena ẜm rōnemcauſe efficientis. Nā ſicut quedā luminariaꝑficiunt̉ ſuo lumine ſolū et nō habent poteſtatem influendi ſuū lumen alijs. ſicut ptꝫ decarbone. Quedā vero nō ſolū retinent ſuū lumen in ſe. ſed ip̄m influunt et illuminant aliacorpora. Sicut patet de flamma. Ita gratiaxp̄i radiat ab ip̄o ad alios. non aut gratia inalijs ſanctis. ſed tm̄ ꝑficit ip̄oꝝ aīas. nec habent poteſtatē influendi ip̄am. Et ꝓpter hocſicut lumen in flamia dicit̉ lumē plenū. lumen vero in carbone dicit̉ ſemiplenū. ita gratia in xp̄o ẜm quā eſt caput debet dici gratiaplena. In alijs vero ſanctis reſpectu eiꝰ gratia ſemiplena. Unde Hugo in libro de ſacramentis ait. Sicut ſpiritus hoīs mediāte capite ad mēbra deſcendit viuificanda. ſic ſpiritus ſanctus ꝑ xp̄m venit ad xp̄ianos cuiꝰplenitudo quidē exiſtit in capite. participatio vero in mēbris. Notandū tn̄ hic ꝙ influentia gratie a deo eſt dupliciter ſine medio ⁊per mediū. Sine medio xp̄s ẜm ꝙ deus immediate eſt dator gratie auctoritate ⁊ in ꝓpriarōne efficiētis. ꝑ mediū xp̄s ẜm ꝙ homo eſtdator gratie multis modis. Eſt enī mediū ꝑmodū fidei. ꝑ modū meriti. ꝑ modū deſiderijſiue orōnis. et ꝑ modū diſpoſitōis. Eſt enimxp̄s primo mediū per modū fidei ꝓut ip̄e cōſideratur in fide Nam fides q̄ de ip̄o ſiue dedeo hoīe eſt diſponit immediate aīaꝫ ad gratiā īmo impoſſibile fuit ſine fide illa aliquēgratū eſſe deo. Propter hoc dixit pr̄ Math.iij. et. xvij. ca. Hic eſt filius meus dilectus inqͦ mihi bn̄ complacui. Ibi gloſa. i. ꝑ ip̄m alijmihi placēt. Et Augꝰ. Sine fide mediatoris nullus vnqͣꝫ placuit deo. Similiter xp̄seſt quoddā mediū ꝑ modū meriti qꝛ ꝑ paſſionem ſuā meruit a patre vt daret̉ gratia oībꝰcredentibꝰ in ip̄m et amātibus ip̄m. Adhucꝑ modū deſiderij eſt quoddā mediū. qꝛ oībꝰcredentibus orat gratiā et deſiderat. Un̄ Iohannes pͥma ſua canonica ca. i. Aduocatuꝫhabemꝰ apud deū ⁊ patrē dn̄m noſtrū ieſumxp̄m. Ip̄e ergo eſt mediū ſicut aduocatus etorans vt det̉ nobis gratia. Inſuꝑ eſt mediūꝑ modū diſpoſitōis qͣꝫtum ad naturā. qꝛ tota humana natura an incarnatōꝫ erat dignaodio ⁊ reprobatōe ꝑ peccatū originale. Sedcū fuit humana natura aſſumpta a filio dei īvnitate ꝑſone diſponebat̉ rōne p̄deſtinatorūad gratiā diſpoſitōe cōgruitatis ſiue dignitatis. Sicut gͦ ꝑ vnū hoīem fuit lapſa. ita ꝑvnū hoīem deū .ſ. xp̄m ꝑ vnionē cum deitatefuit diſpoſita ad iuſtificatiōꝫ. ¶ Tercia gr̄aque eſt in xp̄o dicit̉ ſingularis ſanctitatis q̄fuit in eo plena ẜm rationem cauſe formalisplene informans aīam xp̄i et pleniſſime oēsvires eius qͣꝫtum ad oēs actus ip̄arum. quiain ip̄a aīa xp̄i eſt gratia cognitionis et veritatis omniū. Et hec ꝑficit qͣꝫtum ad actum rationis. Et ꝑficit qͣꝫtum ad actū cōcupiſcibilis qui eſt amor bonitatꝭ. Et etiā ꝑficit qͣꝫtūadzelū iraſcibilis. In alijs vero ſanctis licꝫinformaret ẜm excellentiā ad vnū actum nōtn̄ad oēs actus. Et cū in alijs ſanctis ſit p̄eminentia reſpectu alicuius doni. In xp̄o tn̄eſt p̄eminentia reſpectu oīm donoꝝ. quia nōhabet gratiā ad vnū actum gratie tm̄: ſed adomnes. Et hoc eſt qd̓ dicit Augꝰ. ꝙ accepit