gratiā totaliter et vniuerſaliter. Unde cōꝑaratio gratie xp̄i ad gratias alioꝝ ẜm plenitudinē et ꝑfectionē eſt ẜm ꝙ cōparat̉ figura circuli ad figuras alias angulares. Circulusenī eſt capaciſſima figura reſpectu aliarū: itagratia xp̄i capaciſſima ē. Capax qͥppe eſt oīsactꝰ cuiuſlibet virtutis qd̓ nō eſt in alijs gratijs ſanctoꝝ. Cōtra iſta poſſꝫ qͥs arguēdo dicere. Ꝙ in xp̄o nō fuit plenitudo gr̄e. Nā inxp̄o hoīe nō fuerūt oēs virtutes. Sed nō eſtplenitudo gratie ſine plenitudine oīm virtutū. ergo in ip̄o nō fuit pleniſſima gratia. Nāin ip̄o nō fuit liberalitas et magnificētia. qꝛhe virtutes hn̄t actū ſuū circa diuitias quasxp̄s ꝯtempſit. Scd̓o nō fuit in ip̄o temperātia ⁊ ꝯtinētia. qꝛ he ſunt ꝯͣ ꝯcupiſcētias prauas q̄ in xp̄o nō fuerunt. Tercio ẜm ph̓m invij. ethi. Uirtus diuidit̉ ꝯͣ quendā heroicūſiue diuinū habitū qui attribuit̉ hoībꝰ diuinis. hoc autē maxime cōuenit xp̄o. ergo nonhabuit virtutes ſed aliqͥd altiꝰ virtute. Hisrn̄det ſantꝰ tho. iij. ꝑte. q. vij. Ꝙ ſicut gratiareſpicit eſſentiam anime. ita virtus reſpiciteius potentiā. Unde oportet ꝙ ſicut potentie deriuantur ab eius eſſentia. ita virtutesſint deriuatōes quedā gr̄e. Quāto aūt aliqd̓principiū eſt ꝑfectius tāto magis imprimitſuos effectꝰ Un̄ cū gr̄a xp̄i fuerit ꝑfectiſſimacōſequēs eſt ꝙ ex ip̄a ꝓceſſerint virtutes adꝑficiendū ſingulas potētias aīe qͣꝫtū ad oēsaīe actus. Et ita xp̄us habuit oēs virtutes.Ad illud vero qd̓ inducebat̉ de liberalitate.dicendū ꝙ liberalitas et magnificētia ꝯmendant̉ circa diuitias inqͣꝫtū aliqͥs nō tm̄ exiſtimat diuitias ꝙ velit eas retinere p̄termittendo id qd̓ fieri oportet. Ille aūt minime diuitias extimat qͥ penitus eas ꝯtemnit ⁊ abijcitꝓpter ꝑfectōis amorē. Et ideo in hoc ꝙ xp̄soēs diuitias ꝯtempſit. on̄dit ī ſe ſummū gradum liberalitatis et magnificentie. licet autēliberalitatis actū exercuerit ẜm ꝙ ſibi cōueniens erat faciēdo pauperibꝰ erogari q̄ ſibidabant̉. Ad illud vero qd̓ tangebat̉ de tēperantia dicit ſanctꝰ tho. ꝙ licet xp̄s ꝯcupiſcētias prauas nō habuerit. ꝓpter hoc tn̄ nō excludit quin habuerit temperantiā. q̄ tāto ꝑfectior eſt in hoīe qͣꝫto magis prauis cōcupiſcentijs caret. Un̄ ẜm ph̓m. vij. ethi. Temperatus in hoc differta ꝯtinente. ꝙ temperatus nō hꝫ prauas ꝯcupiſcentias qͣs ꝯtinenspatit̉. vn̄ ſic accipiēdo cōtinentiā ſicut ph̓saccipit. ex hocip̄o xp̄s ꝙ habuit oēm virtutēnō habuit ꝯtinentiā q̄ nō eſt virtus ſed aliquid minus virtute. Ad aliud inſuꝑ qd̓ dicebat̉ de habitu heroico. Rn̄detur ꝙ habit̉ille heroicus vel diuinus nō differt a virtute cōiter dicta. niſi ẜm ꝑfectiorē modū inqͣꝫtūſ. aliqͥs eſt diſpoſitus ad bonū quodā altiorimō qͣꝫ cōiter oībus cōpetat. Unde ꝑ hoc nōoſtendit̉ ꝙ xp̄s nō habuit virtutes. ſed ꝙ habuit eas ꝑfectiſſime vltra cōmunē modū. ſicut etiā Plotinus poſuit quendā ſublimemmodū virtutuꝫ: quas eſſe dixit purgati animi. Sed adhuc dubitat̉ de fide ſpe et penitētia que nō vident̉ fuiſſe in chriſto. Nā fideseſt cum viſione enigmatica. Chriſtus verovidebat ſine enigmate. Et ſpes ē expectatiofuture beatitudinis que nō habet̉. Ip̄e autēiam beatitudinē habebat et nō expectabat eāPenitentia eſt virtus qua cōmiſſa cum emēdationis ꝓpoſito plangimus et odimus qd̓xp̄o cōuenire nō poteſt. Rn̄det ad hoc Alex.de ales ꝙ ſunt quedā dona gratuita cum imperfectione. Quedā que nō dicunt imperfectionē. Fides ergo eſt donū gratuitū cū imperfectione. Nam aſſentit veritati quā nō videt. hoc qd̓ dico aſſentire veritati ꝑfectioniseſt. Sed hoc qd̓ dico quā nō videt̉ imperfectōnis. Spes etiā heret ſummo bono illudexpectando. Expectare imꝑfectionis eſt. ſedherere ſummo bono ꝑfectionis. Similiterpnīa eſt donū gratuitū cū imꝑfectōe. penitētia nāqꝫ cōſiſtit in deteſtatione mali qd̓ commiſſum eſt. deteſtatio mali dicit ꝑfectionē. ſꝫqd̓ cōmiſſuꝫ eſt dicit imperfectionē. Cū ergoin ip̄a gratia q̄ eſt plena immo pleniſſima ſicut eſt gr̄a xp̄i nulla ſit imꝑfectio. ptꝫ ꝙ nondebuerūt in ip̄o eſſe dona gratiarū cū imꝑfectione rōne ſue ꝑfectōis. Et ꝓpter hoc nec fides in rōne fidei nec ſpes in rōne ſpei. nec penitentia in rōne pnīe debuerūt eſſe in xp̄o. qꝛſub rōnibus iſtis dicūt imperfectionē. Sedillud ſoluꝫ qd̓ erat ꝑfectū in iſtis donis fuitin xp̄o. In ip̄o enī fuit aſſenſus prime veritati qd̓ eſt ꝑfectionis in fide. Sed illud qd̓ eſtimꝑfectōis nō fuit in ip̄o .ſ. cognitio enigmatica. Similiter in ip̄o fuit maxime qd̓ eſt ꝑfectōnis in ſpe .ſ. adheſio cū ſummo bono. ſꝫnō cū illa imperfectōne q̄ eſt expectatio boniqd̓ nō habet. Sic etiā qd̓ eſt ꝑfectionis in penitentia fuit maxime in ip̄o. qꝛ nunqͣꝫ aliqͥstantū potuit deteſtari peccatū qͣꝫtū ip̄e deteſtabat̉ qm̄ nunqͣꝫ aliqͥs habuit tantā oppoſitionē volūtatis ad malū. Semꝑ ergo qd̓ eſtperfectionis gratie et plenitudinis eſt in grāabſoluta ſiue ſingularis ſanctitatis ipſiuschriſti. ergo in ip̄o ẜm ꝑfectionē oēs virtuteſoēs gratie gratis date ⁊ oīa dona ſpūs ſanctiUeruntū aliqui dubitāt an in xp̄o fuerit donū timoris. qꝛ Iohānes prima ſua canonicaf i