Druckschrift 
Sermones de laudibus sanctorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

nis nihil eſt diuerſum nihil alienū nihil ſeparabile. filiꝰ eſt aliūs a pr̄e. Ueruntūcōtrariū videt̉ eſſe. qꝛ Augꝰ. in li. de fide adpetrū ait. Una eſſentiā pr̄īs filij et ſpūs ſctīin eſt aliud pr̄ aliud filiꝰ aliud ſpūs ſanctus. qͣꝫuis ꝑſonalit̓ ſit aliꝰ pr̄ alius filiꝰ aliꝰſpūs ſanctꝰ. Ad intelligendā itaqꝫ veritatemdicit ſanctꝰ Tho. i. ꝑte. q. xxxi. ex verbisinordinate ꝓlatis incurrit̉ hereſis. Ideode trinitate loqͥmur cautela modeſtia eſtagendū. qꝛ vt Augꝰ. dicit in. i. de trini. Necꝑiculoſius alicubi errat̉. nec laborioſius aliquid querit̉ nec fructuoſius inuenit̉. Oportet autē in his de trinitate loquimur duoserrores oppoſitos cauere. inter vtrunqꝫ tꝑateꝓcedentes .ſ. errorē Arrij. qui poſuit trinitate ꝑſonarū trinitatē ſubſtantiaꝝ. Et errorēSabellij poſuit vnitate eſſentie vnitatēꝑſone. Ad vitandū ergo errorē vitare debemus in diuinis nomē diuerſitatis differētie ne tollat̉ vnitas eſſentie. Poſſumꝰ aūt vtinoīe diſtinctōnis ꝓpter oppoſitionē relatiuā.Et ſic ſi qn̄ inueniret̉ nomē diuerſitatis veldr̄e ſumendū eſt diſtinctōe. Ne aūt tollat̉ſimplicitas diuine eſſentie vitandū eſt nomēſeꝑatōis vel diuiſionis eſt totius in ꝑtes.Ne tollat̉ equalitas vitandū eſt nomē diſparitatis. Ne tollat̉ ſimilitudo: vitandū eſt nomen alieni vel diſcrepātis. Ad vitandū erro Sabellij vitare debemꝰ ſingularitatē netollatur cōicabilitas eſſentie diuine. Un̄ Hilarius li. de trini. Patrē filiū ſingularē deūp̄dicare ſacrilegiū eſt. Debemꝰ etiā vitare nomen vnici ne tollat̉ numerus ꝑſonarū. Dicimus tn̄ vnicū filiū qꝛ ſunt plures filij ī diuinis. tn̄ dicimꝰ vnicū deū. qꝛ pluralitasdeitatis cōis eſt. Uitamꝰ nomē cōfuſi ne tollatur ordo nature a ꝑſonis. Un̄ Ambro. li. i.de trini. Nec ꝯfuſum eſt qd̓ vnū eſt nec multiplex p̄t qd̓ indifferēs ē. Uitandū eſt etiānomē ſolitarij ne tollat̉ ꝯſortiū triū ꝑſonarūAd argumentū vero dicendū hoc nomēaliꝰ maſculine ſumptū importat diſtinctiōꝫſuppoſiti. vn̄ filiꝰ eſt alius a pr̄e .ſ. eſt aliud ſuꝑpoſitum diuine nature ſicut eſt alia ꝑſona etalia hypoſtaſis. Eſt ergo filiꝰ alius a patreſed diuerſus neqꝫ alienꝰ. Quia enī in diuinis eſt diſtinctio ẜm ꝑſonas aūt ẜm eſſentiā. Dicimꝰ pr̄ eſt aliꝰ a filio ſed non aliudEt ecōtrario dicimus ſunt vnū ſꝫ vnꝰ.Equalē igit̉ deo patri dei filiū p̄dicamus de dixit vox paterna vt ſupradictū eſt. hic eſtfiliꝰ meus .ſ. naturalis. Alij aūt ſunt adoptiui in mihi bn̄ ꝯplacui .i. in diuinū bn̄placitū cōplebit̉ de redemptōe mundi. Audien-tes iſta diſcipuli ceciderūt in faciē ſuā. qꝛ ẜmHiero. ſuꝑ math. Humana fragilitas ꝯſpectū maioris glorie ſuſtinet. Ab hac autēfragilitate ſanant̉ hoīes xp̄m eos ī gloriāinducēdo. Qd̓ ſignificat̉ hoc acceſſit tetigit eos dixitqꝫ illis Surgite nolite timere leuātes oculos neminē viderūt niſi ſolū ieſum. eo .ſ. moīſes et helias reducti fuerantvolūtate diuina ad loca vn̄ fuerant abducti.Deſcendentibꝰ aūt illis de mōte p̄cepit ieſusne alicui viſionē dicerent donec reſurgeret amortuis filius hoīs. Que ꝓhibitio facta eſtẜm doctores. nec alij audiētes xp̄m eis appuruiſſe in forma glorioſa ſcandalizarent̉ poſtea vidētes ip̄m pati tam ignominioſe. Ecceqͦt modis an̄ et poſt reſurrectionē ſuā ſaluator nr̄ allicere corda hoīm ꝓcurauit ad ſuꝑne felicitatis deſideriū. et tn̄ mortales miſeri niſi trāſitoria bona iſta atqꝫ terrena ſummo ſtudio adipiſci conāt̉. Ip̄e dei filiꝰ deusverꝰ glorioſus viā ſummi boni nos docuit̉Ip̄e ad regnū celoꝝ nos inuitauit. Ip̄e ī ſuatrāſfiguratōe tribꝰ apl̓is claritatē corꝑis delectabilē ſuauitate repletā videri fecit. vtſpretis mundalibꝰ rebꝰ ſuꝑna gaudia feruentius affectarēt. Ad nos ꝑducat ip̄e qui eſtbn̄dictꝰ et laudabil̓ in ſecula ſeculoꝝ. Amē. Sermo terciuſdecimus de innocētia xp̄iin quo cōfutat̉ blaſphemia eoꝝ dicūt xp̄mſua culpa iud eis exoſum fuiſſe.CCatum noQ licit nec dolus inuentus eſt in oreeiꝰ. Uerba ſunt pͥncipis apl̓oꝝpͥma ſua epl̓a ca. ij. Iniqͥtas quorundā hoīm ꝑuerſoꝝ vſqꝫ adeo inualuit vt audiuit pijſſimū ſaluatorē iudeis ꝓcurantibus ignominioſe crucis tormentū ſubijſſe. ſine ip̄iꝰ culpa factū fuiſſe improbe fateātur. deteſtant̉ paſſionis eiꝰ myſteria nobis dignatꝰ eſt mori. Et vt inqͥt petrꝰ. Tradebat iudicāti ſe iniuſte pctā nr̄a ꝑtulit incorꝑe ſuo ſuꝑ lignū vt pctīs mortui iuſticieviuamꝰ. Obijciūt aūt nobis illi neqͣꝫ qd̓videt̉ veriſil̓e iudeos ita ꝯcordit̓ ita frequēter ita hoſtiliter ꝯͣ xp̄m fuiſſe ꝯmotos niſi aliqͥd rep̄henſione dignū dep̄hendiſſent. Neqꝫpilatꝰ ꝯͣ iuſticiā hoīeꝫ ſanctū veluti ſeditioſum et reū ſceleratꝭ ꝯdēnaſſet ad mortē. Quāobrem vt hmōi ꝑditiſſimꝰ error penitꝰ extinguat̉ decreui de innocētia xp̄i ī ſermōe diſſerere. On̄damqꝫ xp̄m ieſuꝫ dei virgīs filiūinnocēt̓ paſſum. ꝓpt̓ aliqd̓ eiꝰ pctm̄ qꝛ ab labe penitꝰ fuit īmunis ꝓut verba ꝓpoſitadicūt in qͥbꝰ de innocētia xp̄i locuturi triplici