Druckschrift 
Sermones de laudibus sanctorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

cōſequunt̉ cetere. Naturā enī lucis cōſequit̉ſubtilitas. vn̄ lux naturā hꝫ ſubtilitatē adpenetrandū corꝑa maxime corpora tranſparentia ſic̄ ptꝫ in lapide criſtallino penetrat̉a luce. Sil̓r ad ip̄am cōſequitur agilitas. vn̄motus vel mutatio eius fit qͣſi ſubito. Sil̓rad ip̄am cōſequit̉ impaſſibilitas. vn̄ etiā nullum inquinamētū patit̉ ab alijs. Quia claritas preſupponit oēs alias ꝓprietates ſuntcorpoꝝ glorificatoꝝ et nulla illarū poīt oēsalias. ꝯuenienter fit oſtenſio glorificationis corporū claritatē. Iccirco dn̄s in euangelio math. xiij. c. Significās gloriā reſurrectōis multiplicat verba. ſed ꝑfecte integre et totaliter ſignificat claritatē dicit.Iuſti fulgebūt ſicut ſol in regno patris eoꝝ. De apparitōe moiſi et helie xp̄o reuerenter loquebant̉ exhibēdo illi tāqͣꝫ vero deoreuerentiā et honorē. Capitulū. ij.Ecunda ſublimis excelſa dignitasdn̄i ieſu xp̄i apl̓is demōſtrata d̓r ſuperioritatis. Quia enī vt ait Criſoſt.Alij dicebāt eſſe heliā. Alij Ieremiā autvnū ex ꝓphetis. capita ꝓphetarū induxit vtdr̄a appareat inter ſeruos et dn̄m oſtendēdo erat helias neqꝫ moiſes. ſꝫ illis ſuꝑiorimmo et dn̄m ſe angeloꝝ et hoīm manifeſtaret. Ecce inqͥt Mattheꝰ. Apparuit illis moiſes helias eo loquētes. Pro clariore ꝟohuiꝰ ꝑtis intelligētia tria ſunt hic dubia declarāda.Primū qͣliter apparuerūt ibi moīſes et helias Scd̓m quō diſcipuli cognouerūt illosTerciū quid loquebant̉. Ad primū dubiū diuerſimode rn̄detur amultis. Quidā enī dicūt. moiſes helias apparuerūt ibi vere ſꝫ imaginarie. Alij vero angeli ꝑſonis eoꝝ ī aſſumptis corꝑibus in ip̄oꝝ .ſ. moiſi helie ſil̓itudine apparuerūt. Nec fuit fictio. qꝛ illud angeli fecerūtet de intentione eoꝝ qd̓ ip̄i ꝑſonalit̓ feciſſentSicut etiā d̓r dn̄s locutꝰ ē ad moiſen qn̄ angelus in ꝑſona dn̄i loquebat̉. Nōnulli autēaſſerūt apparuerūt ibi moīſes helias vere. Sꝫ apparuit moīſes ī ſuo corꝑe aſſumptoad tꝑs. Hoc videt̉ dixiſſe Augꝰ. in li. de mirabilibꝰ ſacre ſcripture. Nec mirū eſtmagna re ad tꝑs reſurrexerit et realiter venerit. Alex. aūt in. iij. dicit. apparuit ibi helias in corꝑe et aīa. moīſes vero in aīa tm̄. Utenī inqͥt Augꝰ. ad paulinū ī li. de cura mortuis agēda. Alij ſunt humanarū limites re. Alia diuinarū ſigna virtutū. Alia ſuntnaturaliter. Alia mirabilit̓ fiūt Apparitioitaqꝫ animarū poſt mortē ẜm limites reꝝeſt poſſibilis ſed ſolū ẜm ſigna diuinarū virtutū ſiue ſolū ẜm diuinā potentiā ẜm re naturā. Aīa igit̉ moiſi apparuit ibi verediuinā potētiā. Sicut dic̄ Augꝰ. aīe martyrū diuinā potentiā pn̄t hoībus apparere.Et de ꝯfeſſore felice refert ip̄m apparuiſſe ciuibꝰ nolanis pie a ſe dilectꝭ a barbaris nola oppugnabat̉. Sꝫ tūc reſtat q̄ſtio qm̄ ſi aīamoiſi tm̄ ſine corꝑe apparuit ip̄a ſit inſenſibilis quō potuit apparere aſpectibꝰ apl̓oꝝ.Ad qd̓ dicendū ſubſtātia ſpūalis apparetſenſui duobꝰ modis. Uno corpus aſſumptū ſic̄ apparet angelꝰ. Alio ſolā ſimilitudinē corꝑis quā facit in ſenſum et perquā īmutat ſenſum. Sicut enī an gelꝰ poteſtatē hꝫ ſupͣ corpora vt ſibi corpus poſſit aſſumere apparere ſenſui illud. Ita hꝫ potētiā vt poſſit aliquā corꝑis ſil̓itudinē in oculo efficere et illā oculū immutare vt ab oculo illā ꝑcipiat̉. Sicut mediāte corꝑe pōtfacere ſil̓itudinē ꝯprehendit̉ ita et ſine corpore. Sic aīa ſancta glorioſa eſt hꝫ iſtā potentiā. et hoc potuit aīa moiſi apparere oculis corꝑalibꝰ apl̓oꝝ ſine corꝑis aſſumptōe Ad ſecundū dubiū rn̄det Ambro. diſcipuli cognouerūt moiſen et heliam ex habituverbis et interna reuelatōe. vt pie credi p̄tqͣꝫprimū ibi apparuerūt poſtea ad pedes ieſuhumiliter reuerēter dixerūt. Adoramus texp̄e benedicimꝰ tibi veniſti crucē paſſionē tuā redimere genꝰ humanū. Ad terciū vero dubiū dicit Lucas. loquebant̉ deexceſſu quē cōpleturꝰ erat in hierl̓m. Et vocat exceſſum paſſionē eiꝰ. Primo ꝓpter excedentē paupertatē. qꝛ habuit in cruce vbireclinaret caput. Scd̓o ꝓpter excedentē humilitatē et obedientiā. Tercio ꝓpter exceden penalitatē. Quarto ꝓpter excedentē charitatē. qͥbus virtutibus veluti qͣttuor gemmisexornant̉ qͣttuor cornua crucis. O qͣꝫ affabilis erat ex vtraqꝫ ꝑte collocutio illa. O qͣꝫ benigna erat vox ſaluatoris. moiſi et helieapl̓is audientibꝰ loquebat̉. Tūc petrꝰ ꝓrupit in mediū dixit. dn̄e bonū eſt nos hicſi vis faciamꝰ hic tria tabernacula. tibi vnuꝫmōiſi vnū helie vnū. Et vt dicit Luc̄. etiāet Marcus. Neſciebat petrꝰ qͥd diceret. Primo qꝛ ibi ꝑpetuo eſſe cupiebat tanqͣꝫ ſi in viſione claritatis corꝑis xp̄i beatitudo cōſiſteret beatitudo eſſentialiter cōſiſtat in viſione clara iꝑ̄ius diuinitatis. licet aſpectus humanitatis xp̄i faciat ad premiū accidētaleſancti maxime delectant̉. Petrus aūt in illatranſfiguratōe vidit diuinā eſſentiā ſicutpaulus in raptu. ſed tm̄ eius humanitatē in