tate perſonarū eſt vnita humane in xp̄o: ggalto ergo magis tota natura diuina: videt̉ abanima xp̄i. Et ita videt̉ ꝙ aīa xp̄i cōprehendat diuinā eſſentiā. Tercio illud qd̓ cōuenitfilio dei ꝑ naturā ꝯuenit filio hoīs ꝑ gratiāvt. Augꝰ. dicit in primo de trini. Sed cōprehendere diuinā eſſentiā ꝯuenit filio dei ꝑ naturā: ergo filio hoīs ꝑ gratiā. Rn̄det ſanctꝰTho. iij. ꝑte. q. x. Ꝙ ſic facta eſt vnio naturarum in ꝑſona xp̄i ꝙ tn̄ ꝓprietas vtriuſqꝫ nature incōfuſa ꝑmāſit ita .ſ. ꝙ increatū manſerit increatū. ⁊ creatū māſit infra ſimites creature ſicut Damaſ. dicit li. ij. Eſt aūt impoſſibile ꝙ aliqͣ creatura ꝯprehēdat diuinā eſſentiam. vt dicimꝰ in ſermone de gaudio beatorū eo ꝙ infinitū nō cōprehendit̉ a finito. Nāvt Augꝰ. dicit li. lxxxiij. q. Qd̓ aliqͥs cōprehendit finitū ē ſibi. Sed eſſentia diuina nōeſt finita in ꝯparatōe ad aīam xp̄i cū in infinitum eā excedit. igit̉ aīa xp̄i nō ꝯprehendit diuinā eſſentiā. Ad primū aūt obiectū dicit̉ ꝙhomo aſſumptuſ cōicat diuine trinitati ī ſuicognitione nō rōne cōprehenſionis ſed rōnecuiuſdā excellentiſſime cognitionis p̄ ceteriscreaturis. Ad ſecundum vero reſpondet̉. Ꝙnec etiā in vnione que eſt ẜm eſſe ꝑſonale natura humana cōprehendit dei verbū ſiue naturā diuinā que qͣꝫuis tota vnita fuerit humane nature in vna ꝑſona filij nō tn̄ fuit tota virtus diuinitatis ab humana natura qͣſicircumſcripta. vt dicit Augꝰ. in epl̓a ad Uoluſianū. Ad terciū ꝟo dicimꝰ ꝙ verbū illudAuguſtini eſt intelligendū de gr̄a vnionisẜm quā oīa q̄ dicunt̉ de filio dei ẜm diuinānaturaꝫ dicitur de filio hominis ꝓpter idemptitatē ſuppoſiti. Et ẜm hoc vere p̄t dici ꝙ filius hoīs eſt cōprehenſor diuine eſſentie nōquidē ẜm aīam ſed ẜm diuinā naturā ꝑ quēmodū poteſt dici ꝙ filius homīs eſt creator.hec Tho. Licet itaqꝫ aīa illa nō cōprehendat diuinā eſſentiā tn̄ nullā habuit ignorantiā. Quare nos nō erramꝰ p̄clariſſimū ducēſequētes qui Ioh̓is. viij. ca. dixit. Ego ſumlux mūdi qui ſequit̉ me nō ambulat in tenebris. ¶ Tercia opinio falſa circa xp̄m incarnatū qͣꝫtum ad eius aīam dicit̉ cōtagionis:hec inuoluit quorundā aīos ita vt impie aſſererent xp̄m habuiſſe aīam peccatricē. Contra quos clamāt et auctoritates ſanctoꝝ et rōnes theolo goꝝ. Un̄ Petrꝰ pͥma ſua epl̓a ca.ij. ait. Peccatū nō fecit nec dolus inuentꝰ eſtni ore eius. Et Grego. in. xij. moraliū inqͥt.Nullus homo ſine peccato eſt niſi ille qͥ inhunc mundū nō venit ex peccato. Et Augꝰinexpoſitōe pſalmi. xxx. Chriſtus oēs peccatores inuenit: ſolꝰ ſine peccato venit. ⁊ Augꝰin li. de nuptijs et cōcupiſcētia. Omnes ſubpeccato naſcimur. et per vnū ſolum qui ſinepeccato natus eſt liberamur. Et idē in Encheridion. Per mediatorē qui ſolus ſine peccato natꝰ eſt recōciliari nos oportebat. Magiſter vero ſnīaꝝ in. iij. di. xij. ⁊ oēs theologicū eo dicūt ꝙ nō ſolū xp̄s nō peccauit immonec peccare potuit. qm̄ vt inqͥt Ricar. de media villa in ſuo. iij. et Anſel. libro cur deꝰ homo. Chriſtus peccare nō potuit inquantuꝫdeus vt ptꝫ: neqꝫ inqͣꝫtū homo: qꝛ erat cōprehenſor nō ſolū viator. Et ſic angeli beati peccare nequeunt ita nec ip̄e potuit peccare etiāinquantū viator ex eo ꝙ tantā habuit gratieplenitudinē ꝙ equabat ⁊ implebat totam capacitatē aīe ſue. ideo nō fuit paſſibilis ad cōtrariā priuationē que eſt per peccatuꝫ. Et ſiobijceret̉ quia Damaſcenus dicit. omnia q̄in noſtra natura plantauit deus aſſumpſitverbū. Sed deus plantauit in noſtra natura liberū arbitriū quo poſſemus eſſe vel boni vel mali ꝓ libito. ergo ⁊ chriſtus habuit liberū arbitriū. ex cōſequenti potentiā pecandi. Reſpōdet Alex. de ales in ſuo. iij. ſumme.ꝙ potentia peccādi ſumitur dupliciter. Nāaliquādo ꝓ potētia qua peccat̉: aliquādo ꝓpotentia ad peccandū diſpoſita. Primo mofuit in xp̄o potētia peccādi. qꝛ fuit in eo libeꝝarbitriū qd̓ eſt potētia qͣ peccat̉. Sed nō fuit in eo potētia peccādi ad peccandū .ſ. diſpoſita. qꝛ vt predictū eſt liberū arbitriū xp̄i gr̄atie plenitudine confirmatum deficere nunqͣꝫpotuit.¶ De tribus falſis opinionibꝰ excogitatiscirca ſubſtantiā corporis chriſti.¶ Capitulum tercium.Ercius error a nobis euitandus dexp̄o incarnato eſt circa naturā corpolralem. De ip̄o quidē corpore ieſu benedicti tres falſas opiniones inuenimꝰ.Prima eſt manicheorum.¶ Secunda valentinianorum.¶ Tercia ſarracenorum.¶ Prima opinio falſa ⁊ ſtultiſſima eſt manicheoꝝ. Iſti vt Iſidorꝰ dic̄. li. viij. ethy. a quodam perſa cui nomen erat manes. manicheiſunt appellati. Ponētes duo pͥncipia ꝯͣ oēmveritatē tā theologoꝝ qꝫ philoſophorū. Dechriſto vero aſſerunt eū aſſumpſiſſe corpusfantaſticū et apparēs. et ꝙ ea q̄ ẜm hoīem geſſit .ſ. ꝙ natus eſt. ꝙ cōmedit. ꝙ mortuus eſt,et ſil̓ia in veritate nō fuerūt: ſed in quadā apparentia. Et hec opinio beſtialis totū incarnatōis myſteriū ad quandā fictionē deducit