Cōtra quā opinionē eſt ſcriptura ſancta. dicitur enī Iohānis .i. ca. Uerbū caro factumeſt .ſ. ẜm exiſtentiā nō ẜm apparentiā. Et apoſtolus ad Roma .i. ca. Factus ex ſemine dauid ẜm carnē. Et xp̄s poſt reſurrectionē dixit diſcipulis Luce vlti. ca. Palpate et videte qꝛ ſpiritus carnē et oſſa nō habet ſicut mevidetis habere. Sequeret̉ inſuꝑ ẜm iſtos deliros manicheos ꝙ chriſtus nō vere redemitnos cōtra id qd̓ ſcribit̉ Apocal̓ .i. ca. Dilexitnos ⁊ lauit nos a peccatis noſtris in ſanguine ſuo. Et. v. c. Redemiſti nos deus in ſanguine tuo. Sequeret̉ ad hoc ꝙ apoſtoli fuerunt teſtes reſurrectōis chriſti mendaces. dequibꝰ dicit̉ Act. iiij. ca. Uirtute magna reddebant apoſtoli teſtimoniū reſurrectōis ieſuxp̄i dn̄i noſtri. Sunt et alia multa q̄ opinionē manicheoꝝ irrōnabilē oſtendūt ⁊ ſtultāCōtra quos nō multū elaborandū puto cūfacile ſit eos fatuos cognoſcere qͥ deū fallacēdeluſorē et mendacē primo predicāt. deindeapl̓os oēs euangeliſtas et doctores mendacij teſtes accuſant. ¶ Secūda opinio falſa decorꝑe ieſu bn̄dicti fuit valentinianoꝝ. Hi cōfitent̉ xp̄m habuiſſe verū corpus tn̄ nō terrenum. qꝛ portauit illud de celo: et nihil de matre virgine accepit et ꝑ eā quaſi per aque ductum trāſiuit. occaſionē autē huius errorisacceperūt ex quibuſdā verbis ſacre ſcripturemale intellectis videlicet. qꝛ Ioh̓is. iij. c. ſcribitur. Nemo aſcendit in celū niſi qui deſcendit de celo filius hoīs qui eſt in celo. Et Iohan. vi. ca. xp̄s dixit. Deſcendi de celo. q̄ verba ip̄i exponūt quaſi xp̄s corpus ſuū de celotulerit. Sꝫ talis error veritatē carnis excludit a xp̄o. qꝛ caro vera nō formatur ex materia celeſti ſed ex elementis. Et xp̄s veram carnem aſſumpſit. Et beata virgo eiꝰ benigniſſima mater tenet̉ ẜm veritatē nature: vt dicemus in ſermonibꝰ de laudibꝰ ip̄iꝰ virginisclementiſſime. Et matthe. deſcribit genealogiam xp̄i ẜm eiꝰ temporalē natiuitatē. Ideocatholice dicimus xp̄m ſumpſiſſe corpus demaſſa nobis cōformi. Quare aūt hoc feceritdicemus in ſequentibꝰ. ¶ Tercia opinio falſa de coxꝑe xp̄i fuit. Sarracenoꝝ qui dicūtxp̄m aſſumpſſe naturā humanā ſine penalitatibus ita ꝙ nūqͣꝫ paſſus eſt famē neqꝫ ſitimneqꝫ labores neqꝫ dolores. cōtra id qd̓ ſcribibitur Eſa. liij. c. Dolores noſtros ip̄e portauit. Quibꝰ declarandū eſt ꝙ decuit xp̄m noſtras cōmunes penalitates accipere ẜm dn̄mBonauē. di. xv. tercij. maxime ꝓpter tria. Primo ꝓpter fulcimentum noſtre fragilitatis. vtſic declaret ꝙ ẜm veritatē aſſumpſit noſtramnaturā. et hec eſt ratio magiſtri ſnīaꝝ in lr̄a.Secundo ꝓpter preciū noſtre ſalutis: vt ſicnos redimeret. Tercio ꝓpter exemplū virtutis et p̄cipue humilitatis et patiētie. vt dicit̉xciij. di. in. c. dn̄s. Notandū tn̄ ẜm magiſtrūꝘ ex alia cauſa ſunt penalitates in nobis etin xp̄o. In nobis ſunt ex neceſſitate ꝯtracte.In xp̄o ex volūtate aſſumpte. Qd̓ a Bonauentu. ſic declarat̉. Nos penalitates a parentibus trahimus ꝓpter legē ꝓpagationis et legem ꝯcupiſcentie que militat in iſtis mēbris.Nam paſſibilis generat paſſibilē. Et habēslegē cōcupiſcentie in mēbris generat filiumſubiectū cōcupiſcentie ex reatu cuius ꝯcupiſcentie inſunt ꝓli omnes penalitates. Et ꝓpterea dicunt̉ iſte penalitates in nobis cōtracte quaſi ex ꝯcurſu duoꝝ tracte vicꝫ ꝓpagationis nature ⁊ corruptionis cōcupiſcentie. Inchriſto aūt ſecus eſt. Ip̄e enim neutro modofuit ꝓpagatus. nec ẜm ꝓpagationē legis naturalis nec ẜm corruptionē libidinis. Sed ſpiritus ſanctus adueniens in ip̄am virginē fecundam carnē eius ab omni feditate corruptionis purificauit: paſſibilitatē tn̄ reliquit.Ex illa autē carne ip̄e filius dei edificauit ſibi corpus immaculatū. et illud corpꝰ vniuitſibi et aīe rōnali. que quidē immunitatē habuit a culpa et in ſe et in carne cōiuncta. Etſicut īmunitatē habuit a reatu culpe. ſic ẜmordinē diuine iuſticie immunitatē hr̄e debuiſſet a debilitate miſerie. Ꝙ ergo in carne illaremāſit penalitas: hoc fuit ex diſpēſatōe ip̄iꝰaſſumentis concurrente ſimul acceptationeip̄ius anime rōnalis q̄ in primo inſtanti ſuecreationis habuit vſum cognitionis et placuit ſibi tali corpori vniri ꝓpter ſalutē humani generis. Et ſic patet ꝙ tales effectꝰ in xp̄ofuerunt nō neceſſitate generationis ſed volūtate diſpenſationis voluntate diuina p̄ueniente: ſed voluntate creata cōcomitante. Dicimus auteꝫ ip̄os fuiſſe auctoritate diuina nōtanqͣꝫ infligente de nouo. ſed tāqͣꝫ a relinquēte in acceptatione anime xp̄i cū in eius arbitrio eſſet. et poteſtate illos defectꝰ excuderet.hec Bonauen. Fugiamus ergo vanitatemhereticorū attendentes ad verba leonis pape dicentis in quodā ſermone. Cum ad intelligendū ſacramentū natiuitatꝭ xp̄i qui dematre virgine eſt ortus accedimus abijciat̉ꝓcul terrenarū caligo rationū et ab illuminate fidei oculo mundane ſapīe fumus abſcedat. diuina eſt enī auctoritas cui credimꝰ.diuina eſt enim doctrina quā ſequimur. Etſic de xp̄o illa firmiter teneamꝰ q̄ ſancti veritatis amatores nos docuer̄t: vt ſic mereamur