immutabilis. Omne aūt qd̓ ꝯuertit̉ in aliudmutat̉. Cū ergo verbū dei ſit deꝰ: impoſſibile eſt ꝙ fuerit in carnē cōuerſum ¶ Secūdofuit impoſſibile rōne ſimplicitatis: deus eſtſumme ſimplex. Si ergo verbū dei eſt ī carnē cōuerſum. oportet ꝙ totū verbū ſit cōuerſum. qd̓ aūt ī aliud ꝯuertit̉ deſinit eſſe quoderat. ſicut aqua in vinū cōuerſa nō eſt amplius aqͣ. ſequeret̉ ergo ẜm Apollinarē ꝙ poſtincarnationē verbū dei nō erit: quod eſt impium et iniquiſſimū dicere. ¶ Tercio eſt impoſſibile ꝙ verbū dei ꝯuertat̓ in carnē rōe incōicabilitatis. Eoꝝ enī qͥ nō cōicant ī materia et in genere vno impoſſibile eſt fieri ꝯuerſionē. Nā ex linea non fit albedo: qꝛ ſunt diuerſorum generum. neqꝫ corpus elementare p̄t ꝯuerti in aliqd̓ corpꝰ celeſte vl̓ in aliquācorporeā ſub̓aꝫ et ecōtra. qꝛ nō ꝯueniūt ī materia. verbū autē dei cū ſit deus nō cōicat inmateria nec in genere cū quocūqꝫ alio eo ꝙdeus neqꝫ in genere eſt neqꝫ materiā habet.ergo impoſſibile eſt verbū in carnē fuiſſe cōuerſum. dicit̉ igit̉ caro factū ꝓpter illā indiſſolubilē vnionē qua ſibi copulauit humanānaturā ita mirabiliter ꝙ vnꝰ et idē erat dei etvirginis filius nature diuine et humane ꝓprietate ſalua. De hoc ſic elegāter loquit̉ leopapa in ſermone. Uerbū dei: deus qͥ erat inprincipio apud deū ꝑ qd̓ facta ſunt oīa et ſine quo factū eſt nihil ꝓpter liberandū a morte eterna hoīem factus eſt homo. Ita ſe ad ſuſceptionē noſtre humilitatis ſine diminutōeſue maieſtatis inclinans vt manens qd̓ erat.aſſumens quod nō erat verā formā ſerui forme in qua deo patri eqͣlis ē vniret. Et tantofedere vtrāqꝫ naturā conſecraret vt inferiorēaſſumeret glorificatio nec ſuperiorē minueret aſſumptio. Salua igit̉ vtriuſqꝫ ꝓprietate ſubſtantie et in vnā coeunte perſona ſuſcipitur a maieſtate humilitas. a virtute infirmitas. ab eternitate mortalitas. et ad deponendum cōditionis noſtre debitū natura inuiolabilis nature ē infuſa paſſibili. At ⁊ increduli inſtant ꝑſcrutari tante vnionis modum. et hoc aliqͦ exemplo ſuaderi ſibi flagitant. Quibꝰ ergo reſpōdeo ꝙ in vanū laborant qͥ audire debēt ſuauiſſima verba leonispape iam noīati in ſermone de natiuitate dicentis. Excedit quideꝫ dilectiſſimi multūqꝫſupereminet omnē eloquij facultatē diuinioperis magnitudo. Et inde oritur difficultas fandi vnde adeſt ratio nō tacendi. Quiain dn̄o noſtro ieſu xp̄o filio dei nō ſolū ad diuinam ſed humanā ſpectat naturā qd̓ dictūeſt per ꝓphetaꝫ. Generationē eius quis enarrabit. vtranqꝫ enim ſubſtantiā in vnū conueniſſe perſonā niſi fides credit ſermo nō explicat. Et ideo nunqͣꝫ materia deficit laudis: qꝛnunqͣꝫ ſufficit copia laudatoris. Gaudeamꝰigitur ꝙ ad eloquendū tante materie ſacramentū impares ſumꝰ. Et cū ſalutꝭ noſtre altitudinē attingere nō valemꝰ. ſentiamus nōbis bonū eſſe ꝙ vincimur. Nemo ad cognitionē veritatis magis appropinquat qͣꝫ qͥ intelligit in rebus diuinis etiā ſi multū ꝓficiatſemꝑ ſibi ſupereſſe qd̓ q̄rat. Hec ille. Quarefideliter cōfitemur ita incarnatū verbū dei.vt ille qui erat dei filius ab eterno ſcd̓m diuinam naturā: de virgine ẜm humanā naſceretur ex tempore. Et qui erat deus impaſſibilis immortalis ⁊ glorioſus ẜm diuinitatē paſſibilis eſſet mortalis ⁊ humilis ẜm humanitatē. ¶ Tercia opinio falſa circa verbūeternale dicit̉ filiatōis. Nā quidā heretici vtPaulus ſamoſetanꝰ Cherintus ⁊ Ebion dixerunt ꝙ licet verbū caro factū ſit tn̄ xp̄s nōeſt dei filius ꝑ naturā ſed ꝑ gratiā ſiue ꝑ adoptionem cōtra quos dixi plene in ſermone.Tu es xp̄s filius dei viui: in quadrageſimaliſuꝑ. vi. fer. iiij. ebdomade in quadrageſima.oſtendiqꝫ ꝙ xp̄s eſt natꝰ ex deo patre et ex virgine matre ẜm veritatē nature.¶ De tribꝰ falſis opinionibus adinuētis circa aīam xp̄i.¶ Capitulum ſecundūEcundus error a nobis vitandꝰ dexp̄o incarnato eſt circa aīaꝫ rōnalemde qua triplex opinio falſa reperit̉.Prima dicitur negationis.Secunda ignorationis.Teria cōtagionis.¶ Prima opinio falſa circa aīam xp̄i diciturnegationis. Pleriqꝫ nanqꝫ heretici negauerunt expreſſe xp̄m habuiſſe aīam rōnalē dicētes ꝙ loco aīe fuit diuinitas eius. Sumpſerunt aūt occaſionē erroris qꝛ neſcierūt intelligere illud dictū Ioh̓is. i. Uerbū caro factūeſt. Ex quo arguebāt ꝙ denoīatio fieri debꝫa digniori. Cum ergo aīa dignior ſit corpore ſi in xp̄o fuiſſet aīa iohānes dixiſſet. Uerbum aīa nō verbū caro factū eſt. Sed cōtraiſtos dicit ſanctꝰ tho. in. iiij. cōtra gentiles.ꝙ deus forma corꝑis eſſe nō p̄t ꝓpter ſummāſimplicitatē ſuā et perfectionē. qꝛ vt dictū eſtin ſermōe de deo nō venit in cōpoſitionē alicuius create nature neqꝫ vt principiū formale. Inſuper ſubtracto eo qd̓ eſt de rōne hoīsverus homo eſſe nō poteſt. Anima aūt principaliter eſt de rōe hoīs: quia eſt eius forma.ergo ſi xp̄s animā nō habuit verꝰ homo nōfuit: cōtra id qd̓ apl̓s dicit. i. ad Thimo. ij. c.b iiij