Tolle morbos tolle vulnera ⁊ nulla erit cauſa medicine. Et ſuꝑ illo verbo Mat. i. Ipſeenī ſaluū faciet populū ſuū a peccatis eorū.Augꝰ. refert. ſi homo nō peccaſſet virgo nōpeperiſſet. Et idē ſuꝑ iſto verbo pſalmi. Infixus ſum in limo ꝓfundi. vtinā maneret homo in eo qd̓ deꝰ fecit. Si maneret in eo qd̓deus fecit nō in limo infixus eſſet quem deus genuit. Et iteruꝫ Augꝰ. ſuper illo verboIohā. xi. ca. Dn̄e ecce quem amas infirmatur. Si peccatores dn̄s nō amaret ad terrāde celo nō deſcendiſſet. Et ad idem eſt dictūGregorij in hymno. Exultet iam angelica.vbi ait. Nihil enim nobis naſci ꝓfuit niſi redimi profuiſſet. Et Leo papa in ſermone denatiuitate inquit. Si homo ad imaginē etſimilitudinē factus in ſuo honore manſiſſetcreator mundi creatura nō fieret neqꝫ ſempiternus temporalitatē ſubiret. aut equalis deopatri dei filius formā ſerui aſſumeret. Et nevlterius fatigent̉ animi auditorū cum vtraqꝫ opinio ſtare poſſit. Ego dico ꝙ ſi nō peccaſſet homo: quid fuiſſet: nobis reuelatū nōeſt. Sufficere nobis debet ꝙ chriſtus factꝰeſt nobis vt peccatum generis humani deleret. hic dirigēda eſt ꝯtemplatio noſtra hocpie ad mentē reuocandū. Cōſideremus ergo quāta fuit admirāda charitas dei patrisqui ꝓprio filio ſuo nō pepercit ſed pro nobisomnibꝰ tradidit illū. De hoc ſic ſcribit̉ Iohan. iij. ca. Sic deus dilexit mundū vt filiūſuū vnigenitū daret vt omnis qui credit ini lū nō pereat ſed habeat vitam eternaꝫ. Qd̓Hiero. admirans in epiſtola ad Damaſumpapam inquit. Que maior poteſt eſſe clementia qͣꝫ vt dei filius: filius hominis putareturdecem menſium faſtidia ſuſtineret. partus expectaret aduentum. per ſingulas adoleret etates. et poſt cōtumelias vocū alapas et flagella cruciſqꝫ pro nobis fieret maledictū vtnos a maledicto legis abſolueret. Et Gregorius reclamando ſic patrē eternū alloquiturO inextimabilis dilectio charitatis. vt ſeruum redimeres filiū tradidiſti. Et merito qͥlibet in ſtuporē verti debet cum audit deumcarne veſtitum paſſibili. et humiliatum vſqꝫad formā ſerui. nō propter ſuam ſed ꝓpter noſtram indigentiā vt nobis pereuntibus ferret opem.Ꝙ tempus incarnationis chriſti meritodicitur tempus plenitudinis reſpectu dei: reſpectu angeli: et reſpectu hoīs.Capitulum ſecundū.Ecundum myſteriū declarandū deincarnatione chriſti dicitur tarditatis. In quo fideliter cōfitemur chriſtū rationabiliter diſtuliſſe tempus incarnationis vſqꝫ ad ſextā etatē mundi. Quare autē nō ante voluerit incarnari dixi in quodā ſermonede annunciatōne virginis. qui licet alibi ſitnotatus tamē ꝓ huius operis perfectōe etiam in hoc libro ſcribitur. Nunc vero aperiēdum eſt cur tēpus illud quo deus homo factus eſt ab apoſtolo tēpus plenitudinis appellatur. Et ad hoc reſpōdet dn̄s Bonauen.in. iij. diſt .i. in declaratōe littere ꝙ ſic dicitur¶ Primo reſpectu dei. qꝛ in incarnatōne eſtfacta plena ꝑticipatio diuinitatis. Unde adColoẜ. ij. ca. dicit apl̓us. In chriſto habitatomnis plenitudo diuinitatis corporaliter.¶ Secundo dicitur tempus plenitudinis.reſpectu angeli: qꝛ per chriſtū reparata eſt angelorū ruina. Ideo dauid in pͣs. cix. ait. Iudicabit in nationibꝰ implebit ruinas. Tercio dicit̉ tempus plenitudinis reſpectu hoīsTum qꝛ plene a culpa liberat̉. tum qꝛ pleneeſt de veritate neceſſaria edoctus. tū qꝛ plenagratia diffuſa eſt in credētes. Unde diciturIoh̓is .i. ca. ꝙ Iohānes baptiſta teſtimoniūꝑhibens de chriſto ait. De plenitudine eiusaccepimus omnes et gratiā ꝓ gratia. qꝛ lexper moyſen data eſt: gratia ⁊ veritas ꝑ ieſumchriſtum facta eſt.¶ Qualiter accipiendū ſit mediū temporisin quo chriſtus incarnatus eſt.¶ Capitulū tercium:Ercium myſteriū declarandū de incarnatōe chriſti dicit̉ temporalitatis.Et in hoc inueſtigandū eſt. An xp̄sincarnatus ſit in medio tꝑis. Et quidā arbitrantur ꝙ ſic. ꝓpter verba Abacuc ꝓphete dicentis. ca. iij. Dn̄e audiui auditione tuam ettimui. Dn̄e opus tuū in medio annoꝝ viuifica illud. In medio annoꝝ notū faciēs. Cūiratꝰ fueris miſericordie recordaberis. Queverba vt dicit̉ in argumento in Abacuc intelligunt̉ de chriſto. Et qͥbus id videt̉ affirmari ꝙ deus homo factus eſt in medio tꝑisAt et alij cōtrariū ſentiunt tenentes ꝙ chriſtus in vltimis tꝑibus viſibiliter deus et homo mundo apparuit. Nam Augꝰ ſuꝑ. iiij. c.Ioh̓is inqͥt de chriſto. Iter ip̄ius eſt caro ꝓnobis aſſumpta. Qui enī vbiqꝫ eſt quo it. niſi qꝛ ad nos nō veniret ſi formā viſibilis carnis nō aſſumeret. Ideo fatigatus erit ab itinere. quid eſt aliud qͣꝫ fatigatꝰ ī carne. Quare ergo hora ſexta. qꝛ etate ſeculi ſexta. Cōputa tanqͣꝫ vnā horam. Unā etatē ab adam vſqꝫ ad noe. Secundā a noe vſqꝫ ad abraham.Terciā ab abrahā vſqꝫ ad dauid. Quartamb i