delectationis venientis ab anima ex viſionedei. vt dicit Auguſ. in epl̓a ad dioſcoꝝ. Un̄multū derogare videt̉ ſummo bono. qui dicit ip̄m nō ſufficere abſqꝫ bono creato ſibi adiuncto ad hoīem ꝑfecte beatificandū. ¶ Secunda rō ſoluit̉. qꝛ illa idoneitas et congruitas data humane nature ad incarnationē attenditur ex ꝑte reparabilitatis hoīs principaliter qͣꝫuis rōne dignitatis et aliarū conditionum aliqͦ mō attendat̉. Ideo ſicut homonō fuiſſet reparatꝰ ſi nō cecidiſſet qͣꝫuis eſſetreparabilis deitati nō eſſet vnitus qͣꝫuis eſſet vnibilis. Nec tn̄ fruſtra fuiſſet illa potentia qꝛ multe ſunt potentie et idoneitates quead actū nō reducunt̉ et tn̄ fruſtra nō ſunt: qꝛdignitati et nobilitati nature atteſtant̉. Necdicit̉ potētia fruſtra ſi nō reducit̉ ad actū ſedtunc fruſtra eſt cū ad actū nō reducit̉: et tn̄ adactū exigit eā reduci tꝑs et locus. ¶ Terciaratio friuola cenſet̉ ex eo ꝙ deus ſufficientermani feſtauit ſuā potentiā ſapientiā ⁊ bonitatem ꝑ opus creationis rerū diſtinctōis et ornatus. licet iſtā manifeſtauerit in oꝑe incarnationis dūꝓpter hoīs lapſum decuit xp̄mcarnē aſſumere. ¶ Quarta adhuc rō inficit̉qꝛ licet ꝑ xp̄m incarnatū ſit exaltata humananatura nō tn̄ ſequit̉ ꝙ homo ex hoc reportetcōmodū de malitia ſua. qꝛ incarnatio nō fuit ex malitia hoīs: ſed ex ſumma benignitateet ſapientia dei. Quia enī ſapientia dei vincitmaliciā. Hinc eſt ꝙ nō patit̉ eſſe malū aliqd̓de quo nō eliciat. bonū et etiā maius bonū.Alioquin nō ꝑfecte maliciā vinceret. Propterea cōtra p̄uaricationē ade qui totū genꝰ humanū interfecit ſtatuit rectitudinē ſecundiade qui ꝓ toto genere humano poſſet ſatiſfacere. Et cuius obediētia multo plus ſibi placeret qͣꝫ inobediētia ade potuit ſibi diſplicereQuare filiū dei incarnati nō fecit noſtra malicia ſed dei charitas nimia et miſericordia.¶ Quinta rō nihil cōcludit qm̄ nō eodē mōſe habent meritū vite eterne et ſatiſfactio prooffenſa. Nā ad meritū vite eterne ſufficit cōpl̓acentia ex ꝑte merentis. ad hanc aūt cōplacentiā ſufficit diuina gratia. Et qꝛ gratiā diuinā poterat homo habere ꝑ miſſionē ſpiritꝰſancti ⁊ filij in mēte abſqꝫ filij miſſione in carnem. H inc eſt ꝙ ad ꝑfectionē meriti vite eterne nō oportuit incarnatōꝫ interuenire. Adſatiſfaciendū autē nō ſolū requirit̉ ꝙ ſatiſfactio placeat ſed ꝙ damnū recōpenſare valeat. et honorē deo ſublatum reſtituat. Et ideonō tāta fuit neceſſitas incarnatōnis ꝓpter neceſſitatē merendi ſicut ꝓpter neceſſitatē ſatiſfaciendi. Et ꝙ iſtud ſit verū ptꝫ in angelisquorū natura nō eſt vnita verbo et tn̄ meruerunt vitā eternā. Inſuꝑ eſto ꝙ tante difficultatis ſit mereri vitā eternā ſicut ſatiſfacere ꝓoffenſa. tn̄ nō oportet ꝙ ꝓpter hoc neceſſariaſit incarnatio xp̄i ꝓ eo ꝙ ſpūs ſanctus ipſe qͥꝑ charitatē mouet aīam dignā eā facit gloriaſempiterna Sed ad ſatiſfaciendū neceſſariaeſt incarnatio. qꝛ vt aiunt oēs theologi. Cōgruentiſſimus modus ſatiſfaciendi fuit permortē et paſſionē xp̄i. ſicut cōgruentiſſimuseſt ad merendū per charitatem et dilectionē.¶ Sexta rō ad hoc nō p̄t militare qꝛ matrimoniū duplicē habet ſignificationē. ſignificat enī cōiunctionē dei ad eccleſiā ẜm charitatem. Et ſignificat etiā cōiunctionē naturarū ī ꝑſone vnitate. dictāqꝫ ſignificationē habet ẜm ſtatū nature lapſe. primā vero habuiſſet ſi ſtetiſſet homo. Et ideo nō eſſet falſumſignū. ſicut enī matrimoniū nūc eſt in officium et in remediū tunc autē ſolū in officiū ſicmō habet duplex ſignificatū tunc vero vnū.¶ Septima inſuꝑ ratio nō admittit̉ nec acceptat̉ qm̄ deꝰ ab eterno p̄ſciuit lapſum humani generis qd̓ tn̄ fecit qꝛ ſe reparaturū cognouit. Et ideo principalius in intentionefuit reꝑatio lapſi qͣꝫ cōditio eius ad lapſumpoſſibilis. Et ꝓpterea nō ſequit̉ ꝙ aīa xp̄i facta ſit quadā occaſione et nō principali intētione. hoc enī teneret ſi deus in cōditione generis humani nō p̄cognouiſſet hoīs lapſumEx quibꝰ oībus qui tenēt ꝙ nō fuiſſet incarnatus xp̄s ſi nō peccaſſet adā: aſſerūt ꝙ opinio iſta eoꝝ magis deū honorat qͣꝫ prima q̄deū intra ꝑfectionē vniuerſi includit. hoc vero ſupra oēm ordinē vniuerſi ponit illū. Dequo vide Bonauen. in. ij. di. xv. q. iiij. in littera: Inſuꝑ fortificat̉ eoꝝ ſnīa tali rōne. Sideus aſſumpſit humana naturā. Aut hoc fuit ꝓpter humanā dignitatē. Aut ꝓpter neceſſitatē. Si ꝓpter dignitatē cū angelica naturaſit dignior qͣꝫ humana magis debuit aſſumpſiſſe angelicā. Si ꝓpter neceſſitatē et neceſſitas indigētie nō ſit niſi ꝓpter peccatū. ergovidet̉ ꝙ p̄cipua rō incarnatōis fuit redemptio humani generis lapſi. Accedit ad hocad firmiorē cōfirmationē ꝙ oēs doctores famoſi celeberrimi ita exp̄ſſe tenēt et loquunt̉.Un̄ ſuꝑ illo verbo Matthei. xviij. ca. Uenit filius hoīs q̄rere et ſaluū facere qd̓ ꝑierat. Auguſ. in li. de verbis apl̓i ſic dicit. Sihomo nō peccaſſet filiꝰ hoīs nō veniſſet. Etiterū ſuꝑ illo dicto apl̓i .i. ad thi. i. c. Chriſt̓ꝰieſus venit in hūc mundū ſaluos facere peccatores. Augꝰ. ait. Nulla cauſa fuit veniendi chriſto dn̄o niſi peccatores ſaluos facere.