Druckschrift 
Sermones de laudibus sanctorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

vtputa per ꝓfunditatē: virtutē cognoſcendiocculta. Per altitudinē excellentiā maieſtatis ſuꝑ oīa. Per longitudinē durationē ſuieſſe. Per latitudinē affectū dilectōis ad oīa.Uel vt Dioniſiꝰ dicit in li. de diuinis noībꝰPer ꝓfunditatē dei intelligit̉ incōprehenſibilitas eſſentie eius. Per longitudinē ꝓceſſus virtutis oīa penetrantis. Per latitudinēſuꝑextēſio eiꝰ ad oīa inquantū .ſ. ſub eiꝰ ꝓtectione oīa cōtinent̉. Secūdo poſſumꝰ arguere: deus ſit corpus rōne figurationis.Omne nāqꝫ figuratiuū eſt corpus: figuraſit qͣlitas circa qͣꝫtitatē. Deus aūt videt̉ eſſe figuratus. Geneẜ .i. ca. dixit. Faciamꝰ hominē ad imaginē ſil̓itudinē noſtrā. Figuravero dicit̉ eſſe imago: ſed ex hoc cōcludit̉ deus ſit corpus: qꝛ dicit̉ eſſe ad imagi dei ẜm corpus ſed ẜm id homo excellit alia aīalia: qͣꝫtū ad rōem et intellectū: queſunt res incorporee. Tercio arguimusdeus ſit corpꝰ rōe teſtificatōis. Teſtat̉ enimſcriptura deū hr̄e ꝑtes corꝑis. Un̄ in pͣs dicitur. Oculi dn̄i ſuꝑ iuſtos: et aures eiꝰ inces eoꝝ. Et iterū. A facie dn̄i mota eſt terra.Et Iob. x. ca. Manus tue dn̄e defecerūt me. Ad hoc rn̄demus locutōes hmōi metaphorice ſunt accipiēde. ꝑtes quidē corporeeattribuunt̉ deo rōne ſuoꝝ actuū: ẜm quandāſimilitudinē: ſicut actus oculi eſt videre. Un̄oculus de deo dictus ſignificat virtutē eiusad videndū ſuo intelligibili: et ſil̓e eſt dealijs. Quarto arguimus rōne ſituatōnis:ſitus cōuenit niſi corꝑi: ſed ea ad ſitūtinent dicunt̉ de deo. ſcribit̉ Eſa. iij. ca.Stat ad iudicandū dn̄s. et. vi. c. Uidi dn̄mſedentē. Stare itaqꝫ et ſedere ad ſitū ſpectāt:ergo deus eſt corpus. Ad hoc vt predictūeſt rn̄demus: ea ad ſitū ꝑtinent: attribuūtur deo ẜm quandā ſil̓itudinē. Et ſic dicit̉ ſedens ꝓpter ſuā immobilitatē et auctoritatē:ſtare ꝓpter ſuā fortitudinē ad debellandūqd̓ ei aduerſat̉. Quinto arguimꝰ rōne terminatōis: nihil vtiqꝫ p̄t eſſe terminꝰ motuslocalis a quo et ad quē: niſi ſit corpus vel aliquid corporeū. ſed deus in ſcriptura d̓r eſſeterminus motus localis vt ad quē. ẜm illudpͣs. Accedite ad et illuminamini. Et vt aquo. iuxta iilud Hiere. xvij. ca. Recedentesa te in terra ſcribent̉. Hec ſoluit̉ qm̄ addeū non accedit̉ paſſibꝰ corꝑalibus vbiqꝫſit: ſed affectibꝰ mentis: eodēqꝫ ab eo diſceditur. Ita acceſſus receſſus ſub ſimilitudine localis motus deſignant ſpiritualemaffectum. ꝓpter ſummam ſimplicitatem que eſt indeo cadit in eo cōpoſitio materie et for Capitulum ſecundū.me.Ecunda veritas: ī deo eſt cōpoſitio forme materie. Prima ſcd̓mTho. eſt: qꝛ materia id qd̓ eſt in potētia eſt. Et deꝰ eſt actus purꝰ hn̄s aliqͥd depotētialitate. Secunda: qꝛ cōpoſitū exmateria et forma eſt corpꝰ. Quātitas enī dimenſiua eſt: pͥmo ineſt materie: et deꝰ eſtcorpus. Tercia: qꝛ ꝯpoſitū ex materiaforma eſt ꝑfectū bonū ſuā formā. vn̄ oportet ſit bonū ꝑticipationē ẜm materiaꝑticipat formā. Purū aūt qd̓ bonū optimūqd̓ eſt deꝰ eſt bonū ꝑticipatōꝫ. Quia bo eſſentiā eſt priꝰ bono ꝑticipationē. Etſi qͥs inſtaret in deo ponit̉ ira et gaudiū acſil̓ia ſunt paſſiones cōiuncte. vt dicit Ariſ.pͥmo de aīa. Rn̄dere poſſumꝰ ita tribuūt̉deo ẜm ſil̓itudinē effectꝰ. Effectus nāqꝫ ire ēpunire. punitio igit̉ dei ira eſt eiꝰ. et ſic de reliqͥs nullo de deo accipiunt̉ ẜm paſſionis defectū. Ex p̄dictis ſequit̉ deꝰ eſt idē natura ſua ſiue eſſentia. qm̄ ī his ſuntcōpoſita ex materia forma in qͥbus indiuiduatio eſt materiā indiuidualē .i. hācmateriā. ſꝫ ip̄e forme ſe indiuiduant̉. oportet ip̄e forme ſint ſuppoſita ſubſiſtētia. vn̄in eis differt ſuppoſitū et natura: ſicut ī rebus cōpoſitis ex materia forma. neceſſe eſt differat natura vel eſſentia ſuppoſitū.itaqꝫ deꝰ vt dictū eſt ſitcōpoſitus ex materia et forma oportꝫ deꝰ ſit ſua diuinitasſua vita et quicqͥd aliud de deo ſic p̄dicat̉. deꝰ venit in ꝯpoſitōꝫ alicuiꝰ creature neqꝫ ſicut pͥncipiū formale nec materiale.Ercia veritas eſt Capi. terciū. deꝰ ī ꝯpoſitōꝫ alioꝝ veīt. neqꝫ ſic̄pͥncipiū formale neqꝫ ſic̄ pͥncipiū materiale. qꝛ eſt pͥma efficiēſ: cuiꝰ ē pͥmo ſeagere. qd̓ aūt venit in ꝯpoſitōꝫ alicuiꝰ eſtprīo ſe agēs: ſed magis ꝯpoſitū. Et licetAugꝰ. li. de ꝟbis dn̄i dicat. verbū dei qd̓eſt deꝰ ē forma formata. qͣre ſequeret̉forma ſit ꝑs ꝯpoſiti. Tn̄ ſcūs tho. dic̄ v̓baſcī Auguſ. ſunt ſane intelligēda. qm̄ verbūin diuinis eſt forma exēplaris et non forma eſt pars alicuius cōpoſiti. Quare ex dictisliquido cognoſcere poſſumus. qͣꝫmultipliciter errauerūt antiqui. quidā dixerūtdeus eſſet aīa mundi que informat celū ter et oībus viuentibꝰ miniſtrat vitā. Etqͣttuor elemēta fuſa vniuerſa ſub celo gignatꝑtegat et corrumpat. ẜm illud Uirgilij i. vi.Principio celū et terras campoſqꝫ liquētes.