duriſſimo lapide aquaꝫ eduxit ppl̓o ſitienti.Sicut ponit̉ Exo. xvij. ca. Grauitatē a ferro abſtulit: cū tꝑe heliſei de ſecuri excuſſum ⁊in aquā demerſum ſuꝑnatauit. vt notat̉ deꝯſe. di. ij. c. reuera. Refrigerauit ardorē igniſqui tres pueros in illū iniectos: nec minimoleſit. Ut habet̉ Daniel̓. iij. c. Et alia innumera fecit: tā in veteri qͣꝫ in noua lege. ſicut etiaꝫcōſpicimꝰ in oꝑibus miraculoſis. ¶ Terciodicit̉ dn̄s rōe annihilatōis: ſi enī vellet in nihilum cūcta redigeret. Un̄ Hiere. ca. ij. dicebat. Corripe me dn̄e: verū in iudicio ⁊ nō infurore tuo: ne forte ad nihilū rediges me. Tn̄aliqui ꝯtra hoc arguūt: qm̄ deus eſt cauſa rerū vt ſint ꝑ ſuā bonitatē. qꝛ ẜm Augꝰ. in primo de doctrina xp̄iana. Inquantū deus eſtbonus ſummꝰ. Si ergo deus nō p̄t nō eſſebonus: neqꝫ videt̉ ꝙ poſſit facere vt res nonſint: et ex cōſequenti nec illas anihilare. Adhoc rn̄det tho. prima ꝑte. q. ciiij. Qd̓ deꝰ benedictus nō ꝓduxit res in eſſe agēdo ex neceſſitate nature. Qd̓ ſi eſſet verū: nō poſſet rēaliquam anihilare: ſicut nec p̄t a ſua naturamutari. Produxit aūt oēm creaturā ex libera volūtate ex qͣ eſſe ip̄ius creature dependetCōſeruat vero deus res in eſſe: inquantū eiscōtinue influit eſſe. Sicut itaqꝫ an̄qͣꝫ res eſſent: potuit eis nō cōmunicare eſſe: et ſic easnō facere. Itaqꝫ poſtqͣꝫ iā facte ſunt. p̄t eis nōinfluere eſſe: et ſic eſſe deſiſterēt abſqꝫ p̄iudicio diuine bonitatis q̄ nō depēdet ex rebuscreatis. Et licet poſſet deꝰ res anihilare: nihil tn̄ oīno in nihilū redigit̉: ex eo ꝙ magismanifeſtat̉ potētia diuina in rerū ꝯſideratōeqͣꝫ in illarū anihilatione. Ideo ſapiēs Ecc̄siij. ca. ait. Didici ꝙ oīa oꝑa q̄ fecit deus: ꝑſeuerent in eternū. Dicta ſunt hec de poteſtatedei excelſi: vt ſic mortales hoīes ampliſſimū:ſempiternūqꝫ dn̄m eius cōtuentes maieſtatiſue ſubeſſe nō repugnēt. Ip̄e nanqꝫ eſt deusmagnꝰ: dn̄s et rex magnꝰ ſuꝑ oēs deos. Ip̄eeſt rex regū: et dn̄s dn̄antiū: cuius eterna poteſtas: q̄ nō auferet̉ ab eo. Ip̄e eſt qui domatcolla ſuꝑba: ⁊ cōcidit ceruices peccatoꝝ. Ip̄edeniqꝫ eſt: de quo Paulꝰ ſcripſit. i. ad Thi.i. ca. Regi ſeculoꝝ immortali ⁊ inuiſibili ſolideo: honor et gloria in ſecula ſeculoꝝ.¶ Sermo ſecundus de ſimplicitate dei: cōtra idolatras et colentes hoīes: atqꝫ celeſtiacorpora.Piritus eſt deuset eos qͥ adorāt eū in ſpiritu et veritate adorare oportet. Saluato-ris noſtri verba ſunt iſta originaliter Ioh̓isiiij. ca. Qui deū verū rē aliquā corporeā eſſeſuſpicant̉: ꝓfecto in laqueū incidut erroris:ꝑnitioſiſſime falſitatis. Nā licet nulla creatura eius magnitudini valeat cōparari: nihilominus cuncta q̄ corꝑis inde in ſuo eſſe ꝑficiuntur: ab illiꝰ natura ſunt penitus aliena.Eſt quidē deꝰ vere et ſumme ſimplex. vt Auguſti. docet in. vi. de trini. Ideo tenendū eſtfirmiter vt ſcūs Tho. docet .i. ꝑte. q. iiij. Ꝙin deo nō eſt cōpoſitio neqꝫ ꝑtiū qͣꝫtitatiuarūneqꝫ forme et materie: neqꝫ in eo eſt aliud natura et ſuppoſitiuū: neqꝫ aliud natura et eſſe.Neqꝫ eſt in eo cōpoſitio generis ⁊ differētie:neqꝫ ſubiecti ⁊ accidētꝭ. Sꝫ vt faciliꝰ dei ſimplicitatē capiamus: in pn̄ti ſermonne tres veritates theologicas explicabimus.¶ Prima ꝙ deus eſt ſpiritus.¶ Secundo ꝙ in deo nō eſt ꝯpoſitio formeet materie.¶ Tercia ꝙ deus ī ꝯpoſitōꝫ alioꝝ nō venit.¶ Ꝙ deꝰ eſt ſpūs: et nullo mō p̄t eſſe corpusvel aliqͥd corporeū.¶ Capi. primū.Rima veritas: ꝙ deus nō eſt corpusHoc declarat̉ a Tho. pͥma ꝑte. q. iij.Primo qꝛ nullū corpꝰ mouet̉ nō motum: et deus eſt principiū mouēs immobile.Secūdo: qꝛ deꝰ eſt id qd̓ eſt nobiliſſimū inentibꝰ: qd̓ cuncti ſapiētes: ꝓfitentur. Impoſſibile autē eſt aliquod corpus dari nobiliſſimum omniū entiū. Nam corpus aut eſt viuum aut nō viuū. Corpus viuū nobilius eſtcorpore nō viuo. Corpus autē viuū non viuit inquantū corpus: quia ſic omnē corpꝰ viueret. Oportet ergo ꝙ viuat per aliqͥd aliudſicut corpus noſtrū viuit per animā. Illudergo ꝑ quod viuit corpꝰ nobilius eſt qͣꝫ corpus. quare impoſſibile eſt deuꝫ eſſe corpus.Sed arguere poſſumus ꝙ deus ſit corpusquinqꝫ rōnibus.¶ Primo rōne attributionis.Secūdo rōne figurationis.¶ Tercio rōne teſtificationis.¶ Quarto rōne ſituationis.¶ Quinto rōne terminatōis.¶ Primo arguitur ꝙ deus ſit corpus rōneattributionis. Nam ſcriptura attribuit deotrinā dimenſionē q̄ ſpectat ad corpus. Scribitur enī Iob. xi. ca. Excelſior eſt celo: et qͥdfacies ꝓfundior inferno et vnde cognoſces:longior terra menſura eiꝰ et latior mari. Sꝫex huiuſmodi verbis nō cōcluditur ꝙ deusſit corpus: quia ſacra ſcriptura cum trinā dimenſionē deo tribuit ſub ſil̓itudine qͣꝫtitatiscorporee: quantitatē ip̄ius virtualē deſignat: