grauiter errāt qm̄ ille ſolus (populus beatus eſt cuiuseſt dn̄s deus eius) beatitudo ſuā et eterna felicitas.¶ Pſalmus. Cxliiij. in quo monet ad laudē dei.Proph̓a in ꝑſona eccleſie laudē p̄mittēs deo ait.xaltabo te deus mneus rexconfitendo ⁊ p̄dicādo alijs digͥtatē tuā (et bn̄dica nomini tuo) bn̄dictōe laudis ⁊ grarū actōnis (in ſcl̓m) .ſ. hic(et in ſcl̓m) .ſ. in eternū/ qͥ enī hic nō incipit te laudarein futuro mutus erit. ¶ Bn̄dicā dico hic invita mea nōſemel ſꝫ. Per ſingulos dies bn̄dica tibi) qꝛ ſingulisboris tuis bn̄ficijs viuimꝰ (et laudabo nomē tuū in ſcl̓mſcl̓i) inceſſanper tibi gr̄as agēdo. ¶ O erito laudāduseſt deus qꝛ. Magnus dn̄s) magnus in eſſentia/ ma-gnus in ꝟtute/ magnus in potētia (⁊ laudabilis valde)in oꝑibꝰ ſuis ⁊ in bn̄ficijs q̄ cōfert ſuis fidelibꝰ (qꝛ ma-gnitudinis eius nō ē finis) ē enī incōprehēſibilis cogi-tacōne/ vn̄ qꝛ magnus ē ſme fine/ laudabilis ē ſmē fineNon ſolū ego laudabo ſꝫ omīs. Seneratio laudabitoꝑa tua) utpote altitudinē celi/ ꝓfunditatē abiſſi/ ſtellarum multitudinē/ terre altitudinē / refluxū aqͣrū/ impetūventorū/ ſapiētiā hoīm/ ſimplicitatē āgelorū (et potētiamtuā ꝓnūciabūt) dicētes ꝙ magna potētia dei ſolius.Magnificētiā glorie tue) mīſtri eloqͥorū tuoꝝ (loqn̄tur) p̄dicādo et laudādo (et magnificētiam ſanctitatistue etiā loqn̄tur) dicētes. nō ē ſanctus ut eſt dn̄s (et mi-rabilia) q̄ ſuꝑ naturā oꝑaris (narrabūt) dicētes/ mirabilia opera altiſſimi ſolis. ¶ Ceterū.Dirtutē terribilium iudicioꝝ tuorū) metuēdoꝝ qͥbꝰ impīos punis (dicēt