et māgnitudinem tuam) cuius nō eſt finis (narrabunt)narrabūt aūt cū talē eſſe laudabūt. ¶ Preterea.Memoriā abūdantie ſuauitatis tue) qua vocaſti eoſad tuā gr̄aꝫ deuoto corde (ꝓferent) ⁊ narrabūt (⁊ iuſti-cia) vel quā eis infundis ad iuſtificacōnē vel qua ſcd̓mmerita eis tribuis beatitudinis gloriam (exultabunt)Laudabūt ſanctitatē ⁊ potētiā dei ⁊ dignū eſt quia.Miſerator) ē actumiſcd̓iā exhibendo (⁊ miſericors)natura in ſe ip̄o a quo fluit miſeratio (patiēs) exſpectā-do. tolerādo pcc̄ores ut ꝯuertātur (⁊ multū miſericors)pcca quātumcūqꝫ magna. quātumcūqꝫ multa ꝯdonādovere penitētibꝰ/ multū miſericors ē largiēdo tā ineffabi-lem mercedē ſuis fidelibꝰ. ¶ Miſericors dico imo ge-neraliter. Suauis eſt dn̄s vniuerſis) qꝛ om̄ibꝰ creaturis dat eſſe; qd̓ ē deſideratiſſimū ſcd̓m ſe. vniuerſa ſuaui-ter diſponit; ſuauis maxime bonis guſtātibꝰ ꝙͣ ſuauiseſt dn̄s (et miſeracōnes eius ſuꝑ omīa bona eius) diffuſio enī bonitatis eius ſuꝑ omnē ſpargitur creature vul-tum faciens ſolē ſuū oriri ſuꝑ bonos ⁊ malos/ vn̄ quic-quid creauit ꝓpria miſeracōne gubernat ⁊ regit.Argo. Maudent te domine omnia opera) ſecundummodum ſuum per ſe ſi ſunt creature rationales/ ſi ratio-ne carent ſua vtilitate ſua pulcritudine dando materi-am laudis laudantibus te (et ſancti tui) ſcilicet et homi-nes et angeli (tuam laudem concelebrent)Laudēt te dico dicētes ⁊ p̄dicātes. Gloriā regni tui) .ſꝙͣ notanter ꝙͣ ſapiēter ⁊ ꝙͣ imrabiliter quicqͥd facis inregno tuo/ et diſponis (et potentiā tuā) que magna eſtqua regis ⁊ ordīas ſuꝑiora ⁊ inferiora ⁊ om̄ia in eis cōtēta (loqn̄tur) ¶ Loqn̄tur dico ad hoc utiqꝫ. ISt notāfaciāt filijs hominū potentiā tua) ne ꝑ ignorantia minus