non p̄uidēt (qꝛ) tādē (faciet dn̄s iudiciū inopis .i. iu-ſti qͥ eſurit iuſticiā ⁊ q̄rit ſentētiādo ꝓ eo ꝯtra malos (etvindictā pauperū) ſpū. cōfundēdo eoꝝ oppreſſores:Sic iudicabit̉ ꝓ iuſtis ꝯtra iniuſtos. ¶erutamē iuſti) ꝙ liberati ſūt ⁊ de inimicis vīdicati nō ſibi attribuentſꝫ tibi dn̄e vn̄ (cōfitebūtur) laudādo ⁊ exultādo ⁊ grasagēdo (nomini tuo/ et habitabūt) ꝓpetualiter (recti in p̄ſentia tua) inexplicabili et̓ne viſiōis gaudio ꝑfruētes.¶ Pſalmus. Cxl. in quo docetur iuſtus inſuis afflictionibꝰ ad dn̄m clamare.Propheta in ꝑſona iuſti malis circūdati ait.domine clamaui ad teet clamabo (et cū clamauero exaudi me/ et intende vocidep̄cacōnis mee) peticōnem meam adimplendo.Pratio mea) ſit a te exaudita et accepta tibi (ſic̄ ince-ſum) qd̓ tibi offerebaturm odorē ſuauitatis (et operacōmea bona) placeat tibi (ſicut ſacrificiū) qd̓ tibi in veterilege offerebatur (in veſpere) quod tibi inter omnia pluſplacebat in figura ſacrificij quod immolādo ſeip̄m adveſperam tibi obtulit dn̄s noſter iheſus criſtus.Ecce dn̄e clamabo ⁊ inter alia. IDone dn̄e cuſtodiamorimeo) ut nō peccē ſtulta ⁊ incōgrua ⁊ ocioſa loqn̄doſꝫ omē qd̓ loquar ſit ſanctū et dignū deo (et oſtiū pōneꝯtinētie om̄ibꝰ ſenſibꝰ) ut muniatur tota mea domus etnon habeat aduerſarius vnde ingrediatur ⁊ dn̄etur.Et ſi ꝯtīgat me peccaſſe aliqd̓ loq̄ndo nō loq̄ndū/ p̄cor.NNon permittas cor meū inclinari in verba malicie) utpertinaciter ⁊ ſuꝑbe defendā peccata mea (excuſationibꝰ