falſis) ſicut ſolēt imprudentes facere qͥ fortune aūt neceſſitati nature aūt tꝑis qualitati aūt ſocietati mala ſuaimputāt cū tn̄ in ptāte nr̄a ſit peccare vel non peccare.Et ſi hoc feceris. Pon ero vnus de illis qui excuſantſua pcc̄a) et nō tm̄ cū minoribꝰ ſꝫ etiā (nō cōmunicabo cūelectis eorū) ſcilicet cū potētioribꝰ et maioribꝰ ut per eo-rum cōſortiū excuſem peccata mea ſicut ip̄i faciunt.Nō ꝯmunicabo cū iſtis malis p̄tendētes excuſacōes inpcc̄is ſꝫ recipiā libēter correctōnem ſi. Corripiet meiuſtus in miſcd̓ia ⁊ increpabit me/ oleū aut peccatorisſcilicet falſa laus. ſimulata dilectio adulatoris (nō de-Quoniam ad-lectabit mentē meā) ¶ Et vere ſic erit. Ihuc) futurū eſt ꝙ (oratio mea) qua oro deū ut ꝯuertātur(placebit eis) cū auertētur a pcc̄is ⁊ incipiēt timere iu-dicium dei et ſi ſūt qui ꝯtradicāt ut eoꝝ doctores et he-retici nō eſt curandū (qm̄ iuncti ſiue comꝑatꝭ) doctrinecriſti (abſorbentur) et vincuntur et in ſua vanitate defici-unt/ quia et ſi videantur aliquid dicere/ tn̄ nichil ſūt di-cta eoꝝ/ ſtulta enī eſt fapiētia eoꝝ.Quid ergo de eis erit: dicit. Audiēt ꝟba mea qm̄ fu-erūt ꝟba potētia) ad penetrādū corda ⁊ vera ⁊ honeſtavn̄ qui ad me venerūt/ verbis meis vincti ſūt et delectati ſūt in eis ⁊ ꝯuerſi ſūt ad me. ꝓ ſūt eis verba mea/ ꝓſūtetiā mors mea et ſanctorum qꝛ (ſicut cū craſſitudo terreerupta ē ſuꝑ terra) id ē cū fimus eius ē deſperſus ſupercampos facit ip̄os fructificare ſic cruore in eo et ſanctorum martirū fecūdatus eſt mūdus. vn̄ ſequitur.Diſſipata ſūt oſſa) martirū meoꝝ/ ſed ex diſſipacōneoſſiū eoꝝ ſūma vtilitas venit mūdo. vn̄ tantū inde mundus accepit pīguedinis ut inde ſeges ecc̄ie latius pullararet/ hec eſt mors ſanctorum que contemꝑtibilis eſt